پاورپوینت کامل ل (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ل (صرف و نحو) دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ل (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ل (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل ل (صرف و نحو)

ل (لام) از اصطلاحات ادبیات عرب، حرف مبنی، شمسی و صحیح محسوب شده و در نقش های مختلفی از جمله جر، جزم، نصب، ابتدا، امر، تعلیل، قسم و نفی به کار می‌رود.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – لَعِبْرَهً (سوره نازعات/سوره۷۹، آیه۲۶)
۳.۲ – لَعِبْرَهً (سوره مومنون/سوره۲۳، آیه۲۱)
۳.۳ – لَبِئْسَ (سوره مائده/سوره۵، آیه۸۰)
۳.۴ – لَبِئْسَ (سوره مائده/سوره۵، آیه۷۹)
۳.۵ – وَلْتَکُن (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۱۰۴)
۳.۶ – فَلْیَسْتَجِیبُوا/وَلْیُؤْمِنُوا (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۸۶)
۳.۷ – زِلْزَالًا (سوره احزاب/سوره۳۳، آیه۱۱)
۳.۸ – ذَلِکَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲)
۳.۹ – لَقَدْ (سوره یوسف/سوره۱۲، آیه۹۱)
۳.۱۰ – لَقَدْ (سوره بلد/سوره۹۰، آیه۴)
۳.۱۱ – لَئِن (سوره علق/سوره۹۶، آیه۱۵)
۳.۱۲ – لَئِن (سوره شعراء/سوره۲۶، آیه۱۶۷)
۳.۱۳ – لِیُعَذِّبَهُمْ (سوره انفال/سوره۸، آیه۳۳)
۳.۱۴ – لَهُ (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۱۲)
۳.۱۵ – لَهُ (سوره طور/سوره۵۲، آیه۳۹)
۳.۱۶ – لِیَکْفُرُوا/لِیَتَمَتَّعُوا (سوره عنکبوت/سوره۲۹، آیه۶۶)
۳.۱۷ – لئلا (سوره حدید/سوره۵۷، آیه۲۹)
۳.۱۸ – لِئَلَّا (سوره نساء/سوره۴، آیه۱۶۵)
۳.۱۹ – لِکَیْ (سوره نحل/سوره۱۶، آیه۷۰)
۳.۲۰ – لِکَیْ (سوره احزاب/سوره۳۳، آیه۳۷)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

ل در اصطلاح ادبیات عرب، حرف مبنی، شمسی و صحیح محسوب شده و در نقش های مختلفی از جمله جر، جزم، نصب، ابتدا، امر، تعلیل، قسم و نفی به کار می‌رود.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. «لام» حرف مبنى، شمسى، صحیح، و در حساب ابجد، معادل عدد ۳۰ است. این حرف، جزو حروف بدون نقطه و داراى استفال و رخوت است.

۲. «ل» حرف معنا و مبنی بر حرکت خود است و محلّی از اعراب ندارد:

(۱) حرف ابتداء است و در این موارد می‌آید:

[۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۰.

[۲] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۲۸.

• بر سر مبتدا: «لَزَیْدٌ شُجاعٌ» (زید شجاع است).

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۰.

[۴] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۲۸.

• بر سر خبر مقدّم: «لَعَظِیمٌ أَنْتَ» (تو بزرگوار هستی).

[۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۰.

[۶] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۲۸.

• بر سر اسم متأخّر «إِنَّ» («لام مزحلقه» نامیده می‌شود): «إِنَّ فِی التَّأْرِیخِ لَعِبَرًا» (بی‌گمان در تاریخ عبرت‌هایی است).

[۷] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۰.

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۰.

• بر سر خبر «إِنَّ» مخفّفه («لام فارق» نامیده می‌شود): «إِنْ زَیْدٌ لَشُجاعٌ» (همانا زید شجاع است).

[۹] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۲.

[۱۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۵.

• بر سر فعل مضارع: «لَتَنْهَضُ الأُمَمُ بَعْدَ عُثورٍ» (ملت‌ها پس از زمین‌خوردن، بار دیگر برمی‌خیزند).

[۱۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۰.

• بر سر ماضی جامد: «لَبِئْسَ ما فَعَلُوا» (چه بد کاری کردند).

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۰.

[۱۳] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۲۸.

• بر سر ماضی متصرّف همراه «قَدْ»:«لَقَدْ ذَهَبَ زَیْدٌ» (قطعاً زید رفت).

[۱۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۰.

[۱۵] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۲۸.

(۲) حرف امر است: «لِتَکُنْ مَسْؤُولًا» (مسئولیت‌پذیر باش)؛ گاهی پس از «فاء» و «واو» می‌آید: «فَلْیَسْتَجِیبُوا، وَ لِیُؤْمِنُوا»، و «لام امر» نیز نامیده می‌شود.

[۱۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۱.

[۱۷] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۲۳.

(۳) حرف تصریف است که در فعل و اسم می‌آید: «فَعْلَل، فِعْلَال»؛ «زَلْزَل، زِلْزال»؛ با اسم اشاره نیز می‌آید، که به آن لام بُعد می‌گویند: «ذلِک، تِلْک».

[۱۸] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۷.

[۱۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۴.

(۴) حرف تعجّب است: «یا لَهُ مِنْ شُجاعٍ» (آه که چه شجاع است).

[۲۰] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۷.

[۲۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۴.

(۵) حرف تعلیل است و بر سر فعل مضارع درمی‌آید: «اِجْتَهِدْ لِتَنْجَحَ» (تلاش کن تا موفق شوی)؛ و نیز بر سر حرف «کَیْ»: «اُدْرُسْ لِکَیْ تَنْجَحَ» (درس بخوان تا موفق شوی).

[۲۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۳.

[۲۳] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۰۹.

(۶) حرف جواب است:

[۲۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۱.

[۲۵] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۴.

• در جواب «لَو»: «لَوْ دَرَسَ لَنَجَحَ» (اگر درس می‌خواند، قطعاً موفق می‌شد).

[۲۶] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۴.

• در جواب «لَوْلا»: «لَوْلاکَ لَضَلَلْتُ» (اگر تو نبودی، قطعاً گمراه می‌شدم).

[۲۷] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۴.

• در جواب قسم: «وَ اللهِ لَأُکْرِمَنَّکَ» (به خدا سوگند، قطعاً تو را گرامی خواهم داشت).

[۲۸] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۴.

(۷) حرف زائد است که بیشتر بر سر مضاف الیه: «یا بُؤْسَ لِلْحَرْبِ» (ای چه بد است جنگ)؛ و مستغاث به: «یا لَزَیْدٍ لِخالِدٍ» (ای زید! برای خالد است) می‌آید.

[۲۹] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۲.

(۸) حرف ظرف است و به معناى «إلی»، «علی»، «فی»، «عند» و «من» می‌آید: «کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُسَمًّى» (همه تا زمانی معین جریان دارند).

[۳۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۱.

(۹) حرف قسم است که بر «إِنْ» شرطیه درمی‌آید و جواب پس از آن، جواب قسم است: «لَئِنْ قُوتِلُوا لَیَهْرِبُونَ» (قطعاً اگر بجنگند، فرار خواهند کرد)، و «لام موطّئه قسم» نامیده می‌شود.

[۳۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۶۱.

[۳۲] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۳۵.

(۱۰) حرف نفی است که پس از «کان» منفى می‌آید: