پاورپوینت کامل کَوْن (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کَوْن (مفردات‌قرآن) دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کَوْن (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کَوْن (مفردات‌قرآن) :

منبع: کَوْن (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: مَکانَه (لغات‌قرآن)، کَوْن (مفردات‌نهج‌البلاغه)، کون.

کَوْن (به فتح کاف و سکون واو) از واژگان قرآن کریم به معنای بودن، واقع شدن و … است.

مَکان اسم مکان به معنی موضع حصول شی‌ء است.
مَکانَت (به فتح میم و نون) به معنی موضع و منزلت است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کَوْن
۲ – کاربردها
۲.۱ – از افعال ناقصه
۲.۱.۱ – کانَ‌ (آیه ۶۷ سوره آل عمران)
۲.۲ – دلالت بر ثبوت و دوام
۲.۲.۱ – کَانَ (آیه ۵۱ سوره احزاب)
۲.۲.۲ – کانَ‌ (آیه ۱ سوره نساء)
۲.۲.۳ – کانَ‌ (آیه ۱۱ سوره نساء)
۲.۲.۴ – کانَ‌ (آیه ۳۰ سوره نساء)
۲.۲.۵ – کانَ‌ (آیه ۱۰۶ سوره نساء)
۲.۲.۶ – کانَ‌ (آیه ۳۴ سوره نساء)
۲.۳ – دلالت بر ثبوت و قلیل الانفکاک
۲.۳.۱ – کانَ‌ (آیه ۱۱ سوره اسراء)
۲.۳.۲ – کانَ‌ (آیه ۲۷ سوره اسراء)
۲.۳.۳ – کانَ‌ (آیه ۵۳ سوره اسراء)
۲.۴ – به معنای وقوع
۲.۴.۱ – کُنْتُمْ‌ (آیه ۱۱۰ سوره آل عمران)
۲.۴.۲ – کانَ‌ (آیه ۲۹ سوره مریم)
۲.۵ – به معنای صار
۲.۵.۱ – کانَ‌ (آیه ۳۴ سوره بقره)
۲.۶ – به معنای استقبال
۲.۶.۱ – کانَ‌ (آیه ۷ سوره انسان)
۲.۷ – به معنای وقع
۲.۷.۱ – کانَ‌ (آیه ۲۸۰ سوره بقره)
۲.۸ – مکان
۲.۸.۱ – مَکانٍ‌ (آیه ۳۱ سوره حج)
۲.۹ – مَکانَت
۲.۹.۱ – مَکانَتِهِمْ‌ (آیه ۶۷ سوره یس)
۲.۹.۲ – مَکانَتِکُمْ‌ (آیه ۱۳۵ سوره انعام)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای کَوْن

کَوْن

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۶۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ص۷۳۰.

: کان به معنی بود، هست، واقع شده و غیر آن می‌آید.
راغب می‌گوید: کان عبارت است از زمان گذشته.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ص۷۳۰.

در صحاح گفته: کان را اگر عبارت از زمان گذشته دانستی احتیاج به خبر خواهد داشت زیرا فقط به زمان دلالت کرده و اگر آن را عبارت از حدوث شی‌ء و وقوع آن دانستی از خبر بی‌نیاز است زیرا به زمان و معنی هر دو دلالت کرده است.

[۴] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۶، ص۲۱۸۹.

انواع کانَ:
۱. از افعال ناقصه است و دلالت بر گذشته دارد.
۲. دلالت بر ثبوت و لزوم دارد و معنای «هست» می‌دهد نه زمان گذشته.

۲ – کاربردها

اکنون چند نوع «کانَ‌» را بررسی می‌کنیم:

۲.۱ – از افعال ناقصه

«کانَ» گاهی اوقات از افعال ناقصه‌ است و دلالت بر زمان گذشته دارد.

۲.۱.۱ – کانَ‌ (آیه ۶۷ سوره آل عمران)

۱-

(ما کانَ‌ اِبْراهِیمُ یَهُودِیًّا وَ لا نَصْرانِیًّا وَ لکِنْ‌ کانَ‌ حَنِیفاً مُسْلِماً)

[۵] آل عمران/سوره۳، آیه۶۷.

(ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی؛ بلکه موحّدی خالص و مسلمان بود.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۸.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۴۰۰.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۲۵۳.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۱۱۵.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۳۱۷.

این هر دو «کانَ‌» معمولی و از افعال ناقصه‌اند و دلالت بر زمان گذشته دارند.

۲.۲ – دلالت بر ثبوت و دوام

«کانَ» آیاتی مانند آیات ذیل دلالت بر ثبوت و لزوم دارد و معنای «هست» می‌دهد نه زمان گذشته. یعنی خدا رقیب است. علیم است، حکیم است و هکذا.
راغب گوید کان در بسیاری از اوصاف خدا معنی ازلیّت می‌دهد. ظاهرا غرضش آن است که‌ «کانَ اللَّهُ عَلِیماً»

[۱۱] احزاب/سوره۳۳، آیه۵۱.

یعنی خدا از ازل چنین بوده است.

[۱۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ج۱، ص۷۳۰.

ولی به نظر نگارنده زمان در آن ملحوظ نیست.
و حق همان است که گفتیم، جوهری در صحاح گوید: کان گاهی زاید آید برای توکید است.

[۱۳] جوهری، أبونصر، الصحاح تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۶، ص۲۱۹۰.

مثل‌ «کانَ‌ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً»

[۱۴] نساء/سوره۴، آیه۱۰۶.

نگارنده گوید این سخن کاملا حقّ است و «کان» فقط برای تثبیت وصف غفران و رحمت برای خدا است. در اقرب آنرا دوام و استمرار گفته است.

۲.۲.۱ – کَانَ (آیه ۵۱ سوره احزاب)

(کَانَ اللَّهُ عَلِیماً حَلِیماً)

[۱۵] احزاب/سوره۳۳، آیه۵۱.

(خداوند دانا و داراى حلم است.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۲۵.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۰۴.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۳۶.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۱۵۸.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۷۵.

۲.۲.۲ – کانَ‌ (آیه ۱ سوره نساء)

(اِنَّ اللَّهَ‌ کانَ‌ عَلَیْکُمْ رَقِیباً)

[۲۱] نساء/سوره۴، آیه۱.

(زیرا خداوند، مراقب شماست.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۷۷.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۱۳۹.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۲۲۰.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۹.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۸.

۲.۲.۳ – کانَ‌ (آیه ۱۱ سوره نساء)

(اِنَّ اللَّهَ‌ کانَ‌ عَلِیماً حَکِیماً)

[۲۷] نساء/سوره۴، آیه۱۱.

[۲۸] نساء/سوره۴، آیه۲۴.

(و خداوند، دانا و حکیم است.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۷۸.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۳۲۶.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۲۰۷.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۴۹.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۷.

۲.۲.۴ – کانَ‌ (آیه ۳۰ سوره نساء)

(وَ کانَ‌ ذلِکَ عَلَی اللَّهِ یَسِیراً)

[۳۴] نساء/سوره۴، آیه۳۰.

(و این کار براى خدا آسان است.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۸۳.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۰۷.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۲۱.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۱۶.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۶۹.

۲.۲.۵ – کانَ‌ (آیه ۱۰۶ سوره نساء)

(اِنَّ اللَّهَ‌ کانَ‌ غَفُوراً رَحِیماً)

[۴۰] نساء/سوره۴، آیه۱۰۶.

(که خداوند، آمرزنده و مهربان است.)

[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۹۶.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی،ج۵، ص۱۱۵.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۷۲.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۳۱.

[۴۵] اطبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۸۲.

۲.۲.۶ – کانَ‌ (آیه ۳۴ سوره نساء)

(اِنَّ اللَّهَ‌ کانَ‌ عَلِیًّا کَبِیراً)

[۴۶] نساء/سوره۴، آیه۳۴.

(و قدرت او، بالاترین قدرتهاست.)

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۸۴.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۴۶.

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۴۵.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۳۶.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۸۰.

۲.۳ – دلالت بر ثبوت و قلیل الانفکاک

«کانَ» در برخی مواقع نیز دلالت بر ثبوت وصف و قلیل الانفکاک بودن آن دارد.

۲.۳.۱ – کانَ‌ (آیه ۱۱ سوره اسراء)

(وَ کانَ‌ الْاِنْسانُ عَجُولًا)

[۵۲] اسراء/سوره۱۷، آیه۱۱.