پاورپوینت کامل و کَهْفِ الوَری‌ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل و کَهْفِ الوَری‌ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل و کَهْفِ الوَری‌ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل و کَهْفِ الوَری‌ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: پاورپوینت کامل و کَهْفِ الوَری‌ (زیارت جامعه کبیره)

مقالات مرتبط: وَ کَهْفِ الْوَری‌ – مقاله دوم (زیارت جامعه).

و کَهْفِ الوَری

و پناهگاه آفریدگان …

فراز و کَهْفِ الوَری در زیارت جامعه کبیره، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را به عنوان پناهگاهِ آفریدگان معرفی می‌کند. خصوصیت «کَهْف الوَری»، مرجعیت علمی امامان (علیهم‌السّلام) را ثابت می‌کند و هر کس که از این پناهگاه‌ها روی برتابد، به کژراهه خواهد رفت.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – تبیین پناهگاه آفریدگان
۴ – مرجعیت علمی اهل‌بیت
۵ – پناهندگی به اهل‌بیت در مشکلات دنیوی
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

کَهْف: به معنای ملجا، پناهگاه، شکاف کوه. «الکهف: کالمَغاره فی الجبل الّا انّه اوسع منها، فاذا صغر فهو غار».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۹، ص۳۱۰.

الوَری: به معنای خلق، مخلوقات، آفریدگان، مردم، موجودات زمین «الوَری: الخلق».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۵، ص۳۹۰.

«الوری: الانام الّذی علی ظهر الارض».

[۳] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۸، ص۳۰۵.

۲ – شرح فراز

جمله «کَهْفُ الوَری»، بیانگر ویژگی دیگری از امامان (علیهم‌السّلام) است. واژه «کهف» به معنای پناهگاه، بارها در متون روایی و در شان اهل بیت (علیهم‌السّلام) تکرار شده است، چنان که امام علی (علیه‌السّلام) در معرّفی خاندان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) می‌فرماید:
«هُمْ مَوضِعُ سِرِّه وَ لَجَاُ امْرِهِ وَ عَیْبَهُ عِلمِهِ وَ مَوْئِلُ حُکْمِهِ وَ کُهُوفُ کُتُبِهِ وَ جِبالُ دینِهِ، بِهِمْ اقامَ انحِناءَ ظَهرِهِ وَ اذهَبَ ارْتِعادَ فَرائِصِهِ.»

[۴] امام علی (علیه‌السلام)، نهج البلاغه، ص۸، ترجمه دشتی، خطبه ۲.

آنان، جایگاه رازهای او (پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)) هستند و پناهگاه فرمان او، و ظرف دانش اویند و مرجع احکامش و پناهگاه‌های کتاب‌های [آسمانی و سنّت] او و کوه‌های [استوار] دین او. به وسیله آنان، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، قامت دین را راست نمود و تزلزل و وحشت آن را از میان بُرد.
تعبیر «کُهُوف کُتُبِه»، امتیازی است که مولا (علیه‌السّلام) در توصیف اهل بیت (علیهم‌السّلام) بر می‌شمُرَد. «کهوف»، جمع «کَهْف» است و مراد، آن است که خاندان نبوّت، پناهگاه کتاب‌های آسمانی و سنّت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هستند و جز از طریق این خاندان، راهی به تعالیم حقیقی آسمانی نیست. به دیگر سخن، کتاب‌های پیشین، قرآن و سنّت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، همه در نزد اهل بیت (علیهم‌السّلام) به امانت است و بس.
افزون بر نهج البلاغه، در دیگر متون روایی در شان پیشوایان، از واژه‌های «کهف» و «کهوف»، استفاده شده است. امام جواد (علیه‌السّلام)، در زیارت پدر بزرگوارش امام رضا (علیه‌السّلام) می‌فرماید:
«السَّلامُ عَلی کُهُوفِ الکائِناتِ وَ ظِلِّها!»

[۵] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۲، ص۵۳، ح۱۱.

سلام بر پناهگاه‌های هستی و سایه‌های آن! و در دعای روزانه‌ای که از امام سجّاد (علیه‌السّلام) نقل شده است، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را چنین می‌خوانیم:
«اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الکَهفِ الحَصِینِ وَ غیاثِ المُضْطَرِّینَ.»

[۶] شیخ طوسی، مصباح المتهجّد، ص۳۶۱-۳۶۲.

بار خدایا! بر محمّد و خاندانش، دژ نگه دارنده [ی ما] و فریادرسِ گرفتاران، درو