پاورپوینت کامل کفاره (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کفاره (مقاله‌دوم) دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کفاره (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کفاره (مقاله‌دوم) :

مقالات مرتبط: کفاره.

کفاره به معنای پوشاندن می‌باشد و شأن کفاره، پوشاندن خطیئه است. “کفاره” در شرع مقدس به عبادت خاصی اطلاق می‌شود که برای عقوبت افراد، سقوط عقوبت یا تخفیف در آن تعیین شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کفاره
۲ – معنای کفاره در شرع
۳ – کفاره در آیینه قرآن
۴ – احکام و اقسام کفاره در نگاه قرآن
۴.۱ – کفارات مربوط به حج
۴.۱.۱ – کفاره تراشیدن سر، قبل از قربانی
۴.۱.۲ – تفصیل حکم کلی توسط ائمه
۴.۱.۳ – مطلق نبودن حرمت تراشیدن سر
۴.۱.۴ – صورت عدم دسترسی به قربانی
۴.۲ – کفاره صید در حال احرام
۴.۲.۱ – مراد از صید
۴.۲.۲ – ترتیب پرداخت این کفارات
۴.۳ – کفاره ظِهار
۴.۴ – کفاره روزه
۴.۵ – کفاره نقض قسم
۴.۶ – کفاره قتل
۴.۶.۱ – کفاره قتل خطأیی
۵ – حکمت و فلسفه کفاره در قرآن
۵.۱ – توبه و ایمان
۵.۲ – مجازات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معنای کفاره

کفاره از ماده “کفر” بوده که در لغت به معنای پوشاندن آمده؛

[۱] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۲، ص۸۰۸.

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۵، ص۱۴۸.

و به “کشاورز”، کافر گویند زیرا دانه را زیر خاک پنهان می‌کند؛

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۷۱۴.

و اینکه قرآن فرمود:
«وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْکِتَابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَکَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَیئَاتِهِمْ…»

[۴] مائده/سوره۵، آیه۶۵.

«و اگر اهل کتاب ایمان بیاورند و تقوا پیشه کنند، گناهان آنها را می‌بخشیم…»
تصریح بر این مطلب دارد که از گناهان آنها چشم‌پوشی کرده و عقاب را برداشته است.

[۵] طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۵۸۴.

از این جهت به کفارات، “کفّاره” گویند، زیرا موجب پوشیده شدن و نادیده گرفتن گناهان می‌شود؛

[۶] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۵، ص۱۴۸.

لذا شأن کفاره، پوشاندن خطیئه است.

[۷] راوندی، قطب الدین، فقه القرآن فی شرح آیات الاحکام، ج۲، ص۲۴۲.

۲ – معنای کفاره در شرع

“کفاره” در شرع مقدس به عبادت خاصی اطلاق می‌شود که برای عقوبت افراد، سقوط عقوبت یا تخفیف در آن تعیین شده است.

[۸] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۳، ص۱۶۷.

[۹] خوانساری، احمد، جامع المدارک، ج۵، ص۲.

۳ – کفاره در آیینه قرآن

تعیین کفارات در شرع مقدس، در حقیقت تجلی رحمت الهی برای بندگان خود می‌باشد. هنگامی که شخصی مرتکب عملی خطا یا حرامی شود، یا توان انجام یک واجبی را نداشته باشد، خدای متعال با تعیین کفاره در واقع تجلی و رحمت خود را به منصه ظهور گذاشته، تا حدی که با وضع حکم “کفاره”، حرمت ابدی را از زن ظهار شده برطرف می‌کند.

[۱۰] سمرقندی، ابولیث، تفسیر السمرقندی، ج۳، ص۳۹۲.

۴ – احکام و اقسام کفاره در نگاه قرآن

در قرآن کریم احکام برخی از کفارات همانند: کفارات مربوط به حج، روزه، ظِهار، قتل و نقض قَسَم بیان شده است:

۴.۱ – کفارات مربوط به حج

در کفارات مربوط به حج، کفاره دو عمل از مناسک حج در آیات قرآن ترسیم شده است:

۴.۱.۱ – کفاره تراشیدن سر، قبل از قربانی

در موسم حج، حاجیان نباید قبل از موعد سر خود را بتراشند، در غیر این صورت باید کفاره آن را پرداخت نمایند:
«وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَهَ لِلَّهِ… وَلَاتَحْلِقُوا رُءُوسَکُمْ حَتَّی یبْلُغَ الْهَدْیَ مَحِلَّهُ فَمَنْ کَانَ مِنْکُمْ مَرِیضًا أَوْ بِهِ أَذًی مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْیهٌ مِنْ صِیامٍ أَوْ صَدَقَهٍ أَوْ نُسُک…»

[۱۱] بقره/سوره۲، آیه۱۹۶.

«و حج و عمره را برای خدا به اتمام برسانید!… و سرهای خود را نتراشید، تا قربانی به محلش برسد (و در قربانگاه ذبح شود)! و اگر کسی از شما بیمار بود، و یا ناراحتی در سر داشت، (و ناچار بود سر خود را بتراشد،) باید فدیه و کفاره‌ای از قبیل روزه یا صدقه یا گوسفندی بدهد….»
“فدیه” در اصل به معنای این است که چیزی مقابل و در عوض چیز دیگری قرار گیرد و آیه شریفه گویای این معناست که حاجی به علت تعجیل در تراشیدن سر، باید عوضی بدهد.

[۱۲] مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۴۰-۴۲.

و این عوض سه چیز می‌تواند باشد: روزه، صدقه یا نُسُک (ذبیحه).

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۱، ص۱۹۳.

البته برای “نُسُک” معنای عبادت را نیز ذکر کرده‌اند.

[۱۴] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۵، ص۳۱۴.

[۱۵] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۴، ص۱۶۱۲.

۴.۱.۲ – تفصیل حکم کلی توسط ائمه

قرآن کریم تنها حکم کلی کفارات را بیان کرده و تفصیل آن را ائمه معصومین –علیهم‌السلام- تفسیر نموده‌اند. در روایت نقل شده، فرد متخطی باید سه روز روزه یا اطعام شصت مسکین و یا یک گوسفند به عنوان کفاره بدهد و در پرداخت یکی از این سه کفاره با توجه به حرف “أو” در آیه که دال بر این مطلب بوده، مخیّر است.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۱، ص۱۹۲.

[۱۷] راوندی، قطب الدین، فقه القرآن، ج۱، ص۲۹۷.

[۱۸] عروسی حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۱۸۷.

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲، ص۴۳-۴۴.

شبیه همین روایت را نیز اهل سنت از پیامبر اسلام –صلی الله علیه و آله- نقل کرده‌اند.

[۲۰] طبری، محمد بن جریر، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۵۶.

[۲۱] واحدی نیشابوری، علی بن احمد، اسباب النزول القرآن، ص۵۹.

۴.۱.۳ – مطلق نبودن حرمت تراشیدن سر

البته چنین نیست که به طور مطلق تراشیدن سر ممنوع باشد، بلکه در برخی موارد همانند ناراحتی شدید در سر می‌توان سر را تراشید؛ اما به صِرف هر ناراحتی نمی‌توان این کار را انجام داد.

[۲۲] طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۱۵۸.

۴.۱.۴ – صورت عدم دسترسی به قربانی

در ادامه آیه اشاره به حاجیانی که دسترسی به قربانی نداشته باشند، می‌فرماید:
«…و هر که (قربانی) نیافت، سه روز در ایام حج، و هفت روز هنگامی که باز می‌گردید، روزه بدارد! این، ده روز کامل است. (البته) این برای کسی است که خانواده او، نزد مسجدالحرام نباشد (اهل مکه و اطراف آن نباشد)…»

[۲۳] بقره/سوره۲، آیه۱۹۶.

اینکه “حج” در آیه شریفه، ظرف برای روزه قرار داده شده، به این اعتبار است که عمل حج و روزه در یک مکان و زمان انجام پذیرد و اینکه عدد هفت مکمل عدد ده خوانده شد، به این دلیل است که بفهماند هر یک از سه روز و هفت روز، دارای حکمی مستقل‌اند.

[۲۴] طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۷۷.

۴.۲ – کفاره صید در حال احرام

فردی که مُحرم است و لباس احرام در تن دارد، نباید صید کند؛ حال اگر عمداً صید کرد، باید کیفر کار خلاف خود را بپردازد:
«یاأَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَاتَقْتُلُوا الصَّیدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْکُمْ مُتَعَمِّدًا فَجَزَاءٌ مِثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ یحْکُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِنْکُمْ هَدْیاً بَالِغَ الْکَعْبَهِ أَوْ کَفَّارَهٌ طَعَامُ مَسَاکِینَ أَوْ عَدْلُ ذَلِکَ صِیامًا لِیذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ…»

[۲۵] مائده/سوره۵، آیه۹۵.

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید! در حال احرام، شکار نکنید، و هر کس از شما عمداً آن را به قتل برساند، باید کفاره‌ای معادل آن از چهارپایان بدهد؛ کفاره‌ای که دو نفر عادل از شما، معادل بودن آن را تصدیق کنند؛ و به صورت قربانی به (حریم) کعبه برسد؛ یا (به جای قربانی، ) اطعام مستمندان کند؛ یا معادل آن، روزه بگیرد، تا کیفر کار خود را بچشد…»
“وَ أَنْتُمْ حُرُم” جمله‌ای عام است و شامل حج تمتع و عمره حج بوده

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۱، ص۵۳۳.

که در این حکم میان زن و مرد تفاوتی نیست؛

[۲۷] طبری، محمد بن جریر، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۷.

۴.۲.۱ – مراد از صید

و مراد از “صید” حیوانات وحشی حلال گوشت و حرام گوشت است؛

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۱، ص۵۳۳.

و مراد صید خشکی است نه دریایی که آیه‌ی بعدی گویای آن است.

[۲۹] طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۱۳۹.

پس کسی در حال احرام صیدی را کشت، باید مانند آنچه که کشته از “نَعَم” (شتر، گاو و گوسفند) کفاره بدهد.

[۳۰] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص۵۸۵.

[۳۱] طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۱۳۹.

برای تفصیل مباحث باید به کتب فقهی مراجعه شود.

۴.۲.۲ – ترتیب پرداخت این کفارات

در ترتیب پرداخت این کفارات دو دیدگاه وجود دارد:
یک. “أو” بر بیشتر از تردید دلالت نمی‌کند و سنت اهل بیت -علیهم‌السلام- باید آن را مشخص کند و بعید نیست ادامه آیه بیانگر ترتیب میان این نوع کفارات باشد.

[۳۲] طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۱۴۰.

دو. “أو” برای تخییر است،

[۳۳] معانی القرآن، ج۲، ص۳۶۲.

و ظاهر آیه نیز تخییر میان انجام یکی از این سه چیز است، هر چند میان مفسرین و فقهاء اختلاف وجود دارد.

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۵، ص۸۵.

بنابراین اگر کسی در حال احرام به عمد صید کند، باید یکی از این سه چیز را به عنوان کفاره بپردازد:
۱. همانند چیزی که صید کرده و مراد، تشابه در خلقت بوده؛ مثلاً در شترمرغ، شتر و در خرگوش، گوسفندی کفاره بدهد؛ و تعیین این تشابه بدست دو شاهدِ عادلِ فقیه است.

[۳۵] طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۶.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۱، ص۵۳۳.

[۳۷] راوندی، قطب الدین، فقه القرآن، ج۱، ص۲۰۹.

۲و۳. اطعام مساکین و روزه معادل که “عدل” باید بر اساس قیمت صید باشد و در آیه شریفه مراد از “عدل” غیر از جنس آن چیز است

[۳۸] طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۳.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۱، ص۵۳۳.