پاورپوینت کامل کتابت تاء (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کتابت تاء (صرف و نحو) دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کتابت تاء (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کتابت تاء (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل کتابت تاء (صرف و نحو)

کتابت تاء از اصطلاحات ادبیات عرب، به مجموعه قواعد نگارشی اطلاق می‌شود که شیوه نوشتار حرف «تاء» را در موقعیت‌های مختلفِ واژگان عربی تعیین می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – خَافَتْ (سوره نساء/سوره۴، آیه۱۲۸)
۳.۲ – ذَهَبَتْ (سوره ممتحنه/سوره۶۰، آیه۱۱)
۳.۳ – کَفَرْتُ (سوره ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۲)
۳.۴ – قَتَلْتُ (سوره قصص/سوره۲۸، آیه۳۳)
۳.۵ – عَصَیْتُ (سوره یونس/سوره۱۰، آیه۱۵)
۳.۶ – خَلَقْتُ (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۱۱)
۳.۷ – جَعَلْتُ (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۱۲)
۳.۸ – کَتَبْتَ (سوره نساء/سوره۴، آیه۷۷)
۳.۹ – فَعَلْتَ (سوره شعراء/سوره۲۶، آیه۱۹)
۳.۱۰ – کَفَرْتَ (سوره کهف/سوره۱۸، آیه۳۷)
۳.۱۱ – خَلَقْتَ (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۱۹۱)
۳.۱۲ – مُسْلِمَاتٍ و … (سوره تحریم/سوره۶۶، آیه۵)
۳.۱۳ – رُفِعَتْ (سوره غاشیه/سوره۸۸، آیه۱۸)
۳.۱۴ – الْمُسْلِمَاتِ و … (سوره احزاب/سوره۳۳، آیه۳۵)
۳.۱۵ – جَنَّاتٍ (سوره نبا/سوره۷۸، آیه۱۶)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

کتابت تاء در اصطلاح ادبیات عرب، به مجموعه قواعد نگارشی اطلاق می‌شود که شیوه نوشتار حرف «تاء» را در موقعیت‌های مختلفِ واژگان عربی تعیین می‌کند. حرف «تاء» در موارد خاص به صورت کشیده (ـت) است.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۴.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

«تاء» در این موارد، کشیده نوشته می‌شود:

۱. آخر فعل:

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۴.

[۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۹.

[۴] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۶.

[۵] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۱۵۹.

[۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۰.

[۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۸۱.

«لَعِبْتُ» (بازی کردم).

«دَرَسَتْ» (درس خواند).

[۸] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۶.

[۹] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۱۵۹.

[۱۰] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۰.

[۱۱] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۲، ص۳۱.

[۱۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۰.

۲. جمع مؤنث سالم:

[۱۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۱۴.

[۱۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۰۲۵.

[۱۵] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۸۷.

[۱۶] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۱۷۶.

[۱۷] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۲۳۸.

«جَمِیلات» (زیباها).

[۱۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۱۵.

[۱۹] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۰۲۵.

[۲۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۱۵.

[۲۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۰۲۵.

[۲۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۱۵.

هِند هِندات.

[۲۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۱۵.

۳. کلمات سه حرفی، در صورتی که حرف وسط آن‌ها ساکن باشد:

[۲۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۴.

«زَیْت» (روغن).

۴. کلماتی که حرف آخر آن‌ها «تاء» و ما قبل آن مکسور باشد: «مَائِت» (مرده)؛ یا ما قبل آن «واو» یا «یاء» ساکن باشد: «بَیْرُوت، کِبْرِیت» (بیروت/گوگرد).

[۲۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۴.

[۲۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۴.

۵. اسم علم مذکر غیر عربی:

«رُوبِرْت» (رابرت).

۶. اسم علم مؤنث غیر عربی:

[۲۷] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۴.

«لِیزَات» (لیزات).

۷. در برخی از حروف:

[۲۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۲۴.

«ثُمَّتْ، رُبَّتْ» (سپس/گاه).

[۲۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۸۷.

[۳۰] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۰۰.

[۳۱] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۶۶.

[۳۲] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۱۶۹.

[۳۳] انصاری ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۲، ص۳۰۹.

[۳۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۵۳۰.

[۳۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۳۸۱.

[۳۶] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۵۹.

[۳۷] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۲۵۵.

[۳۸] ابن هشام، ا