پاورپوینت کامل محله کامرانیه (تهران)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محله کامرانیه (تهران) دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محله کامرانیه (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل محله کامرانیه (تهران) :

منبع: پاورپوینت کامل محله کامرانیه (تهران)

کامرانیه kmrniy(yy)e ، محله‌ای در شمیران، واقع در منطقه ۱ شهرداری تهران که در دوره قاجار به‌صورت باغ ـ روستا بوده است.

فهرست مندرجات

۱ – موقعیت محله
۲ – تاریخچه
۳ – باغ کامرانیه
۴ – وضعیت سکونت مردم
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – موقعیت محله

این محله امروزه از شمال به محله نیاوران و منظریه، از شرق به محله حصاربوعلی، از غرب به محله دزاشیب، و از جنوب به محله فرمانیه محدود می‌شود.

۲ – تاریخچه

محل کامرانیه از املاک کامران میرزا نایب‌السلطنه (۱۲۷۲- ۱۳۴۸ ق / ۱۸۵۶- ۱۹۲۹ م)، سومین فرزند ناصرالدین شاه بوده است. زمین‌های این منطقه پیش‌تر متعلق به میرزا سعید خان مؤتمن‌الملک (۱۲۳۱-۱۳۰۱ ق / ۱۸۱۶-۱۸۸۴ م)، وزیر امور خارج دور ناصری بود.

[۱] شرف، ۱۳۰۵ ق، ص۲، شم‌ ۶۱.

کامران میرزا این اراضی را که شامل باغ و آبادی مختصری بود، در حدود سال ۱۲۹۵ ق / ۱۸۷۸ م از مؤتمن‌الملک خریداری کرد.

[۲] شرف، ۱۳۰۵ ق، ص۲، شم‌ ۶۱.

و از آن پس این اراضی کامرانیه نامیده شد.

[۳] اعتمادالسلطنه، محمدحسن، المآثر و الآثار، به کوشش ایرج افشار، ج۱، ص۱۱۹، تهران، ۱۳۶۳ ش.

کامران میرزا با بذل توجه ویژه به آبادانی و انتظام زمین‌های خریداری‌شده، باغ ـ روستای سابق را طی ۳ سال به باغی وسیع و فرح‌بخش بدل نمود و در آن عمارت‌های زیبایی از قبیل اندرونی، بیرونی، عمارت سردر، سرای حرم و خدم، یک عمارت کلاه‌فرنگی و نیز استخرهای بزرگ و گلخانه ساخت.

[۴] شرف، ۱۳۰۵ ق، ص۲، شم‌ ۶۱.

[۵] معیرالممالک، دوستعلی، رجال عصر ناصری، ص۵۴، تهران، ۱۳۶۱ ش.

کامران میرزا با افزودن بخش‌هایی از زمین‌های جماران، نیاوران، چیذر و حصاربوعلی به اراضی خریداری‌شده، این محدوده را وسعت بخشید.

[۶] ستوده، منوچهر، جغرافیای تاریخی شمیران، ج۲، ص۶۹۶، تهران، ۱۳۷۴ ش.

در یک منبع متأخر گفته شده است که کامران میرزا باغ منظریه را نیز به باغ کامرانیه ضمیمه کرد.

[۷] جلالی، نـادره، «یادگارهای نایب‌السلطنه در تهران»، نام انجمن، ص۱۶۵، تهران، ۱۳۸۲ ش، شم‌ ۱۲.

بنابر این گزارش، باغ منظریه نخست به میرزا فتحعلی خان شیرازی، ملقب به صاحب‌دیوان تعلق داشت.
صاحب‌دیوان بعدها آن را به مبلغ ۰۰۰‘۱۲ تومان به سلطان مراد میرزا حسام‌السلطنه فروخت.

[۸] جلالی، نـادره، «یادگارهای نایب‌السلطنه در تهران»، نام انجمن، ص۱۶۵، تهران، ۱۳۸۲ ش، شم‌ ۱۲.

پس از مرگ حسام‌السلطنه، عمارت و باغ منظریه به دخترش سرورالدوله، همسر کامران میرزا به ارث رسید.

[۹] علی‌اکبر بن عبدالجلیل، «جغرافیای شمیران»، یغما، ص۵۵۲، تهران، ۱۳۴۵ ش، س ۱۹، شم‌ ۲۲۲.

براساس این اطلاعات، چه‌بسا ارثی سرورالدوله به‌سبب قرارگیری در نزدیکی املاک شوهرش به باغ کامرانیه اضافه شده باشد.
عین‌السلطنه محدود باغ کامرانیه را از اول منظریه تا رستم‌آباد (منظور رستم‌آباد بالای سابق و فرمانی امروزی است) ذکر کرده.

[۱۰] جلالی، نـادره، «یادگارهای نایب‌السلطنه در تهران»، نام انجمن، ص۱۶۵، تهران، ۱۳۸۲ ش، شم‌ ۱۲.

(به نقل از عین‌السلطنه)، و دوستعلی خان معیرالممالک ثانی (د ۱۳۴۵ ش) عرض آن را ۳۰۰ متر، و طولش را ۰۰۰‘ ۳ متر (به وسعت ۹۰ هکتار) آورده است.

[۱۱] جلالی، نـادره، «یادگارهای نایب‌السلطنه در تهران»، نام انجمن، ص۱۶۵، تهران، ۱۳۸۲ ش، شم‌ ۱۲.

طرح باغ کامرانیه، باغچه‌بندی و گل‌کاری آن مطابق باغ‌های فرنگی اجرا شده بود.

[۱۲] اعتمادالسلطنه، محمدحسن، المآثر و الآثار، به کوشش ایرج افشار، ج۱، ص۱۱۹، تهران، ۱۳۶۳ ش.

و در آن انواع درختان بارور و بی‌بار، گل‌ها، گیاهان، مرکبات و میوه‌هایی چون آناناس که اصل آن‌ها از فرنگ آورده شده بود، کاشته شد.

[۱۳] شرف، ۱۳۰۵ ق، ص۲، شم‌ ۶۱.

۳ – باغ کامرانیه

باغ کامرانیه دو باغبان اتریشی و ۲۵ باغبان ایرانی داشت، ضمن اینکه روزانه ۲۰ کارگر گل‌ها را آبیاری می‌کردند.

[۱۴] سالور، قهرمان میرزا (عین‌السلطنه)، روزنام خاطرات، به کوشش مسعود سالور و ایرج افشار، ج۱، ص۲۱۴، تهران، ۱۳۷۴ ش.

[۱۵] علی‌اکبر بن عبدالجلیل، «جغرافیای شمیران»، یغما، ص۵۵۲، تهران، ۱۳۴۵ ش، س ۱۹، شم‌ ۲۲۲.

[۱۶] جلالی، نـادره، «یادگارهای نایب‌السلطنه در تهران»، نام انجمن، ص۱۶۶، تهران، ۱۳۸۲ ش، شم‌ ۱۲.

بنابر گزارش اعتمادالسلطنه، کامران میرزا سالانه مبلغ هنگفتی بابت نگهداری از باغ خود می‌پرداخت،

[۱۷] جلالی، نـادره، «یادگارهای نایب‌السلطنه در تهران»، نام انجمن، ص۱۶۶، تهران، ۱۳۸۲ ش، شم‌ ۱۲.

به طوری که تنها مواجب سالان دو باغبان فرنگی حدود ۰۰۰‘۱ تومان بود.

[۱۸] علی‌اکبر بن عبدالجلیل، «جغرافیای شمیران»، یغما، ص۵۵۲، تهران، ۱۳۴۵ ش، س ۱۹، شم‌ ۲۲۲.

ساموئل بنجامین، سفیر آمریکا در ایران دور ناصری (۱۸۸۳ م / ۱۳۰۰ ق)، باغ کامرانیه را به‌صورت باغی مطبق وصف کرده است که در هر طبقه حوض‌ها و فواره‌های آب داشت و در آن، انواع درختان و گیاهان به طرزی زیبا کاشته شده بود.

[۱۹] Benjamin,S.G.W.,Persia and the Persians,ص۲۴۰-۲۴۱، London, 1887.

او همچنین از عمارت تابستانی نایب‌السلطنه (عمارت کلاه‌فرنگی) به‌عنوان یکی از عمارت‌های بسیار باشکوه شمیران یاد کرده است.

[۲۰] Benjamin,S.G.W.,Persia and the Persians,ص۲۴۰-۲۴۱، London, 1887.

ظاهراً این عمارت برای پذیرایی از مهمانان در نظر گرفته شده بود و حکم بیرونی مجموعه را داشت.

[۲۱] علی‌اکبر بن عب