پاورپوینت کامل کافِر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کافِر (مفردات‌قرآن) دارای ۱۰۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کافِر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کافِر (مفردات‌قرآن) :

منبع: کافِر (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: کُفّار (لغات‌قرآن)، کُفْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، کافر.

کافِر (به کسر فاء) از واژگان قرآن کریم به معنای کسی که حق را پرده‌پوشی و انکار می‌کند.
مردم سه گروه‌اند: مؤمن و کافر از روی عناد و کافر از روی جهل، که واسطه است میان مؤمن و کافر؛ اطلاق کافر در قرآن اعمّ است و به هر دو قسم کافر شامل می‌باشد. در تبدل اعتقاد به کفر باید گفت: سه صفت زشت موجب آن می‌شود که انسان دانسته و از روی علم کافر شود و با اعتقاد به گناه و حرام بودن چیزی، آن را انجام دهد، ۱- تکبر و خودپسندی، ۲- حسد، ۳- حرص. در آیات قرآن به تارک عمل نیز کافر اطلاق شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کافِر
۲ – کاربردها
۲.۱ – مراد از کفر و کافر
۲.۱.۱ – کَفَرُوا (آیه ۶ سوره بقره)
۲.۱.۲ – کَفَرَ (آیات ۷۲ و ۷۳ سوره مریم)
۲.۱.۳ – کافِرٌ (آیه ۲ سوره تغابن)
۲.۱.۴ – الْکافِرُونَ‌ (آیه ۴۴ سوره مائده)
۲.۲ – کفار مشمول عذاب اخروی
۲.۲.۱ – کَفَرُوا (آیه ۳۹ سوره بقره)
۲.۲.۲ – کَفَرُوا (آیه ۱۶۷ سوره نساء)
۲.۲.۳ – کَفَرُوا (آیه ۱۰ و ۸۶ سوره مائده)
۲.۲.۴ – کَفَرُوا (آیه ۸۸ سوره نحل)
۲.۲.۵ – کَفَرُوا (آیه ۱۶ سوره روم)
۲.۲.۶ – کَفَرُوا (آیه ۱۶۱ سوره بقره)
۲.۲.۷ – کَفَرُوا (آیه ۴ سوره آل عمران)
۲.۳ – کفر بعد از ایمان
۲.۳.۱ – کَفَرُوا (آیه ۸۶ سوره آل عمران)
۲.۳.۲ – کَفَرُوا (آیه ۹۰ سوره آل عمران)
۲.۳.۳ – کَفَرُوا (آیه ۱۳۷ سوره نساء)
۲.۴ – قبول عمل از کفار
۲.۵ – عوامل تبدل اعتقاد به کفر
۲.۵.۱ – تکبر و خودپسندی
۲.۵.۲ – حسد
۲.۵.۳ – حرص
۲.۶ – کافر و ترک عمل‌
۲.۶.۱ – کَفَرَ (آیه ۹۷ سوره آل عمران)
۲.۶.۲ – تَکْفُرُونَ‌ (آیه ۸۵ سوره بقره)
۲.۶.۳ – کَفَرْنا (آیه ۴ سوره ممتحنه)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای کافِر

کافِر

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۲۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۱۴.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۷۴.

کسی که حق را پرده‌پوشی و انکار می‌کند.

۲ – کاربردها

اوّل: آیا مراد از کافر کسی است که عَنْ عِنادِِ کافر باشد یا اعمّ است؟
دوم: آیا عذاب آخرت برای کافر عنادی است یا همه را شامل می‌باشد؟

۲.۱ – مراد از کفر و کافر

آیا مراد از «کفروا- یکفرون- کافرون- کفّار» آنهائی‌اند که دانسته و از روی عمد حق را پرده‌پوشی و انکار کرده‌اند یا به کفّاری که عَنْ جَهْلِِ و از روی ندانستن کافراند نیز شامل می‌باشد؟ به عبارت دیگر آیا کافر عَنْ عِنادِِ مورد عذاب آخرت است یا کافر عَنْ جَهْلِِ را نیز شامل است؟
به نظر می‌آید: اطلاق کافر در قرآن اعمّ است و به هر دو قسم کافر شامل می‌باشد، مثلا آیه‌:

۲.۱.۱ – کَفَرُوا (آیه ۶ سوره بقره)

(اِنَّ الَّذِینَ‌ کَفَرُوا سَواءٌ عَلَیْهِمْ اَ اَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ‌)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۶.

(کسانى که کافر شدند، براى آنان یکسان است که آنان را از عذاب الهی بیم دهى یا ندهى؛ ایمان نخواهند آورد.)

[۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۵۲.

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳.

[۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱، ص۸۲.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۶۷.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۲۸.

و نظائر آن صریحش در کفر از روی عناد و لجاجت است؛
ایضا آیاتی که درباره عدّه‌ای از کفّار آمده‌:

(وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَیْقَنَتْها اَنْفُسُهُمْ‌)

[۱۰] نمل/سوره۲۷، آیه۱۴.

(و آن را از روى ظلم و تکبر انکار کردند، در حالى که در دل به آن یقین داشتند.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷۸.

[۱۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۹۱.

[۱۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۴۶.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۸۵.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۳۳.

و یا موسی (علیه‌السّلام) به فرعون می‌گفت:

(لَقَدْ عَلِمْتَ ما اَنْزَلَ هؤُلاءِ اِلَّا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ‌)

[۱۶] اسراء/سوره۱۷، آیه۱۰۲.

(تو مى‌دانى این معجزات را جز پروردگار آسمان‌هاو زمین نفرستاده.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۲.

[۱۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۳۰۳.

[۱۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۱۸.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۲۲۲.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۸۵.

یا درباره اهل کتاب آمده که دانسته و روی عمد اسلام را انکار می‌کردند، مثل‌:

(وَ اِنَّ فَرِیقاً مِنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ‌)

[۲۲] بقره/سوره۲، آیه۱۴۶.

(ولى جمعى از آنان، حق را در حالى که از آن آگاهند کتمان مى‌کنند)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳.

[۲۴] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱، ص۴۹۱.

[۲۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۳۲۶.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۰۸.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۲۳.

و نیز درباره آنها آمده‌:

(وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذِینَ اُوتُوا الْکِتابَ اِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْیاً بَیْنَهُمْ‌)

[۲۸] آل عمران/سوره۳، آیه۱۹.

(و کسانى که کتاب آسمانى به آنان داده شد، با یکدیگر اختلاف نکردند، مگر بعد از آگاهى و از روى ستم و حسدورزى.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲.

[۳۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۳، ص۱۸۸.

[۳۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۲۰.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۶۹.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۷۱۷.

که در «خلف» و «امن» مشروحا گفته شده است.

(ببینید: خلف (مفردات‌قرآن)، امن (مفردات‌قرآن))

از طرف دیگر این آیات را می‌خوانیم‌:

۲.۱.۲ – کَفَرَ (آیات ۷۲ و ۷۳ سوره مریم)

(لَقَدْ کَفَرَ الَّذِینَ قالُوا اِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِیحُ ابْنُ مَرْیَمَ‌… لَقَدْ کَفَرَ الَّذِینَ قالُوا اِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَهٍ)

[۳۴] مائده/سوره۵، آیه۷۲-۷۳.

(کسانى که گفتند: «خداوند همان مسیح فرزند مریم است»، به یقین کافر شدند…کسانى که گفتند: «خداوند، یکى از سه خداست» به یقین کافر شدند.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۰.

[۳۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۶، ص۱۰۰-۱۰۱.

[۳۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۶۹-۷۰.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۳۰-۱۳۱.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۵۲-۳۵۳.

معلوم است که عدّه‌ای از آنها مطلب را می‌دانستند ولی برای حفظ مقام و یا عناد در برابر اسلام آن را می‌گفتند، ولی عدّه زیادی از آنها یقیناََ بدون توجّه‌ از بزرگان خود پیروی کرده و عَنْ جَهْلِِ آن عقیده را داشتند. پس به اطمینان می‌شود گفت که کفر از روی جهل و از روی عدم توجه نیز کفر است و گرنه درباره عدّه بسیاری که کفر را از پدران خود به ارث برده‌اند و بی‌سواد و بی‌توجه‌اند باید بگوئیم کافر نیستند و واسطه میان کفر و ایمان‌اند،

ایضا آیاتی نظیر:

۲.۱.۳ – کافِرٌ (آیه ۲ سوره تغابن)

(هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ فَمِنْکُمْ‌ کافِرٌ وَ مِنْکُمْ مُؤْمِنٌ‌)

[۴۰] تغابن/سوره۶۴، آیه۲.

(او کسى است که شما را آفرید و به شما آزادی و اختیار داد)؛ گروهى از شما کافرید و گروهى مؤمن)

[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۵۶.

[۴۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۴۹۶.

[۴۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۹۵.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۵۹.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۴۷.

۲.۱.۴ – الْکافِرُونَ‌ (آیه ۴۴ سوره مائده)

(وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِما اَنْزَلَ اللَّهُ فَاُولئِکَ هُمُ‌ الْکافِرُونَ‌)

[۴۶] مائده/سوره۵، آیه۴۴.

(و آنها که به آنچه خدا نازل کرده حکم نمى‌کنند، کافرند)

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۵.

[۴۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۵، ص۵۶۳.

[۴۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۳۴۴.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۴۹.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۰۶.

ظهورشان در اعمّ است، آنکه «ما انزل اللّه» را می‌داند و با آن حکم نمی‌کند و آنکه نمی‌داند هر دو «بِما اَنْزَلَ اللَّهُ» حکم نکرده‌اند، پس کافراند.
گفتیم: اگر آیات به کفّار عن جهل شامل نشود
پس باید گفت مردم سه گروه‌اند: مؤمن و کافر از روی عناد و کافر از روی جهل، که واسطه است میان مؤمن و کافر.
پس یا باید کافر را اعمّ بدانیم و یا قائل به واسطه شویم ولی ناگفته نماند که ظهور اکثر آیات در کفر عنادی است و در کفر از روی قصور کم استعمال شده است.

۲.۲ – کفار مشمول عذاب اخروی

امّا راجع به سؤال دوم که عذاب آخرت برای کافر عنادی است یا اعمّ می‌باشد؟
باید دانست که کفّار عَنْ جَهْلِِ در حکم مستضعفین و یا از مصادیق مستضعفین‌اند که در «ضعف» درباره آن مفصّلا بحث کرده‌ایم

(ببینید: ضعف (مفردات‌قرآن))

و آیات عذاب شامل حال کسانی است که دانسته و از روی عناد و لجاج به حق تسلیم نشده و ایمان نمی‌آورند، یعنی آنانکه حجّت بر آنها تمام شده و مورد تبلیغ قرار گرفته‌اند ولی انبیاء و دین را تکذیب کرده و از پیشرفت آن جلوگیری نموده‌اند.
در این مطلب دو دسته آیات داریم:
اول: آیاتی که بعد از «کَفَرُوا» قید «وَ کَذَّبُوا، … وَ صَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ» دارند یعنی آنان‌که کافر شده و حق را انکار کرده و پیامبران را تکذیب نموده‌اند و مانع پیشرفت دین شده‌اند روشن است که تکذیب و صدّ پس از تبلیغ و اتمام حجّت است.
دوم: آیاتی که مطلق‌ «کَفَرُوا» دارند در اینصورت آیات دسته اول قید آیات دسته دوم و مخصص آنهااند.

بعضی از آیات قسم اول چنین‌اند:

۲.۲.۱ – کَفَرُوا (آیه ۳۹ سوره بقره)

(وَ الَّذِینَ‌ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا اُولئِکَ اَصْحابُ النَّارِ)

[۵۲] بقره/سوره۲، آیه۳۹.

(و کسانى که کافر شدند، و آیات ما را تکذیب کردند اهل دوزخند)

[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷.

[۵۴] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱، ص۲۰۹.

[۵۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۳۷.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۴۳.

[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۰۵.

۲.۲.۲ – کَفَرُوا (آیه ۱۶۷ سوره نساء)

(اِنَّ الَّذِینَ‌ کَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلالًا بَعِیداً)

[۵۸] نساء/سوره۴، آیه۱۶۷.

(کسانى که کافر شدند، و مردم را از راه خدا باز داشتند، در گمراهی دورى افتاده‌اند.)

[۵۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۴.

[۶۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۵، ص۲۳۲.

[۶۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۴۲.

[۶۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۱۵۷.

[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۱۹.

۲.۲.۳ – کَفَرُوا (آیه ۱۰ و ۸۶ سوره مائده)

(وَ الَّذِینَ‌ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا اُولئِکَ اَصْحابُ الْجَحِیمِ‌)

[۶۴] مائده/سوره۵، آیه۱۰.

[۶۵] مائده/سوره۵، آیه۸۶.

(و کسانى که کافر شدند و آیات ما را تکذیب کردند، همانها اهل دوزخند.)

[۶۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۲.

[۶۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۶، ص۱۱۸.

[۶۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۸۲.

[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۵۳.

[۷۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۶۳.

۲.۲.۴ – کَفَرُوا (آیه ۸۸ سوره نحل)

(الَّذِینَ‌ کَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ زِدْناهُمْ عَذاباً)

[۷۱] نحل/سوره۱۶، آیه۸۸.

(کسانى که کافر شدند و مردم را از راه خدا باز داشتند، بخاطر فسادى که مى‌کردند، عذابى بر عذابشان مى‌افزاییم.)

[۷۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۷۷.

[۷۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۴۶۴.

[۷۴] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۲۱.

[۷۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۳۳.

[۷۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۸۶.

۲.۲.۵ – کَفَرُوا (آیه ۱۶ سوره روم)

(وَ اَمَّا الَّذِینَ‌ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَهِ فَاُولئِکَ فِی الْعَذابِ مُحْضَرُونَ‌)

[۷۷] روم/سوره۳۰، آیه۱۶.

(امّا کسانى که کافر شدند و آیات ما و لقاى آخرت را تکذیب کردند، در عذاب الهی احضار مى‌شوند.)

[۷۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۰۶.

[۷۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۴۰.

[۸۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۵۹.

[۸۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۱۱.

[۸۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۶۷.

این قبیل آیات زیاداند و چنانکه گفتیم: تکذیب و صدّ پس از تبلیغ دین است؛ تا کافری دین را نداند تکذیب آن نتواند و از پیشرفت آن ممانعت غیر مقدور است.

آیات دسته دوم نظیر این آیاتند:

۲.۲.۶ – کَفَرُوا (آیه ۱۶۱ سوره بقره)

(اِنَّ الَّذِینَ‌ کَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ‌ کُفَّارٌ اُولئِکَ عَلَیْهِمْ لَعْنَهُ اللَّهِ…)

[۸۳] بقره/سوره۲، آیه۱۶۱.

(کسانى که کافر شدند، و در حال کفر از دنیا رفتند، لعنت خداوند …بر آنها خواهد بود.)

[۸۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۴.

[۸۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱، ص۵۸۸.

[۸۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۳۹۰.

[۸۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۴۰.

[۸۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۴۴.

۲.۲.۷ – کَفَرُوا (آیه ۴ سوره آل عمران)

(اِنَّ الَّذِینَ‌ کَفَرُوا بِآیاتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِیدٌ)

[۸۹] آل عمران/سوره۳، آیه۴.

(کسانى که به آیات خدا کافر شدند، کیفر شدیدى دارند.)

[۹۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۰.

[۹۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۳، ص۱۲.

[۹۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۰.

[۹۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۲۷.

[۹۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۹۷.

پس آیات مقیّد، آیات مطلق را مخصص‌اند.

۲.۳ – کفر بعد از ایمان

آیاتی داریم که کفر و ایمان در آنها پی در پی آمده و هر یک جای دیگری را می‌گیرد، مثل:

۲.۳.۱ – کَفَرُوا (آیه ۸۶ سوره آل عمران)

(کَیْفَ یَهْدِی اللَّهُ قَوْماً کَفَرُوا بَعْدَ اِیمانِهِمْ وَ شَهِدُوا اَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَ جاءَهُمُ