پاورپوینت کامل کادَ و اخوات آن (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کادَ و اخوات آن (صرف و نحو) دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کادَ و اخوات آن (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کادَ و اخوات آن (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل کادَ و اخوات آن (صرف و نحو)

کادَ و اخوات آن از اصطلاحات ادبیات عرب، افعال ناقصه و از مجموع نواسخ‌اند که بر سر جمل اسمیّه در مى‌آیند؛ مبتدا را، به عنوان اسم خود، مرفوع مى‌کنند و خبر را، به عنوان خبر خود، منصوب مى‌سازند و بر نزدیکی وقوع خبر، امید یا شروع عمل دلالت دارند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – انواع اخوات کاد
۳ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۴ – شواهد قرآنی
۴.۱ – کَادَ (سوره توبه/سوره۹، آیه۱۱۷)
۴.۲ – اَخَذَ (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۸۱)
۴.۳ – کَادَ (سوره فرقان/سوره۲۵، آیه۴۲)
۴.۴ – کَادُوا (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۵۰)
۴.۵ – جَعَلْنَا (سوره انبیاء/سوره۲۱، آیه۳۱)
۴.۶ – کَادَتْ (سوره قصص/سوره۲۸، آیه۱۰)
۴.۷ – عَسَی (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۱۶)
۴.۸ – جَعَلُوا (سوره زخرف/سوره۴۳، آیه۱۹)
۴.۹ – اَنشَاَ (سوره انعام/سوره۶، آیه۱۴۱)
۴.۱۰ – اَقْبَلَ (سوره صافات/سوره۳۷، آیه۲۷)
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – تعریف

کادَ و اخوات آن در اصطلاح ادبیات عرب، افعال ناقصه و از مجموع نواسخ‌اند که بر سر جمل اسمیّه در مى‌آیند؛ مبتدا را، به عنوان اسم خود، مرفوع مى‌کنند و خبر را، به عنوان خبر خود، منصوب مى‌سازند و بر نزدیکی وقوع خبر، امید یا شروع عمل دلالت دارند.

۲ – انواع اخوات کاد

«اخوات کاد» بر اساس معنای خود به سه دست اصلی تقسیم می‌شوند:

۱. افعال مقاربه: أَوْشَکَ، کَرَبَ، کادَ.

[۱] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۵۲.

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۱۲.

[۳] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۷۰.

[۴] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۱۳.

۲. افعال رجاء: اِخْلَوْلَقَ، حَرَی، عَسَی.

[۵] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۵۰.

[۶] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۱۳.

۳. افعال شروع: اِبْتَدَأَ، أَخَذَ، أَقْبَلَ، إنْبَرَی، أنْشَأَ، جَعَلَ، شَرَعَ، طفق، عَلِقَ، قام، هَبَّ.

[۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۹.

[۸] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۵۰.

[۹] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۳۸.

[۱۰] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۱۰.

[۱۱] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۱۳.

۳ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. افعال ناقصه و از مجموع نواسخ‌اند و بر سر جمل اسمیّه در مى‌آیند؛ مبتدا را، به عنوان اسم خود، مرفوع مى‌کنند و خبر را، به عنوان خبر خود، منصوب مى‌سازند:

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۸.

[۱۳] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۳۸.

[۱۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۱۳.

[۱۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۱۲۲.

[۱۶] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۱۳.

«کَادَ الْفَارِسُ یَضْحَکُ» (سوار نزدیک بود بخندد).

۲. خبر این افعال باید دارای این شرایط باشد:

[۱۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۸.

[۱۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۵۰۳.

[۱۹] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۳.

[۲۰] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۱۳.

[۲۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۸.

[۲۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۵۰۳.

[۲۳] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۳.

[۲۴] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۱۴.

(۱) مضارع باشد.

(۲) ضمیری را که به اسم آن بازمی‌گردد مرفوع کند.

(۳) پس از آن‌ها قرار گیرد. و جایز است خبر در وسط قرار گیرد:

«کادَ یَسقُطُ البیتُ» (نزدیک بود خانه فرو ریزد).

۳. هم «اخوات کاد» جامدند و فقط ماضی دارند، به جز «أوشک» و «کاد» که از این دو، مضارع و اسم فاعل اشتقاق می‌یابد.

[۲۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۹.

[۲۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۸.

۴. آنچه از افعال شروع مشتق شود، از افعال ناقصه به شمار نمی‌آید:

«هذا کاتِبٌ یُنشئُ کلامًا و یَشرَعُ فی عَمَلِهِ» (این نویسنده سخن می‌سازد و در کارش آغاز می‌کند).

۵. حکم خبر آن‌ها در همراهی با «أن» چنین است:

(۱) در «اِخْلَوْلَقَ» و «حَرَى»، همراه بودن خبر با «أن» واجب است:

[۲۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۹.

[۲۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۵۰۳.

[۲۹] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۷۲.

[۳۰] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۱۴.

«حَرَى الطّفلُ أن یَمشی» (سزاوار است کودک راه برود).

(۲) در «أوشک» و «عسی»، غالباً خبر با «أن» همراه است.

[۳۱] یعقوب،