پاورپوینت کامل کِذْب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کِذْب (مفردات‌قرآن) دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کِذْب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کِذْب (مفردات‌قرآن) :

منبع: کِذْب (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: کَذَّبَ (لغات‌قرآن)، کِذْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، کذب.

کِذْب (به کسر کاف و سکون ذال) از واژگان قرآن کریم به معنای دروغ گفتن است.
مشتقات کِذب که در آیات قرآن به کار رفته است عبارتند از:

کَذِب (به فتح کاف و کسر ذال) به معنای دروغ؛
تَکْذیب (به فتح تاء و سکون کاف) به معنای آن است که دیگری را به دروغ نسبت دهی؛
کاذِب (به کسر ذال) به معنای دروغ‌گو؛
کَذّاب (به فتح کاف و تشدید ذال) مبالغه است، به معنای بسیار دروغ‌گو؛
کاذِبه (به کسر ذال) به معنای نسبت دروغ دادن؛
کِذّاب (به کسر کاف و تشدید ذال) به معنای نسبت دروغ به دیگری دادن است.

کِذْب یک بار و کَذِب سی و دو بار در قرآن مجید آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کِذْب
۲ – کاربردها
۲.۱ – کاذِباً – کَذِبُهُ‌ (آیه ۲۸ سوره غافر)
۲.۲ – کَذِب
۲.۲.۱ – الْکَذِبَ‌ (آیه ۵۰ سوره نساء)
۲.۲.۲ – کَذِبٍ‌ (آیه ۱۸ سوره یوسف)
۲.۳ – کَذَبَ‌ (آیه ۱۱ سوره نجم)
۲.۴ – تکذیب
۲.۴.۱ – کَذَّبَتْ‌ (آیه ۱۰۵ سوره شعراء)
۲.۴.۲ – کَذَّبَ‌ (آیه ۶۶ سوره انعام)
۲.۵ – کاذب
۲.۵.۱ – کاذِباً (آیه ۲۸ سوره غافر)
۲.۵.۲ – لَکاذِبُونَ‌ (آیه ۱ سوره منافقون)
۲.۶ – کَذّاب
۲.۶.۱ – کَذَّابٌ‌ (آیه ۲۸ سوره غافر)
۲.۷ – کاذِبه
۲.۷.۱ – کاذِبَهٌ (آیه ۲ سوره واقعه)
۲.۷.۲ – کاذِبَهٍ (آیه ۱۶ سوره علق)
۲.۸ – کِذّاب
۲.۸.۱ – کِذَّاباً (آیه ۲۸ سوره نبأ)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای کِذْب

کِذْب

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۹۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۰۴.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۵۷.

(بر وزن وِزْر) دروغ گفتن و کَذِب (بر وزن کَتِف) به معنای دروغ است.
صحاح و قاموس و اقرب و غیره، هر دو وزن را مصدر گفته‌اند،

[۴] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۱، ص۲۱۰.

[۵] فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۱، ص۱۲۲.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۵۳۰.

ولی استعمال قرآن نشان می‌دهد که کِذْب (بر وزن وِزْر) مصدر به معنی دروغ گفتن است و کَذِب (بر وزن کَتِف) اسم مصدر به معنی دروغ است.

۲ – کاربردها

به مواردی از کِذْب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – کاذِباً – کَذِبُهُ‌ (آیه ۲۸ سوره غافر)

(وَ اِنْ یَکُ‌ کاذِباً فَعَلَیْهِ‌ کَذِبُهُ‌)

[۷] غافر/سوره۴۰، آیه۲۸.

(اگر دروغگو باشد، دروغش دامن خودش را خواهد گرفت.)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۷۰.

[۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۴۹۹.

[۱۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۲۹.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۲۵۸.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۸۱۱.

کذب (بر وزن وزر) مصدر است.

۲.۲ – کَذِب

کذب (بر وزن کتف) اسم مصدر است به معنى دروغ.

۲.۲.۱ – الْکَذِبَ‌ (آیه ۵۰ سوره نساء)

(یَفْتَرُونَ عَلَی اللَّهِ‌ الْکَذِبَ‌)

[۱۳] نساء/سوره۴، آیه۵۰.

(چگونه بر خدا دروغ مى‌بندند! )

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸۶.

[۱۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۹۶.

[۱۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۷۴.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۸۴.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۹۱.

چون کَذِب مفعول «یَفْتَرُونَ» است، لذا اسم است نه مصدر، یعنی: «بر خدا دروغ می‌بندند.»
و اگر تنزّل کنیم باید بگوئیم: کَذِب (بر وزن کَتِف) با آنکه مصدر است در قرآن پیوسته به معنی مفعول (مکذوب فیه) آمده؛ علی هذا معنی آیه فوق چنین است که بر خدا شی‌ء مکذوب فیه نسبت می‌دهند.

۲.۲.۲ – کَذِبٍ‌ (آیه ۱۸ سوره یوسف)

(وَ جاؤُ عَلی‌ قَمِیصِهِ بِدَمٍ‌ کَذِبٍ‌)

[۱۹] یوسف/سوره۱۲، آیه۱۸.

(و پیراهن او را با خونى دروغین آغشته ساخته.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳۷.

[۲۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۱۳۸.

[۲۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۰۳.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۷۸.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۳۳.

«بر پیراهن یوسف خون دروغ و مکذوب فیه آوردند»، (خون دیگری بود، به دروغ گفتند: خون یوسف است.)

۲.۳ – کَذَبَ‌ (آیه ۱۱ سوره نجم)

(ما کَذَبَ‌ الْفُؤادُ ما رَای‌)

[۲۵] نجم/سوره۵۳، آیه۱۱.

(واى در آن روز بر تکذیب‌کنندگان.)

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۳.

[۲۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۴۶.

[۲۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۹.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۸۶.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۶۴.

«کذب» را در آیه با تشدید و تخفیف هر دو خوانده‌اند؛ در قرآن‌ها با تخفیف است فاعل «رای» ظاهرا حضرت رسول (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) است نه فؤاد؛ اگر با تشدید بخوانیم معنی چنین می‌شود: «قلب آن حضرت آنچه را که با چشم دید تکذیب نکرد»؛ و اگر با تخفیف بخوانیم شاید آن به معنی خطا باشد، مثل «ما فی‌ سمعه کذب» یعنی در شنیدنش خطا نیست، در این صورت معنی آیه چنین است: «قلب خطا نکرد در آنچه دید».
در تفسیر جلالین کذب را انکار معنی کرده است.

[۳۱] سیوطی، جلال الدین، تفسیر جلالین، ص۷۰۱.

۲.۴ – تکذیب

تَکْذیب آن است که دیگری را به دروغ نسبت دهی و بگوئی: دروغ می‌گوئی، چنانکه در صحاح گفته

[۳۲] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۱، ص۲۱۱.

، یا به معنی نسبت کذب و انکار است.
ظاهرا تکذیب در انسان به معنی اول است.

[۳۳] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۰۵.

و در غیر انسان به معنی نسبت دروغ است.

[۳۴] انعام/سوره۶، آیه۶۶.

۲.۴.۱ – کَذَّبَتْ‌ (آیه ۱۰۵ سوره شعراء)

(کَذَّبَتْ‌ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِینَ‌)

[۳۵] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۰۵.

(قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند.)

[۳۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷۱.

[۳۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۱۳.

[۳۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۹۵.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۳۸.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۱۰.

<