پاورپوینت کامل کَیْفَ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کَیْفَ (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کَیْفَ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کَیْفَ (مفردات‌قرآن) :

منبع: کَیْفَ (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: کَیفَ‌ (لغات‌قرآن)، کَیْفَ (مفردات‌نهج‌البلاغه).

کَیْفَ (به فتح کاف و سکون یاء) از واژگان قرآن کریم غالبا اسم استفهام است.
در غالب آیات قرآن توأم با تنبیه و تعجّب است و در بسیارى از آنها توأم با توبیخ می‌باشد.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کَیْفَ
۲ – کاربردها
۲.۱ – توأم با تنبیه
۲.۱.۱ – کَیْفَ‌ (آیه ۲۸ سوره بقره)
۲.۲ – توأم با توبیخ
۲.۲.۱ – کَیْفَ‌ (آیه ۵۰ سوره نساء)
۲.۳ – به معنای حال
۲.۳.۱ – کَیْفَ‌ (آیات ۱۹ و ۲۰ سوره مدثر)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای کَیْفَ

کَیْفَ

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۷۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ص۷۳۰.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۱۱۸.

غالبا اسم استفهام است مثل «کَیْفَ زِیدَ»
در غالب آیات قرآن توأم با تنبیه و تعجّب است و در بسیارى از آنها توأم با توبیخ می‌باشد.

۲ – کاربردها

به مواردی از کَیْفَ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – توأم با تنبیه

کیف در غالب آیات قرآن توام با تنبیه و تعجّب است.

۲.۱.۱ – کَیْفَ‌ (آیه ۲۸ سوره بقره)

(کَیْفَ‌ تَکْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ کُنْتُمْ اَمْواتاً فَاَحْیاکُمْ‌)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۲۸.

(چگونه به خداوند کفر مى‌ورزید، در حالى‌که شما مردگان و اجسام بى‌روحى بودید.)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۱۷۱.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۱۱.

[۸] طب