پاورپوینت کامل کَنود (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کَنود (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کَنود (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کَنود (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل کَنود (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: کَنود (مفردات‌قرآن)، کَنود (لغات‌قرآن).

کَنود (به فتح کاف) از واژگان نهج البلاغه و به معنای بسیار ناسپاس است.
این واژه دو بار در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کَنود
۲ – کاربردها
۲.۱ – کَنُود – خطبه ۳۲ (روزگار)
۲.۲ – الْکَنُودُ – خطبه ۱۹۱ (دنیا)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای کَنود

کَنُود

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۱۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ص۷۲۷.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۱۳۸.

به معنای بسیار ناسپاس است.
«کَنَدَ النعمهَ‌ کُنُوْداً: کفرها»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۵۹۱.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌ البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – کَنُود – خطبه ۳۲ (روزگار)

چنان‌که امام علی (علیه‌السلام) می‌فرماید:
«أَیُّهَا النَّاسُ، إِنَّا قَدْ أَصْبَحْنَا فی دَهْر عَنُود، وَ زَمَن کَنُود، یُعَدُّ فِیهِ الُمحْسِنُ مُسِیئاً»

[۵] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۷، خطبه ۳۲.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ص۷۳، خطبه ۳۲.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۷۴، خطبه ۳۲.

«مردم ما واقع شده‌ایم در روزگارى لجوج و زمانى ناسپاس که نیکوکار در آن بدکار محسوب مى‌شود، منظور عنود و کنود بودن مردم روزگار است.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۵، خطبه ۳۲.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه ش