پاورپوینت کامل کَلِمات (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کَلِمات (مفردات‌قرآن) دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کَلِمات (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کَلِمات (مفردات‌قرآن) :

منبع: کَلِمات (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: کَلِمات (لغات‌قرآن)، کلم (مفردات‌نهج‌البلاغه)، تکلم.

کَلِمات (به فتح کاف و کسر لام) از واژگان قرآن کریم و جمع کلمه است که معانی مختلفی در قرآن کریم از جمله: موجودات و مخلوقات، الفاظ و وعده الهی دارد.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کَلِمات
۲ – کاربردها
۲.۱ – جمع کلمه و الفاظ
۲.۱.۱ – کَلِماتٍ‌ (آیه ۳۷ سوره بقره)
۲.۲ – به معنای موجودات
۲.۲.۱ – لِکَلِماتِ‌ (آیه ۱۰۹ سوره کهف)
۲.۲.۲ – کَلِماتُ‌ (آیه ۲۷ سوره لقمان)
۲.۲.۳ – بِکَلِماتٍ‌ (آیه ۱۲۴ سوره بقره)
۲.۳ – به معنای وعده‌های الهی
۲.۳.۱ – لِکَلِماتِ‌ (آیه ۳۴ سوره انعام)
۲.۳.۲ – لِکَلِماتِ‌ (آیه ۶۴ سوره یونس)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای کَلِمات

کَلِمات

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۴۳-۱۴۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۷۲۳.

[۳] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۱۵۶.

در قرآن کریم مصادقی دارد از جمله: جمع کلمه، موجودات و مخلوقات و وعده الهی.

۲ – کاربردها

به مواردی از کَلِمات که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – جمع کلمه و الفاظ

کلمات ، جمع کلمه است.

۲.۱.۱ – کَلِماتٍ‌ (آیه ۳۷ سوره بقره)

(فَتَلَقَّی آدَمُ مِنْ رَبِّهِ‌ کَلِماتٍ‌ فَتابَ عَلَیْهِ اِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ‌)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۳۷.

(سپس آدم از پروردگارش کلماتى دریافت داشت؛ و با آنها توبه کرد. و خداوند توبه او را پذیرفت؛ زیرا او توبه‌پذیر و مهربان است.)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۶.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۲۰۴.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۳۳.

[۸] طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۴۰.

[۹] طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۷۵.

کلماتی که آدم و زنش از خدا اخذ کرده و خدا را با آن‌ها خواندند و خدا توبه‌شان را قبول کرد ظاهرا همان است که در آیه آمده‌

(قالا رَبَّنا ظَلَمْنا اَنْفُسَنا وَ اِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ‌)

[۱۰] اعراف/سوره۷، آیه۲۳.

(گفتند: «پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم؛ و اگر ما را نبخشى و بر ما رحم نکنى، به یقین از زیانکاران خواهیم بود.»)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۵۳.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۴۱.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۵.

[۱۴] طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۷۳.

[۱۵] طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۲۳۴.

عیاشی چهار حدیث در این باره‌ نقل کرده در دو حدیث کلمات نظیر آیه اعراف است و چهارم از علی (علیه‌السّلام) است که فرمود: کلماتی که آدم از خدا اخذ کرد گفت: «یَا رَبِّ اَسْاَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ لَمَّا تُبْتَ عَلَیَّ» خدا فرمود: محمد را از کجا دانستی؟ گفت: او را آن‌گاه که در جنّت بودم در سراپرده اعظم تو نوشته دیدم.

[۱۶] عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر العیّاشی‌، ج۱، ص۴۱.

[۱۷] مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الأنوار – ط دارالاحیاء التراث، ج۱۱، ص۱۸۷.

در مجمع نقل شده: آدم دید در عرش اسمائی معظّم و مکرّم نوشته شده است از آن نام‌ها پرسید گفته شد: اینها نام‌های کسانی است که بهترین خلق در نزد خدا هستند، نام‌ها عبارت بودند از: محمد، علی،فاطمه، حسن و حسین، آدم با آن‌ها به خدا متوسّل شد تا خدا توبه او را پذیرفت.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۷۵.

ناگفته نماند: مانعی نیست که آدم نام‌های مقدس پنج تن (علیهم‌السّلام) را با کلمات آیه فوق به زبان آورده باشد.

۲.۲ – به معنای موجودات

کلمات در برخی آیات قرآن به معنای موجودات است.

۲.۲.۱ – لِکَلِماتِ‌ (آیه ۱۰۹ سوره کهف)

(قُلْ لَوْ کانَ الْبَحْرُ مِداداً لِکَلِماتِ‌ رَبِّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ کَلِماتُ‌ رَبِّی وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً)

[۱۹] کهف/سوره۱۸، آیه۱۰۹.

(بگو: «اگر دریا براى نوشتن کلمات پروردگارم مرکّب شود، دریا پایان مى‌گیرد. پیش از آن‌که کلمات پروردگارم پایان یابد؛ هر چند همانند آن دریا را کمک آن قرار دهیم.»)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۰۴.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۵۵۳.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۴۰۴.

[۲۳] طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۳۶.

[۲۴] طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۳۹۵.

آیه زیر از این آیه روشن‌تر است‌.

۲.۲.۲ – کَلِماتُ‌ (آیه ۲۷ سوره لقمان)

(وَ لَوْ اَنَّ ما فِی الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَهٍ اَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَهُ اَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ‌ کَلِماتُ‌ اللَّهِ اِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ‌)

[۲۵] لقمان/سوره۳۱، آیه۲۷.

(و اگر همه درختان روى زمین قلم شود، و دریا براى آن مرکّب گردد، و هفت دریا به آن افزوده شود، اینها همه تمام مى‌شود ولى کلمات خدا پایان نمى‌گیرد؛ خداوند توانا و حکیم است.)

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۱۳.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۴۷.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۳۲.

[۲۹] طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۹۴.

[۳۰] طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۹۲.

آنچه به نظر می‌آید این است که مراد از «کلمات» در هر دو آیه موجودا