پاورپوینت کامل کَرْث (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کَرْث (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کَرْث (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کَرْث (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل کَرْث (مفردات‌نهج‌البلاغه)

کَرْث (به فتح کاف و سکون راء) از واژگان نهج البلاغه به معنای شدت اندوه است.
کَارِثه (به فتح کاف و کسر راء) به معنای حادثه شدید و اندوه‌بار است.
این کلمه دو بار در نهج‌ البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کَرْث
۲ – کاربردها
۲.۱ – کَرَثَهُ – خطبه ۱۲۵ (محبوب خدا)
۲.۲ – کَارِثَه – خطبه ۸۲ (احتضار)
۳ – تعدادکاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای کَرْث

کَرْث

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۹۸.

[۲] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۲۶۲.

(مثل عقل) به معنای شدت اندوه است.
گویند: «کَرَثَهُ‌ الغمُّ‌ کَرْثاً: اشتدَّ علیهِ‌»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۵۳۴.

کارثه به معنی حادثه شدید و اندوه‌بار است.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌ البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – کَرَثَهُ – خطبه ۱۲۵ (محبوب خدا)

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره آدم محبوب خدا فرموده:
«إِنَّ أَفْضَلَ النَّاسِ عِنْدَ اللهِ مَنْ کَانَ الْعَمَلُ بِالْحَقِّ أَحَبَّ إِلَیْهِ ـ وَ إِنْ نَقَصَهُ وَ کَرَثَهُ ـ مِنَ الْبَاطِلِ»

[۴] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۸۴، خطبه ۱۲۵.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۸، خطبه ۱۲۱.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۸۲، خطبه ۱۲۵.

«افضل مردم در نزد خدا کسى است که عمل به حق پیش او از باطل محبوب‌تر باشد، هرچند حق او را ناقص کند و اندوهگین نماید.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترج