پاورپوینت کامل کَرَم (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کَرَم (مفردات‌قرآن) دارای ۶۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کَرَم (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کَرَم (مفردات‌قرآن) :

منبع: کَرَم (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: کریم (لغات‌قرآن)، کَرَم (مفردات‌نهج‌البلاغه)، کرامت.

کَرَم (به فتح کاف و راء) و کِرامت (به کسر کاف) از واژگان قرآن کریم به معنای سخاوت، شرافت، نفاست و عزّت است.
مشتقات کَرَم که در آیات قرآن به کار رفته است عبارتند از:

کَریم (به فتح کاف) به معنای جواد و منعم و از اسماء حسنی؛
کِرام (به کسر کاف) جمع کریم؛
اَکْرَم (به فتح الف و راء و سکون کاف) اسم تفضیل به معنای محترمترین و شریفترین؛
مُکْرِم (به صیغه فاعل) به معنای عزیز کننده؛
مُکْرَم (به صیغه مفعول) به معنای عزیز و شریف‌؛
مُکَرَّمه (به صیغه مفعول) از باب تفعیل نیز به معنای عزیز و شریف‌؛
اِکْرام (به کسر الف و سکون کاف) به معنای آن است که به کسی نفع خالصی یا شی‌ء شریفی رسانده شود.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کَرَم و کِرامت
۲ – کاربردها
۲.۱ – کَرَّمْنا (آیه ۷۰ سوره اسراء)
۲.۲ – کَرَّمْتَ‌ (آیه ۶۲ سوره اسراء)
۲.۳ – اَکْرِمِی‌ (آیه ۲۱ سوره یوسف)
۲.۴ – کَریم
۲.۴.۱ – کَرِیمٌ‌ (آیه ۴۰ سوره نمل)
۲.۴.۲ – الْکَرِیمِ‌ (آیه ۶ سوره انفطار)
۲.۴.۳ – کَرِیمٌ (آیه ۴ سوره انفال)
۲.۴.۴ – کَرِیمٌ‌ (آیه ۷۴ سوره انفال)
۲.۴.۵ – کَرِیمٍ‌ (آیه ۱۱ سوره یس)
۲.۴.۶ – کَرِیمٌ‌ (آیه ۳۱ سوره یوسف)
۲.۴.۷ – کَرِیمٌ (آیه ۱۷ سوره دخان)
۲.۴.۸ – کَرِیمٍ (آیه ۴۰ سوره حاقّه)
۲.۴.۹ – الْکَرِیمِ‌ (آیه ۱۱۶ سوره مؤمنون)
۲.۴.۱۰ – کَرِیمٌ‌ (آیه ۷۷ سوره واقعه)
۲.۵ – کِرام
۲.۵.۱ – کِرامٍ‌ (آیه ۱۶ سوره عبس)
۲.۵.۲ – کِراماً (آیه ۱۱ سوره انفطار)
۲.۶ – اَکْرَم
۲.۶.۱ – اَکْرَمَکُمْ‌ (آیه ۱۳ سوره حجرات)
۲.۶.۲ – الْاَکْرَمُ‌ (آیه ۳ سوره علق)
۲.۷ – مُکْرِم
۲.۷.۱ – مُکْرِمٍ‌ (آیه ۱۸ سوره حج)
۲.۸ – مُکْرَم
۲.۸.۱ – مُکْرَمُونَ‌ (آیه ۲۶ سوره انبیاء)
۲.۹ – مُکَرَّمه
۲.۹.۱ – مُکَرَّمَهٍ (آیه ۱۳ سوره عبس)
۲.۱۰ – اِکْرام
۲.۱۰.۱ – الْاِکْرامِ‌ (آیه ۲۷ سوره رحمن)
۲.۱۰.۲ – الْاِکْرامِ‌ (آیه ۷۸ سوره رحمن)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای کَرَم و کِرامت

کَرَم:

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۰۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۰۷.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۵۲.

(بر وزن فرس) و کِرامت به معنی سخاوت، شرافت، نفاست و عزّت است.
در صحاح و قاموس گوید: «اَلْکَرَمُ ضِدُّ اَللُّؤْمِ» یعنی کرم ضدّ لئآمت است.

[۴] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۵، ص۲۰۱۹.

[۵] فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۴، ص۱۷۰.

پس کریم به معنی سخی است، چنانکه در اقرب الموارد آمده‌ است.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۵۴۲.

در مصباح فیومی و اقرب الموارد آمده: «کَرَمُ اَلشَّیْءِ کَرَماً: نَفْسٌ وَ عِزَّ فَهُوَ کَرِیمٌ» بنا بر این کریم به معنی نفیس و عزیز است‌.

[۷] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۵۴۲.

[۸] فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۵۳۱.

راغب می‌گوید: کرم اگر وصف خدا واقع شود مراد از آن احسان و نعمت آشکار خداست و اگر وصف انسان باشد نام اخلاق و افعال پسندیده اوست که از وی ظاهر می‌شود.

[۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۰۷.

به کسی کریم نگویند مگر بعد از آنکه آن اخلاق و افعالی از وی ظاهر شود و هر چیزی که در نوع خود شریف است با کرم توصیف می‌شود.
پس در هر جا از قرآن لفظ کریم یا کرامت و یا فعل آن آمد با در نظر گرفتن تناسب محل می‌شود آن را به یکی از معانی چهارگانه که در اول گفته شد گرفت.

۲ – کاربردها

به موردی از کَرَم و کِرامت که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – کَرَّمْنا (آیه ۷۰ سوره اسراء)

(وَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَنِی آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ…)

[۱۰] اسراء/سوره۱۷، آیه۷۰.

«اولاد آدم را فضیلت دادیم و شرافتمند کردیم و راه خشکی و دریا را بر وی گشودیم.»

[۱۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۲۱۴.

[۱۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۱۵۵.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۷۷.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۶۱.

۲.۲ – کَرَّمْتَ‌ (آیه ۶۲ سوره اسراء)

(اَ رَاَیْتَکَ هذَا الَّذِی‌ کَرَّمْتَ‌ عَلَیَ‌)

[۱۵] اسراء/سوره۱۷، آیه۶۲.

«بگو این همان است که بر من فضیلت دادی؟!»

[۱۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۱۹۷.

[۱۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۱۴۵.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۶۹.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۵۷.

۲.۳ – اَکْرِمِی‌ (آیه ۲۱ سوره یوسف)

(وَ قالَ الَّذِی اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ لِامْرَاَتِهِ‌ اَکْرِمِی‌ مَثْواهُ‌)

[۲۰] یوسف/سوره۱۲، آیه۲۱.

«آنکه یوسف را از مصر خرید به زنش گفت: اقامت و سکونت او را در این‌ خانه، گرامی دار.»

[۲۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۱۴۶.

[۲۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۰۸-۱۰۹.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۸۶.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۳۸.

۲.۴ – کَریم

کَریم به معنای جواد و منعم، از اسماء حسنی است.
در غیر خدا نیز به کار می‌رود.
کریم فقط در دو آیه

[۲۵] نمل/سوره۲۷، آیه۴۰.

[۲۶] انفطار/سوره۸۲، آیه۶.

وصف حق تعالى آمده است.
آن را در خداوند جواد و منعم معنى کرده‌اند. « رَجُلٌ کَرِیمٌ اى جَوَادٌ، قَوْمٌ کرّام اى اجْواد.»

[۲۷] شیخ صدوق، محمد بن علی، توحید، ص۲۱۳.

۲.۴.۱ – کَرِیمٌ‌ (آیه ۴۰ سوره نمل)

(وَ مَنْ کَفَرَ فَاِنَّ رَبِّی غَنِیٌ‌ کَرِیمٌ‌)

[۲۸] نمل/سوره۲۷، آیه۴۰.

«همانا پروردگار من بی‌نیاز و سخاوتمند است.»

[۲۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۱۹-۵۲۰.

[۳۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۶۴-۳۶۵.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۱۶.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۵۰.

کریم در این آیه وصف خداوند است.

۲.۴.۲ – الْکَرِیمِ‌ (آیه ۶ سوره انفطار)

(یا اَیُّهَا الْاِنْسانُ ما غَرَّکَ بِرَبِّکَ‌ الْکَرِیمِ‌ • الَّذِی خَلَقَکَ فَسَوَّاکَ…)

[۳۳] انفطار/سوره۸۲، آیه۶-۷.

(اى انسان! چه چیز تو رادر برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟! همان کسى که تو را آفرید و منظم ساخت….)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۷.

[۳۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۶۸.

[۳۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۲۴.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۵۲.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۸۲.

کریم فقط در این دو آیه وصف حق تعالی آمده است وآن را در خداوند، جواد و منعم معنی کرده‌اند، «رَجُلُُ کَریم‌ُُ اَیْ جَوادُُ؛ قَومُُ کِرام‌ُُ ای اَجْوادُُ».

[۳۹] شیخ صدوق، محمد بن علی، توحید، ص۲۱۳.

۲.۴.۳ – کَرِیمٌ (آیه ۴ سوره انفال)

(أُوْلَئِکَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَّهُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَهٌ وَ رِزْقٌ کَرِیمٌ)

[۴۰] انفال/سوره۸، آیه۴.

(آرى، مؤمنان حقیقى آنها هستند؛ براى آنان درجاتى والا نزد پروردگارشان است؛ و براى آنها، آمرزش و روزىِ پرارزشى است.)

[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۷۷.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۱۱.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۱۲.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۶۲.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۹۹.

طبرسی در این آیه رزق کریم را بزرگ و پر قیمت معنی کرده است.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۶۲.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۹۹.

۲.۴.۴ – کَرِیمٌ‌ (آیه ۷۴ سوره انفال)

(لَهُمْ مَغْفِرَهٌ وَ رِزْقٌ‌ کَرِیمٌ‌)

[۴۸] انفال/سوره۸، آیه۷۴.

( براى آنها، آمرزش و رحمت خدا و روزىِ با ارزشى است.)

[۴۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۸۶.

[۵۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۱۸۹.

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۱۴۲.

[۵۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۷۴.

[۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۶۴.

طبرسی در این آیه رزق کریم را عظیم و واسع و آنچه ناگواری در آن نیست معنی کرده است.

[۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۷۴.

[۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۶۴.

در اقرب الموارد آمده: «رِزْقٌ کَرِیمٌ‌ ایْ کَثیرٌ»؛ این‌ها همه مصداق شرافت و نفاست‌اند.

[۵۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۵۴۳.

۲.۴.۵ – کَرِیمٍ‌ (آیه ۱۱ سوره یس)

(فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَهٍ وَ اَجْرٍ کَرِیمٍ‌)

[۵۷] یس/سوره۳۶، آیه۱۱.

«او را به غفران و مزدی شریف و نفیس بشارت ده.»

[۵۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۹۵.

[۵۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۶۶.

[۶۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۷۶.

[۶۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۵۳.

در مصباح فیومی و اقرب الموارد آمده: «کَرَمُ اَلشَّیْءِ کَرَماً: نَفْسٌ وَ عِزَّ فَهُوَ کَرِیمٌ»

[۶۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۵۴۲.

[۶۳] فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۵۳۱.

بنا بر این کریم به معنی نفیس و عزیز است‌.

۲.۴.۶ – کَرِیمٌ‌ (آیه ۳۱ سوره یوسف)

(ما هذا بَشَراً اِنْ هذا اِلَّا مَلَکٌ‌ کَرِیمٌ‌)

[۶۴] یوسف/سوره۱۲، آیه۳۱.

«این بشر نیست بلکه فرشته‌ای است بزرگوار.»

[۶۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۲۰۳.

[۶۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۵۰.

[۶۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه مح