پاورپوینت کامل کَثْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کَثْر (مفردات‌قرآن) دارای ۶۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کَثْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کَثْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: کَثْر (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: کَثِیْرَهٍ (لغات‌قرآن)، کَثْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، کثرت.

کَثْر و کَثْرَه (به فتح کاف و سکون ثاء) از واژگان قرآن کریم به معنای زیادت است.
مشتقات کثر که در آیات قرآن به کار رفته است عبارتند از:

کَثیر (به فتح کاف) به معنای بسیار؛
اَکْثَر (به فتح الف و ثاء و سکون کاف) اسم تفضیل و به معنای مطلق کثرت و زیادت؛
اِکْثار (به کسر الف و سکون کاف) به معنای بسیار شدن و بسیار کردن؛
اِسْتِکْثار (به کسر الف و تاء و سکون سین و کاف) به معنای بسیار کردن؛
تَکاثُر (به فتح تاء و ضم ثاء) بین دو طرف است، به معنای کسی می‌خواهد مال و اعتبار خویش را زیاد کند، و آن دیگری نیز به رقابت این، چنان می‌خواهد؛
کَوْثَر (به فتح کاف و ثاء و سکون واو) به معنای خیر کثیر و مبالغه در کثرت است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای کَثْر و کَثْرَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَکَثَّرَکُمْ‌ (آیه ۸۶ سوره اعراف)
۲.۲ – کثیر
۲.۲.۱ – کَثِیرٌ (آیه ۲۶ سوره حدید)
۲.۲.۲ – کَثِیرٌ (آیه ۱۴۶ سوره آل عمران)
۲.۲.۳ – کَثِیرٌ (آیه ۶۶ سوره مائده)
۲.۳ – اکثر
۲.۳.۱ – اَکْثَرَ (آیه ۲۴۳ سوره بقره)
۲.۳.۲ – اَکْثَرَ (آیه ۱۲ سوره نساء)
۲.۳.۳ – اَکْثَرَ (آیه ۹ سوره روم)
۲.۴ – اِکْثار
۲.۴.۱ – فَاَکْثَرْتَ‌ (آیه ۳۲ سوره هود)
۲.۴.۲ – فَاَکْثَرُوا (آیه ۱۲ سوره فجر)
۲.۵ – استکثار
۲.۵.۱ – لَاسْتَکْثَرْتُ‌ (آیه ۱۸۸ سوره اعراف)
۲.۵.۲ – تَسْتَکْثِرُ (آیه ۶ سوره مدثر)
۲.۶ – تکاثر
۲.۶.۱ – التَّکاثُرُ (آیه ۱ سوره تکاثر)
۲.۶.۲ – تَکاثُرٌ (آیه ۲۰ سوره حدید)
۲.۷ – کوثر
۲.۷.۱ – الْکَوْثَرَ (آیه ۱ سوره کوثر)
۲.۷.۲ – سوره کوثر
۲.۷.۳ – مراد از کوثر
۲.۷.۴ – توضیح تکمیلی
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای کَثْر و کَثْرَه

کَثْر:

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۹۱.

[۲] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۷۰.

کَثْرَه به معنی زیادت است.
راغب گفته: کثرت و قلّت در کمیّت منفصله به کار روند، مثل اعداد.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۰۳.

۲ – کاربردها

به مواردی از کَثْر و کَثْرَه که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – فَکَثَّرَکُمْ‌ (آیه ۸۶ سوره اعراف)

(وَ اذْکُرُوا اِذْ کُنْتُمْ قَلِیلًا فَکَثَّرَکُمْ‌)

[۴] اعراف/سوره۷، آیه۸۶.

«یاد کنید آنگاه که عدّه شما کم بود خدا زیادتان کرد.»

[۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۳۸.

[۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۸۹.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۷۴.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۸۹.

در این آیه کثرت در کمیت منفصله به کار رفته است.

۲.۲ – کثیر

کَثیر به معنای بسیار است.

۲.۲.۱ – کَثِیرٌ (آیه ۲۶ سوره حدید)

(فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ‌)

[۹] حدید/سوره۵۷، آیه۲۶.

(بعضى از آنها هدایت یافته‌اند و بسیارى از آنها گنهکارند).

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۴۱.

[۱۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۳۰۳.

[۱۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۷۲.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۲۴۸.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۶۵.

۲.۲.۲ – کَثِیرٌ (آیه ۱۴۶ سوره آل عمران)

(وَ کَاَیِّنْ مِنْ نَبِیٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّیُّونَ‌ کَثِیرٌ…)

[۱۵] آل عمران/سوره۳، آیه۱۴۶.

یعنی: «مردان خدا که فی حدّهم بسیار بودند.»

[۱۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۴، ص۶۲.

[۱۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۴۱.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۲۸۶.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۵۴.

کثیر در این آیه فی نفسه است نه با قیاس به دیگری.

۲.۲.۳ – کَثِیرٌ (آیه ۶۶ سوره مائده)

(مِنْهُمْ اُمَّهٌ مُقْتَصِدَهٌ وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ ساءَ ما یَعْمَلُونَ‌)

[۲۰] مائده/سوره۵، آیه۶۶.

(جمعى از آنها، معتدل و میانه‌رو هستند، ولى بیشتر آنها اعمالشان بد است)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۹.

[۲۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۶، ص۵۴.

[۲۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۳۹.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۱۴.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۴۲.

در این آیه کثیر در مقابل قلیل است.
ولی ظاهرا اگر قرینه نباشد لفظ کثیر دلالت ندارد که مقابل آن قلیل است بلکه کثرت در خود موصوف است بی‌آنکه طرف مقابل در نظر گرفته شود.

۲.۳ – اکثر

اَکْثَر اسم تفضیل و به معنی مطلق کثرت و زیادت است.
در اقرب الموارد گفته: آن فوق النصف است.

[۲۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ۵۲۱.

البته این سخن در همه آیات قابل تطبیق نیست و ظاهرا آن در بعضی از آیات به معنی مطلق زیادت است.

[۲۷] نساء/سوره۴، آیه۱۲.

[۲۸] روم/سوره۳۰، آیه۹.

۲.۳.۱ – اَکْثَرَ (آیه ۲۴۳ سوره بقره)

(وَ لکِنَ‌ اَکْثَرَ النَّاسِ لا یَشْکُرُونَ‌)

[۲۹] بقره/سوره۲، آیه۲۴۳.

(ولى بیشتر مردم، شکر او را به جا نمى‌آورند.)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۹.

[۳۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲، ص۴۲۳.

[۳۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۷۹.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۶۷.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۰۵.

یعنی در صورتی‌ اکثر گفته می‌شود که بیشتر از نصف مردم شکرگزار نباشند.

۲.۳.۲ – اَکْثَرَ (آیه ۱۲ سوره نساء)

(وَ اِنْ کانَ رَجُلٌ یُورَثُ کَلالَهً اَوِ امْرَاَهٌ وَ لَهُ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِکُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ فَاِنْ کانُوا اَکْثَرَ مِنْ ذلِکَ فَهُمْ شُرَکاءُ فِی الثُّلُثِ‌)

[۳۵] نساء/سوره۴، آیه۱۲.

(و اگر میت مرد یا زنى بوده باشد که خواهر یا برادر از او ارث مى‌برند؛ و یک برادر یا یک خواهر دارد، سهم هر کدام، یک ششم است [اگر برادر و خواهر مادرى باشد]؛ و اگر بیش از یک نفر باشند، آنها در یک سوّم شریکند.)

[۳۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۲۱۱.

[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷۹.

[۳۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۴، ص۳۳۴.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۵۵.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۹.

این سخن (اکثر فوق نصف است) در همه آیات قابل تطبیق نیست و ظاهرا آن در بعضی از آیات به معنی مطلق زیادت است. پیداست که «اکثر» در آیه شامل دو نفر و از دو نفر بالاتر است، زیرا اگر میّت دو خواهر یا دو برادر مادری داشته باشد، ثلث مال را خواهند برد.

۲.۳.۳ – اَکْثَرَ (آیه ۹ سوره روم)

(وَ اَثارُوا الْاَرْضَ وَ عَمَرُوها اَکْثَرَ مِمَّا عَمَرُوها)

[۴۱] روم/سوره۳۰، آیه۹.

(و زمین را براى زراعت و آبادى دگرگون ساختند و بیش از اینان، آن را آباد کردند)

[۴۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۰۵.

[۴۳] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۳۹.

[۴۴] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۵۸.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۰۴.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۶۴.

ظاهرا مراد مطلق کثرت است.

۲.۴ – اِکْثار

اِکْثار به معنای بسیار شدن و بسیار کردن است.
لازم و متعدی هر دو آمده است.
در قرآن مجید لازم نیامده است.

۲.۴.۱ – فَاَکْثَرْتَ‌ (آیه ۳۲ سوره هود)

(قالُوا یا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَاَکْثَرْتَ‌ جِدالَنا)

[۴۷] هود/سوره۱۱، آیه۳۲.

«گفتند: ‌ای نوح با ما مجادله کردی و جدال را بسیار نمودی.»

[۴۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۳۲۱.

[۴۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۲۱۵.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۴۷.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۳۸.

۲.۴.۲ – فَاَکْثَرُوا (آیه ۱۲ سوره فجر)

(الَّذِینَ طَغَوْا فِی الْبِلادِ • فَاَکْثَرُوا فِیهَا الْفَسادَ)

[۵۲] فجر/سوره۸۹، آیه۱۲.

(همان کسانى که در شهرها طغیان کردند، و فساد فراوان در آنها به بار آوردند.)

[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۳.

[۵۴] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۷۱.

[۵۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۸۱.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۷۳.

[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۳۹.

۲.۵ – استکثار

اِسْتِکْثار به معنای بسیار کردن است.
گویند: «اسْتَکْثَرَ مِنَ الشَّیْ‌ءِ» یعنی آن کار را بسیار کرد.

[۵۸] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۵۲۰.

صحاح استکثار را اکثار گفته است.

[۵۹] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۲، ص۸۰۳.

۲.۵.۱ – لَاسْتَکْثَرْتُ‌ (آیه ۱۸۸ سوره اعراف)

(وَ لَوْ کُنْتُ اَعْلَمُ الْغَیْبَ‌ لَاسْتَکْثَرْتُ‌ مِنَ الْخَیْرِ)

[۶۰] اعراف/سوره۷، آیه۱۸۸.

«اگر غیب می‌دانستم خیر را درباره خویش بسیار می‌جستم.»

[۶۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۸، ص۴۸۴-۴۸۵.

[۶۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۷۲.

[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۳۱.

[۶۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۷۹.

۲.۵.۲ – تَسْتَکْثِرُ (آیه ۶ سوره مدثر)

(وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ • وَ لا تَمْنُنْ‌ تَسْتَکْثِرُ • وَ لِرَبِّکَ فَاصْبِرْ)

[۶۵] مدثر/سوره۷۴، آیات۵-۷.

(و از پلیدى دورى کن، و منّت مگذار و عملت را بزرگ مشمار، و بخاطر پروردگارت شکیبایى کن.)

[۶۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۵.

[۶۷] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباق