پاورپوینت کامل کَأَنَّ (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کَأَنَّ (صرف و نحو) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کَأَنَّ (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کَأَنَّ (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل کَأَنَّ (صرف و نحو)

کَأَنَّ از اصطلاحات ادبیات عرب، حرف مشبه بالفعل و از اخوات «إنّ» است که برای تشبیه به کار می‌رود و بر سر جمله اسمیه درمی‌آید.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – کَاَن، کَاَنَّ (سوره لقمان/سوره۳۱، آیه۷)
۳.۲ – کَاَنَّمَا (سوره انعام/سوره۶، آیه۱۲۵)
۳.۳ – کَاَنَّمَا (سوره یونس/سوره۱۰، آیه۲۷)
۳.۴ – کَاَنَّمَا (سوره انفال/سوره۸، آیه۶)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

کَأَنَّ در اصطلاح ادبیات عرب، حرف مشبه بالفعل و از اخوات «إنّ» است که برای تشبیه به کار می‌رود و بر سر جمله اسمیه درمی‌آید.

[۱] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۹۹.

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۵۵.

[۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۵۸.

[۴] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۱۱۸.

[۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۲۱.

[۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۵۴۴.

[۷] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۱۴۳.

[۸] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۵۳.

[۹] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۱۹۱.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱.حرف معنا و مبنی بر فتحه است و محلی از اعراب ندارد.

[۱۰] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۲۵۸.

[۱۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۵۵.

[۱۲] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۱۴۳.

[۱۳] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۹۹.

۲. از حرف مشبّهه بالفعل و از اخوات «إنّ» است، بر سر جمله اسمیّه درمى‌آید و مبتدا را، به عنوان اسم خود، منصوب مى‌کنند و خبر را، به عنوان خبر خود، مرفوع مى‌سازند:

[۱۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۵۴۴.

[۱۵] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۱۴۳.

[۱۶] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۵۳.

[۱۷] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۱۹۱.

«کَأَنَّ زَیْداً أَسَدٌ» (گویا زید شیر است).

۳. اگر «ما»ی زائد به آن بپیوندد، آن را از عمل باز می‌دارد:

[۱۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۵۵.

[۱۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۵۶.

[۲۰] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۰۶.

[۲۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۶۰.

[۲۲] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۳۷.

[۲۳] فوال بابتی، عزی