شیعه فایل |
پاورپوینت کامل قیامَت (مفرداتقرآن)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل قیامَت (مفرداتقرآن) دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قیامَت (مفرداتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل قیامَت (مفرداتقرآن) :
منبع: قیامَت (قاموس قرآن (جلد ۶))
مقالات مرتبط: یَومِ القِیامَه (لغاتقرآن)، قیامَت (مفرداتنهجالبلاغه)، قیامت.
قِیامَه (به کسر قاف و فتح یاء و میم) از واژگان قرآن کریم به معنی برخاستن و یوم القیامه به معنی روز برخاستن از قبرها و روز زنده شدن است.
فهرست مندرجات
۱ – معنای قِیامَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَلْقِیَمَهِ (آیه ۱۶ سوره مؤمنون)
۲.۲ – أَلْقِیَمَهِ (آیه ۳۱ سوره زمر)
۲.۳ – أَلْقِیَمَهِ (آیه ۱ سوره قیامت)
۲.۴ – قیامت و تکامل
۲.۵ – مراحل معاد
۲.۵.۱ – در هم ریختگی نظم کنونی
۲.۵.۲ – معاد و برقراری نظم مجدد
۲.۵.۳ – زندگی در بهشت و جهنم
۳ – پانویس
۴ – منبع
۱ – معنای قِیامَه
قِیامَه
[۱] قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۵۳.
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۶۹۱.
[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۵۰.
به معنی برخاستن و یوم القیامه به معنی روز برخاستن از قبرها و روز زنده شدن است.
کلمه قیامت مصدر است در مجمع گوید: «قام یقوم قیاما و قیامه» مثل «عاد یعود عیادا و عیاده» پس قیامت به معنی برخاستن و یوم القیامه به معنی روز برخاستن از قبرها و روز زنده شدن است.
[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۵۲.
راغب گوید: تاء آن برای دفعه است و دلالت بر وقوع دفعی آن دارد.
[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۶۹۱.
این لفظ بنا بر شمارش المعجم المفهرس مجموعا هفتاد بار در قرآن مجید ذکر شده و همه توام با کلمه «یوم» اند.
اعتقاد به معاد و قیامت یکى از ارکان اسلام و بنا بر تحقیق بعضى از محققین در حدود هزار و هفتصد آیه از قرآن مجید راجع به قیامت و ثواب و عقاب و بازگشت اعمال است، بدین طریق نزدیک بیک سوم ۱/ ۳ قرآن در بیان قیامت میباشد.
۲ – کاربردها
به موردی از قِیامَه که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
۲.۱ – أَلْقِیَمَهِ (آیه ۱۶ سوره مؤمنون)
(ثُمَّ اِنَّکُم یَومَ لقِیَمَهِ تُبعَثُونَ)
[۶] مومنون/سوره۲۳، آیه۱۶.
(سپس در روز قیامت برانگیخته میشوید! )
[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۴۲.
[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۷.
[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۲.
[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۳۷.
[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۸۱.
۲.۲ – أَلْقِیَمَهِ (آیه ۳۱ سوره زمر)
(ثُمَّ اِنَّکُم یَومَ لقِیَمَهِ عِندَ رَبِّکُم تَختَصِمُونَ)
[۱۲] زمر/سوره۳۹، آیه۳۱.
(سپس شما روز قیامت نزد پروردگارتان مخاصمه میکنید.)
[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۶۱.
[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۵۹.
[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۹۳.
[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۷۵.
[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۳۹۸.
۲.۳ – أَلْقِیَمَهِ (آیه ۱ سوره قیامت)
(لَا اُقسِمُ بِیَومِ لقِیَمَهِ)
[۱۸] قیامه/سوره۷۵، آیه۱.
( سوگند به روز قیامت،)
[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۷.
[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۶۳.
[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۰۳.
[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۹۷.
[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۱۹۲.
۲.۴ – قیامت و تکامل
دقت در آیات قرآن مجید و بعضی از روایات نشان میدهد که قیامت تکامل عجیبی است، و زندگی فعلی به تدریج به آن خواهد انجامید و اکنون به سوی آن در حرکتیم.
قرآن مجید فرماید:
(وَ ما هذِهِ الْحَیاهُ الدُّنْیا اِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ اِنَّ الدَّارَ الْآخِرَهَ لَهِیَ الْحَیَوانُ لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ)
[۲۴] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۶۴.
«این زندگی دنیا جز مشغولیت و بازی نیست خانه آخرت آن زندگی حقیقی است که مرگی در پی ندارد ای کاش مردم این را میدانستند.»
[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۲۴.
[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۴۹.
[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۹۰.
[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۰.
(وَ قالَ الْاِنْسانُ ما لَها)
[۲۹] زلزال/سوره۹۹، آیه۳.
(و انسان مىگوید: «زمین را چه مىشود (که این گونه مىلرزد)؟!»)
[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۹.
[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۸۱.
[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۲.
[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۲۵.
[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۱۸.
(یَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ اَخْبارَها)
[۳۵] زلزال/سوره۹۹، آیه۴.
(در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو مىکند؛)
[۳۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۹.
[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۸۲.
[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۲.
[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۲۵.
[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۱۸.
(بِاَنَّ رَبَّکَ اَوْحی لَها)
[۴۱] زلزال/سوره۹۹، آیه۵.
(چرا که پروردگارت به او وحی کرده است!)
[۴۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۹.
[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۸۲.
[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۲.
[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۲۶.
[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۱۹.
همه چیز آخرت زنده و دانا است حتی جهنّمش و آتشش:
(یَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَاْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِیدٍ)
[۴۷] ق/سوره۵۰، آیه۳۰.
( (به خاطر بیاورید) روزى را که به جهنّم مىگوییم: «آیا پر شدهاى؟» و او مىگوید: «آیا افزون بر این هم هست؟!»)
[۴۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۱۹.
[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۲۹.
[۵۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۵۳.
[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۶۸.
[۵۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۴۵.
جهنّم سخن خواهد گفت و طعمه بیشتر خواهد خواست، آتش سوزان مردم را از دور خواهد دید و با دیدن آنها نعره خواهد زد و بجوشش در خواهد آمد:
(وَ اَعْتَدْنا لِمَنْ کَذَّبَ بِالسَّاعَهِ سَعِیراً)
[۵۳] فرقان/سوره۲۵، آیه۱۱.
(و ما براى کسى که قیامت را تکذیب کند، آتشى شعلهور و سوزان فراهم کردهایم!)
[۵۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶۰.
[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۵۷.
[۵۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۸۷.
[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۸۹.
[۵۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۸۵.
(اِذا رَاَتْهُمْ مِنْ مَکانٍ بَعِیدٍ سَمِعُوا لَها تَغَیُّظاً وَ زَفِیراً)
[۵۹] فرقان/سوره۲۵، آیه۱۲.
«آتش آنها را از جای دور مشاهده کند میشنوند که میجوشد و صفیر میزند.»
[۶۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۵۸.
[۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۸۸.
[۶۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۸۹.
[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۸۵.
ضمیر «رَاَتْهُمْ» راجع به سعیر است.
آتش مردم را به طرف خودش میخواند:
(کَلَّا اِنَّها لَظی)
[۶۴] معارج/سوره۷۰، آیه۱۵.
(امّا هرگز چنین نیست (که با اینها بتوان نجات یافت، آرى) شعلههاى سوزان آتش است.)
[۶۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۹.
[۶۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۲.
[۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۰.
[۶۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۱۱.
[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۱۲۴.
(نَزَّاعَهً لِلشَّوی)
[۷۰] معارج/سوره۷۰، آیه۱۶.
(دست و پا و پوست سر را مىکند و مىبرد!)
[۷۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۹.
[۷۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۳.
[۷۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۰.
[۷۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۱۱.
[۷۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۱۲۴.
(تَدْعُوا مَنْ اَدْبَرَ وَ تَوَلَّی)
[۷۶] معارج/سوره۷۰، آیه۱۷.
(و کسانى را که به فرمان خدا پشت کردند صدا مىزند،)
[۷۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۹.
[۷۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۳.
[۷۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۰.
[۸۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۱۲.
[۸۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۱۲۴.
ببین تکامل به کجا سر خواهد زد که حتی آتش بینا و گویاست. نه فقط زبان بلکه تمام اعضاء از پوست و دست و پا و غیره گویا خواهند بود همه زبانند و گوشاند در عدّهای از آیات راجع بشهادت اعضاء بدن تصریح شده از جمله
(حَتَّی اِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَیْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ اَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما کانُوا یَعْمَلُونَ)
[۸۲] فصلت/سوره۴۱، آیه۲۰.
«چون پیش آتش آیند، گوشها، چشمها و پوستهایشان به آنچه کردهاند گواهی میدهد.»
[۸۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۷۴.
[۸۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۷۸.
[۸۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۶.
[۸۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۵.
بالاتر از این رو کرده به پوستهایشان گویند «لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَیْنا» چرا بر علیه ما گواهی دادید؟ آنها در جواب گویند
(اَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِی اَنْطَقَ کُلَّ شَیْءٍ)
[۸۷] فصلت/سوره۴۱، آیه۲۱.
«خدائی که همه چیز را گویا کرده ما را به نطق در آورد.»
[۸۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۷۶.
[۸۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۷۹.
[۹۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۴۰.
[۹۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۵.
این خیلی عجیب است گفت و شنود با پوست یعنی چه!! عدهای این آیات را تاویل میکنند ولی تکامل همه جانبه جز این معنی ندارد. دید چشم به قدری تفاوت خواهد کرد که حتی فرشتگان را خواهد دید حتی چشم کفّار که فرموده:
(یَوْمَ یَرَوْنَ الْمَلائِکَهَ لا بُشْری یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ)
[۹۲] فرقان/سوره۲۵، آیه۲۲.
(امّا روزى که فرشتگان را مىبینند، روز بشارت براى مجرمان نخواهد بود (بلکه روز مجازات و کیفر آنان است)!)
[۹۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶۲.
[۹۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۷۴.
[۹۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۹۹.
[۹۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۹۷.
[۹۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۹۱.
و هم مؤمنان خواهند دید
(وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِکَهُ هذا یَوْمُکُمُ الَّذِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ)
[۹۸] انبیا/سوره۲۱، آیه۱۰۳.
(و فرشتگان به استقبالشان مىآیند، (و مىگویند:) این همان روزى است که به شما وعده داده مىشد!)
[۹۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۳۱.
[۱۰۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۶۳.
[۱۰۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۲۸.
[۱۰۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۶۸.
[۱۰۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۶.
بطور کلی پرده از چشم برداشته میشود و چیزهائی میبیند که پیش از آن اصلا ندیده بود
(فَکَشَفْنا عَنْکَ غِطاءَکَ فَبَصَرُکَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ)
[۱۰۴] ق/سوره۵۰، آیه۲۲.
((به او خطاب مىشود:) تو از این صحنه (و دادگاه بزرگ) غافل بودى و ما پرده را از چشم تو کنار زدیم، و امروز چشمت کاملًا تیزبین است!)
[۱۰۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۱۹.
[۱۰۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۲۳.
[۱۰۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۴۹.
[۱۰۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۶۵.
[۱۰۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۴۳.
(یَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَیْرَ الْاَرْضِ وَ السَّماواتُ)
[۱۱۰] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۴۸.
«آن روز زمین به زمین دیگری غیر از این عوض خواهد شد هکذا آسمانها.»
[۱۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۱۲۷.
[۱۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۸۷.
[۱۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۵۵.
[۱۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۹۵.
اصل کهولت از مواد عالم برداشته شده همه چیز یکنواخت و مخلّد خواهد بود بشر همه تر و تازه خواهد بود بیآنکه یکنواختی او را خسته و سیر کند.
(خالِدِینَ فِیها لا یَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا)
[۱۱۵] کهف/سوره۱۸، آیه۱۰۸.
(آنها جاودانه در آن خواهند ماند؛ و هرگز تقاضاى نقل مکان از آن جا نمىکنند!)
[۱۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۴.
[۱۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۵۴۹.
[۱۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۴۰۱.
[۱۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۳۶.
[۱۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۸۵.
حیات چنان عمومی و همه جانبه خواهد بود که اگر پوست کافری در اثر سوختن مرده و بیحسّ شود حیات هجوم کرده بار دیگر و بارهای دیگر آنرا به حسّ خواهد آورد:
(کُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَیْرَها لِیَذُوقُوا الْعَذابَ)
[۱۲۱] نسا/سوره۴، آیه۵۶.
(هر گاه پوستهاى تنشان (در آن) بریان گردد (و بسوزد)، پوستهاى دیگرى به جاى آن قرار مىدهیم، تا کیفر (الهى) را بچشند.)
[۱۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸۷.
[۱۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۶۰۲.
[۱۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۷۷.
[۱۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۹۵.
[۱۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۱۰.
خلاصه آنکه: قیامت صورت تکامل یافته این جهان است تکاملی که نمیتوان آن را بتمامه تصوّر کرد ولی قرآن عظیم الشان راههای آن را بطور کلی نشان داده است.
۲.۵ – مراحل معاد
مجموع مطالب معاد در قرآن مجید سه مرحله است:
۱- انقراض و در هم ریختگی نظم کنونی، خاموش شدن خورشید، تحوّلات عظیم و همگانی زمین، شکافتن آسمان، از هم گسیختن ستارگان و غیره.
۲- برقراری نظم مجدّد، شروع حیات و توسعه آن.
۳- زندگی در بهشت و جهنم.
۲.۵.۱ – در هم ریختگی نظم کنونی
از مسائلی که قرآن بارها از آن صحبت میکند و علم نیز آن را مسلّم میدارد این است که: نظام کنونی جهان ابدی نیست، خورشید و ماه و ستارگان و زمین هر یک مدت معینی دارند، و چون مدتشان سر آید جواز مرگ خویش را دریافت کرده و در هم ریخته خواهند شد، و همه مانند انسان و درخت و غیره، سن و سال و مرگ و فنا دارند.
اینک قسمتی از آیات این مرحله:
(وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ یَجْرِی اِلی اَجَلٍ مُسَمًّی)
[۱۲۷] لقمان/سوره۳۱، آیه۲۹.
(آیا ندیدى که خداوند شب را در روز، و روز را در شب داخل مىکند، و خورشید و ماه را مسخّر ساخته و هر کدام تا سرآمد یعنى به حرکت خود ادامه مىدهند؟!)
[۱۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۱۴.
[۱۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۵۰.
[۱۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۳۴.
[۱۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۹۵.
[۱۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۹۳.
(اَ وَ لَمْ یَتَفَکَّرُوا فِی اَنْفُسِهِمْ ما خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْاَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما اِلَّا بِالْحَقِّ وَ اَجَلٍ مُسَمًّی)
[۱۳۳] روم/سوره۳۰، آیه۸.
(آیا آنان با خود نیندیشیدند که خداوند، آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است جز به حق و براى زمان معیّنى نیافریده است؟!)
[۱۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۰۵.
[۱۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۳۷.
[۱۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۵۷.
[۱۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۰۲.
[۱۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۶.
(ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْاَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما اِلَّا بِالْحَقِّ وَ اَجَلٍ مُسَمًّی)
[۱۳۹] احقاف/سوره۴۶، آیه۳.
(ما آسمانها و زمین و آنچه را در میان این دو است جز به حق و براى سرآمد معیّنى نیافریدیم؛)
[۱۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۰۲.
[۱۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۸۳.
[۱۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۸۶.
[۱۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۷۹.
[۱۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۳۷.
ملاحظه میشود که اجل مسمّی (مدّت معیّن) در باره آسمانها و زمین و خورشید و ماه و غیره ذکر شده و همه اینها تا مدّتی در این وضع و نظم خواهند بود.
اینک آیاتی در از بین رفتن نظام کنونی:
(اِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ)
[۱۴۵] تکویر/سوره۸۱، آیه۱.
«آنگاه که خورشید در هم پیچیده و خاموش شود.»
[۱۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۸.
[۱۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۳.
[۱۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲۶.
[۱۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۶.
(وَ اِذَا النُّجُومُ انْکَدَرَتْ)
[۱۵۰] تکویر/سوره۸۱، آیه۲.
«وقتیکه ستارگان تیره شوند.»
[۱۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۸.
[۱۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۳.
[۱۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲۶.
[۱۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۶.
(وَ اِذَا الْجِبالُ سُیِّرَتْ)
[۱۵۵] تکویر/سوره۸۱، آیه۳.
«وقتی که کوهها به راه افتند و روان گردند.»
[۱۵۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۹.
[۱۵۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۳.
[۱۵۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲۷.
[۱۵۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۶.
(وَ اِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ)
[۱۶۰] تکویر/سوره۸۱، آیه۴.
«وقتی که حاملهها خالی شوند و چیزی درون چیزی نماند.»
[۱۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۹.
[۱۶۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۳.
[۱۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲۷.
[۱۶۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۶.
(وَ اِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ)
[۱۶۵] تکویر/سوره۸۱، آیه۵.
«وقتی که وحوش جمع گردند.»
[۱۶۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۹.
[۱۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۳.
[۱۶۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲۷.
[۱۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۷.
(وَ اِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ)
[۱۷۰] تکویر/سوره۸۱، آیه۶.
«وقتی که دریاها بر افروخته (و تبخیر) گردند.»
[۱۷۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۴.
[۱۷۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۵۰.
[۱۷۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۷.
[۱۷۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲۸.
(وَ اِذَا السَّماءُ کُشِطَتْ)
[۱۷۵] تکویر/سوره۸۱، آیه۱۱.
«وقتی که آسمان (از اطراف زمین) کنده شود.»
[۱۷۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۵۱.
[۱۷۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۵.
[۱۷۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۳۰.
[۱۷۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۸.
(وَ اِذَا الْجَحِیمُ سُعِّرَتْ)
[۱۸۰] تکویر/سوره۸۱، آیه۱۲.
«وقتی که جهنّم افروخته گردد.»
[۱۸۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۵۱.
[۱۸۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۵.
[۱۸۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۳۰.
[۱۸۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۸.
(وَ اِذَا الْجَنَّهُ اُزْلِفَتْ)
[۱۸۵] تکویر/سوره۸۱، آیه۱۳.
«وقتی که بهشت به مردم نزدیک شود.»
[۱۸۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۵۲.
[۱۸۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۵.
[۱۸۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۳۰.
[۱۸۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۸.
(عَلِمَتْ نَفْسٌ ما اَحْضَرَتْ)
[۱۹۰] تکویر/سوره۸۱، آیه۱۴.
«آن وقت انسان آنچه را که آماده کرده خواهد دانست.»
[۱۹۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۵۲.
[۱۹۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۵.
[۱۹۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۳۰.
[۱۹۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۷۸.
این آیات از یک تحوّل عجیب و عظیم حکایت دارند که یدرک و لا یوصف است این آیات در روزی گفته شده که بشر راهی بآنها نداشت ولی فعلا به فکر و فهم بشری بسیار مانوس است.
(اِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ)
[۱۹۵] انفطار/سوره۸۲، آیه۱.
«وقتی که آسمان شکافته شود.»
[۱۹۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۶۵.
[۱۹۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۲۳.
[۱۹۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۴۸.
[۱۹۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۸۵.
(وَ اِذَا الْکَواکِبُ انْتَثَرَتْ)
[۲۰۰] انفطار/سوره۸۲، آیه۲.
«وقتی که ستارگان پراکنده گردند.»
[۲۰۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۶۶.
[۲۰۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۲۳.
[۲۰۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۴۸.
[۲۰۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۸۵.
(وَ اِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ)
[۲۰۵] انفطار/سوره۸۲، آیه۳.
«وقتی که دریاها منفجر گردند.»
[۲۰۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۶۶.
[۲۰۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۲۳.
[۲۰۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۴۸.
[۲۰۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۸۵.
(اِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ)
[۲۱۰] انشقاق/سوره۸۴، آیه۱.
«وقتی که آسمان پاره شود.»
[۲۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۰۰.
[۲۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۴۱.
[۲۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۹۴.
[۲۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۰۴.
(وَ اَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ)
[۲۱۵] انشقاق/سوره۸۴، آیه۲.
«و از دستور پروردگارش اطاعت کند و حتمی است که اطاعت خواهد کرد.»
[۲۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۰۰.
[۲۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۴۲.
[۲۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۹۴.
[۲۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۰۴.
(وَ اِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْ)
[۲۲۰] انشقاق/سوره۸۴، آیه۳.
«وقتی که زمین انبساط یابد.»
[۲۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۰۰.
[۲۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۴۲.
[۲۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۹۴.
[۲۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۰۴.
(وَ اَلْقَتْ ما فِیها وَ تَخَلَّتْ)
[۲۲۵] انشقاق/سوره۸۴، آیه۴.
«و آنچه در آن است بیرون ریزد و خالی گردد.»
[۲۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۰۰.
[۲۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۴۲.
[۲۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۹۴.
[۲۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۰۴.
این آیات نیز از یک تحوّل همگانی که فرو ریختگی نظم فعلی است خبر میدهند.
(اِذا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّا)
[۲۳۰] واقعه/سوره۵۶، آیه۴.
«آنگاه که زمین با لرزشی بلرزد.»
[۲۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۹۷.
[۲۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۱۶.
[۲۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۳۵.
[۲۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۵۷.
(وَ بُسَّتِ الْجِبالُ بَسًّا)
[۲۳۵] واقعه/سوره۵۶، آیه۵.
«و کوهها کوبیده شده،»
[۲۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۹۷.
[۲۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۱۶.
[۲۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۳۵.
[۲۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۵۷.
(فَکانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا)
[۲۴۰] واقعه/سوره۵۶، آیه۶.
«و به صورت غباری پراکنده در آیند.»
[۲۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۹۷.
[۲۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۱۶.
[۲۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۳۵.
[۲۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۵۷.
(کَلَّا اِذا دُکَّتِ الْاَرْضُ دَکًّا دَکًّا)
[۲۴۵] فجر/سوره۸۹، آیه۲۱.
«آنگاه که زمین پی در پی کوبیده و ریز ریز گردد.»
[۲۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۷۴.
[۲۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۸۳.
[۲۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۷۸.
[۲۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۵۳.
(اِذا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزالَها)
[۲۵۰] زلزال/سوره۹۹، آیه۱.
«وقتی که زمین زلزله خویش را شروع کند.»
[۲۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۸۱.
[۲۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۲.
[۲۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۲۴.
[۲۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۱۸.
(وَ اَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقالَها)
[۲۵۵] زلزال/سوره۹۹، آیه۲.
«و بارهایش را بیرون ریزد.»
[۲۵۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۸۱.
[۲۵۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۲.
[۲۵۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۲۴.
[۲۵۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۱۸.
(یَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً)
[۲۶۰] طور/سوره۵۲، آیه۹.
«روزی که آسمان به شدت موج زند.»
[۲۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۷.
[۲۶۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۷.
[۲۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۴۲.
[۲۶۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۷۳.
(وَ تَسِیرُ الْجِبالُ سَیْراً)
[۲۶۵] طور/سوره۵۲، آیه۱۰.
«و کوهها به طرز خاصی به راه افتند.»
[۲۶۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۸.
[۲۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۷.
[۲۶۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۴۲.
[۲۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۷۳.
(یَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ کانَتِ الْجِبالُ کَثِیباً مَهِیلًا)
[۲۷۰] مزمل/سوره۷۳، آیه۱۴.
«روزی که زمین و کوهها بلرزد و کوهها تپههای نرم شوند.»
[۲۷۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۰۵.
[۲۷۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۶۷.
[۲۷۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۲.
[۲۷۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۱۶۶.
(وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِالْمَنْفُوشِ)
[۲۷۵] قارعه/سوره۱۰۱، آیه۵.
«روزی که کوهها مانند پشم رنگارنگ حلّاجی شده گردند.»
[۲۷۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۹۶.
[۲۷۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۹.
[۲۷۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۴۷.
[۲۷۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۲۸.
(وَ حُمِلَتِ الْاَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُکَّتا دَکَّهً واحِدَهً)
[۲۸۰] حاقه/سوره۶۹، آیه۱۴.
( «زمین و کوهها بیک بار کوبیده و ریز ریز شوند.»
[۲۸۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۶۶۳.
[۲۸۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۹۷.
[۲۸۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۲۷۰.
[۲۸۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۱۰۸.
این آیات راجع به تحولات زمین و کوهها و هوای اطراف زمین است که جزئی از تحولات همگانی است. پیداست که با این انقلاب، انسانی در روی زمین نمیماند و همه از بین میروند، این انقلاب و درهم ریختگی نفخ صور اول است چنانکه فرموده
(وَ نُفِخَ فِی الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِیهِ اُخْری فَاِذا هُمْ قِیامٌ یَنْظُرُونَ)
[۲۸۵] زمر/سوره۳۹، آیه۶۸.
(و در «صور» دمیده مىشود، پس همه کسانى
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
