پاورپوینت کامل قیاس (فقه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قیاس (فقه) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قیاس (فقه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قیاس (فقه) :

منبع: پاورپوینت کامل قیاس (فقه)

مقالات مشابه: قیاس (علوم دیگر).

مقالات مرتبط: قیاس مُستَنبَطُ العلّه.

قیاس به معنای استنباط حکم موضوع یا واقعه‌ای (فرع) که در مورد آن نص وجود ندارد، از موضوع یا واقعه‌ای دیگر ( اصل) است که به وسیله «نص معتبر» حکم آن بیان شده است، به دلیل شباهت و اشتراکی که بین آن دو اصل و فرع در علت حکم وجود دارد.
قیاس از منابع و ادلّ احکام نزد اهل سنت است.
از این عنوان در اصول فقه سخن گفته‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – تعاریف
۲ – پیشینه
۳ – ارکان
۴ – حجیّت
۵ – قیاس منصوص العله و اولویّت
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – تعاریف

از قیاس تعاریف مختلفی شده است که به چند مورد اشاره می‌شود.

۱. الحاق واقعه‌ای که از شرع مقدس، نصّی بر حکم آن وارد نشده، به واقعه‌ای که حکم آن منصوص است، به دلیل مساوات دو واقعه در علت آن حکم.

[۱] حیدری، سیدعلی‌نقی، اصول الاستنباط، ص۳۲۹.

۲. برابری فرع با اصل در علّت حکم شرعی آن.

[۲] حکیم، محمدتقی، الاصول العامه، ص۳۰۴.

۳. اثبات حکم در محلی به سبب وجود علّتی، به دلیل ثبوت آن در محلی دیگر به سبب وجود همان علت.

برخی تعریف سوم را بهترین تعریف از قیاس دانسته‌اند.

[۳] مظفر، محمدرضا، اصول الفقه، ج۲، ص۱۶۲.

قیاس در حقیقت، تلاشی است از سوی قیاس کننده با هدف دستیابی به حکم شرعی برای موضوعی که حکم شرعی آن بیان نشده است. این تلاش، عبارت است از حمل فرع بر اصل در حکم شرعی ثابت برای اصل و دادن حکمی همانند حکم اصل به فرع، بدین معنا که قیاس کننده حکم می‌کند فرع نیز سزاوار است نزد شارع محکوم به حکمی همانند حکم اصل باشد، به دلیل وجود علتی مشترک میان آن دو. بنابر این، قیاس، عملیاتی است که قیاس کننده با هدف دستیابی به حکم شرعی انجام می‌دهد و نتیج قیاس، حکم شرعی به دست آمده از این راه است.

[۴] مظفر، محمدرضا، اصول الفقه، ج۲، ص۱۶۲-۱۶۳.

۲ – پیشینه

فقهای امامی به پیروی از اهل بیت (علیهم‌السّلام) از همان آغاز با قیاس مخالف بوده و عمل به آن را باطل اعلام کرده‌اند. از مخالفان، ظاهریه و حنبلی‌ها نیز قیاس را نپذیرفته‌اند.
قیاس، هرچند پس از رحلت رسول خدا (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله) از سوی تعدادی از اصحاب بدعت شمرده شد، لیکن مخالفان مکتب اهل بیت (علیهم‌السّلام) در صدد عمل و بلکه ترویج آن برآمدند. نخستین کسی که قیاس را به شکل وسیع در دین وارد کرد و آن را به کار گرفت، ابوحنیفه (م ۱۵۰ ه‌. ق) بود. شافعیان و مالکیان نیز به پیروی از ابوحنیفه، قیاس را در استنباط احکام شرعی به کار گرفتند.
گروهی در موضوع قیاس چنان دچار افراط شدند که آن را بر اجماع‌ داشتند، و حتی گروهی احادیث را با تکیه بر قیاس رد کردند و بعضی از آنان، آیات قرآن را با قیاس تاویل نمودند.
در روایات بسیار از امامان (علیهم‌السّلام) از قیاس نهی شدید و اکید شده است، مانند آنکه فرموده‌اند: «دین خدا با عقلهای مردم دست یافتنی نیست»

[۵] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۴۳.

یا فرموده‌اند: «سنّت آنگاه که قیاس شود، دین نابود می‌گردد».

[۶] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۴۱.

مخالفان به دلیل فاصله گرفتن از اهل بیت (علیهم‌السّلام) و استفاده نکردن از علوم آنان، از آگاهی یافتن نسبت به بسیاری از احکام شرعی محروم ماندند و ناگزیر از روی آوردن به آرا و اجتهادات استحسانی و ظنّی شدند. نظام سلط عباسی نیز برای پیشبرد اهداف و مقاصد سیاسی حکومت و توجیه جنایتها و خیانتهای خود، عنایت ویژه‌ای به قیاس کنندگان داشت و آنان در پرتو حمایتهای حاکمان، بر دیگران چیره شدند. در این دوره، عالمان عامه به بیان حدود قیاس و ارکان آن پرداختند که در این جا به اختصار بدان اشاره می‌کنیم.

[۷] مظفر، محمدرضا، اصول الفقه، ج۲، ص۱۶۱-۱۶۲.

۳ – ارکان

با توجه به تعریفهای قیاس، برای آن چهار رکن ذکر کرده‌اند:

۱. اصل (مَقیسٌ علیه)، محلی که حکم شرعی آن معلوم است.
۲. فرع (مَقیس)، محلی که قیاس کننده درپی به دست آوردن حکم شرعی آن است.
۳. علّت، جهت مشترک میان اصل و فرع که مقتضی ثبوت حکم است. از علّت به جا