پاورپوینت کامل قَلْد (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَلْد (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَلْد (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَلْد (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: قَلْد (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: قَلْد (مفردات‌قرآن)، قَلائِد (لغات‌قرآن)، کلید.

قَلْد (به فتح قاف) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای جمع کردن، تابیدن و به گردن‌ انداختن ریسمان و نحو آن است.
قِلاده (به کسر قاف) آنچه از زینت در گردن‌ اندازند «گردنبند» جمع آن قلائد است.
مَقالید (به فتح میم) جمع مقلاد به معنای کلید و خزانه است.
چهار مورد از این ماده در نهج‌ البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَلْد و قِلاَده
۲ – کاربردها
۲.۱ – قَلَّدْتَهُ – نامه ۵۳ (خطاب به مالک اشتر)
۲.۲ – قَلاَئِدَهَا – خطبه ۲۷ (درباره لشگر معاویه)
۲.۳ – مَقَالِیدَهَا – خطبه ۱۳۸ (درباره امام زمان)
۲.۴ – مَقَالِیدَهَا – خطبه ۱۳۳ (درباره خداوند)
۳ – تعداد کاربرد‌ها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قَلْد و قِلاَده

قَلْد

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۷۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۳، ص۱۳۱.

(مثل عقل) به معنای جمع کردن، تابیدن و به گردن‌انداختن ریسمان و نحو آن آمده است.
قِلاَده آنچه از زینت در گردن‌ اندازند «گردنبند» جمع آن قلائد است.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۳۹۷.

مَقالید جمع مقلاد به معنای کلید و خزانه است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۳۹۸.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – قَلَّدْتَهُ – نامه ۵۳ (خطاب به مالک اشتر)

امام علی (علیه‌السلام) به مالک اشتر می‌نویسد: اگر یکی از کارگزارانت دست به خیانت باز کند و بر تو ثابت شود:
«اکْتَفَیْتَ بِذلِکَ شَاهِداً … وَ وَسَمْتَهُ بِالْخِیانَهِ، وَ قَلَّدْتَهُ عَارَ التُّهَمَهِ»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص، نامه ۵۳.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۰۶، نامه ۵۳.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۳۶، نامه ۵۳.

«بر آن شاهد اکتفا کن، و او را خائن نام کن و عار بدنامی را در گردن او طوق قرار بده».

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۸۱.

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۲۶۰.

(شرح‌های نامه ۵۳:

[۱۰] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۲۷۶.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۱، ص۲۵.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۲۴۳.

[۱۳] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۷، ص۶۹.

)

۲.۲ – قَلاَئِدَهَا – خطبه ۲۷ (درباره لشگر معاویه)

در خطبه ۲۷ فرموده است:
«وَ قُلْبَهَا وَ قَلاَئِدَهَا»؛

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۹، خطبه ۲۷.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه