پاورپوینت کامل قطران بن منصور تبریزی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قطران بن منصور تبریزی دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قطران بن منصور تبریزی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قطران بن منصور تبریزی :

منبع: پاورپوینت کامل قطران بن منصور تبریزی

پاورپوینت کامل قطران بن منصور تبریزی (م حدود ۴۸۵) از شاعران برجسته ایرانی قرن پنجم و اهل شادی‌ آباد تبریز بود.
برخی وی را با شاعر هم‌نام دیگری که اهل ترمذ بود، اشتباه گرفته‌اند و برخی دیگر تعدادی از اشعارش را به اشتباه به رودکی نسبت داده‌اند.
او به‌عنوان نخستین شاعر فارسی‌زبان در آذربایجان شناخته می‌شود.
اشعارش به‌ویژه در مدح امرا و وزرای زمانش مشهور است.
وی علاوه بر تسلط بر صنایع شعری، در تعبیرات و تشبیهات نوآوری داشت و از شاعران خراسان تأثیر پذیرفت.
او در دوره خود با شعرای برجسته‌ای چون معین‌الدین طنطرانی و ناصرخسرو ملاقات داشت.
قوس‌نامه، مثنوی وامق و عذر از آثار او هستند.
تاریخ دقیق وفات ایشان مشخص نیست، برخی معتقدند که او پس از سال ۴۶۵ (هجری قمری) نیز زنده بوده است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل قطران بن منصور تبریزی
۲ – شهرت
۳ – ملاقات‌ها
۴ – سبک شعری
۵ – فعالیت‌ها
۶ – آثار
۷ – وفات
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل قطران بن منصور تبریزی

شرف‌الزمان ابومنصور قطران بن منصور عضدی تبریزی یکی از شعرای ایرانی قرن پنجم

[۱] صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۴۲۱.

و اهل شادی آباد تبریز بود.

[۲] طباطبایی‌مجد، غلام‌رضا، دانشمندان آذربایجان، ص۳۰۷.

برخی وی را با شاعر هم‌نام دیگری که اهل ترمذ بود، اشتباه گرفته‌اند و به همین دلیل وی را ارموی

[۳] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۸۳۶.

یا ترمذی دانسته‌اند.

[۴] سمرقندی، دولتشاه بن علاءالدوله، تذکره الشعراء، ص۱۱۹.

از احوال و اشعار ارموی یا ترمذی به غیر از آن‌چه با احوال و اشعار او آمیخته شده است، اطلاع دیگری در دست نیست.

[۵] صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۴۲۱.

وی ادعا نموده ابتدا فردی دهقان بوده و سپس به شعر و شاعری روی آورده است.

[۶] صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۴۲۲.

در بسیاری از موارد، ناسخان دیوان او و رودکی را به علت شباهت‌هایی که با هم دارند، یکی دانسته‌اند؛ زیرا در دیوان این شاعر، خواننده با یک سبک خاص مواجه نیست و گاهی با اشعاری روبه رو می‌شود که درست لحن گویندگان عهد سامانی را دارد.

[۷] صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۴۲۳.

البته شاید بتوان علت این تشابه را این دانست که وی دیوان شعرای قرن چهارم را مطالعه کرده و از سبک آنان تقلید می‌کرد.
یکی از وجوه اهمیت این شاعر آن است که نخستین کسی است که در آذربایجان به زبان فارسی دری به شاعری و سخنوری پرداخته و از این حیث مقتدای شعرای آذربایجان گردیده است.

[۸] صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۴۲۳.

۲ – شهرت

ابومنصور دارای القاب متعددی است. عوفی از وی به‌عنوان حکیم و لقب شرف‌الزمان یاد نموده، اشعارش را در کمال استادی و لطافت دانسته‌ و او را مورد تمجید فراوان قرار داده است.

[۹] عوفی، نورالدین‌محمد، لباب اللباب، ص۴۰۱.

معلوم نیست آیا شاعر در آن‌زمان با چنین لقبی شهرت داشته یا خیر؟ یا این‌که از همان القابی است که عوفی برای تمجید وی مانند بسیاری دیگر آورده است.
دولت‌شاه نیز وی را با لقب امام الشعرا آورده

[۱۰] سمرقندی، دولتشاه بن علاءالدوله، تذکره الشعراء، ص۱۱۹.

و با توجه به ابیاتی که از وی بر جای مانده، در زمان حیاتش به این لقب شهرت داشته است.

[۱۱] فروزانفر، بدیع‌الزمان، سخن و سخنوران، ص۴۹۳. ۸

در وجه شهرت وی به عضدی نیز برخی معتقدند چون عضدالدوله دیلمی را مدح نموده به عضدی مشهور شده است.

[۱۲] هدایت، رضا‌قلی خان، مجمع الفصحاء، ج۱، ص۱۶۶۵.

از آ‌ن‌جا که عضدالدوله در سال ۳۷۲ (هجری قمری) درگذشته و وی طبق قول همین مدعی در سال ۴۶۵ (هجری قمری) در گذشته است،

[۱۳] هدایت، رضا‌قلی خان، مجمع الفصحاء، ج۱، ص۱۶۶۵.

بنابراین فاصله آن‌ها نزدیک به یک قرن است.
از طرفی نام عضدالدوله در دیوان او وجود ندارد؛

[۱۴] فروزانفر، بدیع‌الزمان، سخن و سخنوران، ص۴۹۳.

پس این ادعا در وجه شهرت وی به عضدی نمی‌تواند صحت داشته باشد.
موضوعی که باعث این اشتباه شده، این است که دیلمی

[۱۵] هدایت، رضا‌قلی خان، مجمع الفصحاء، ج۱، ص۱۶۶۵.

او را با فرمانروایان دیلمی مرتبط پنداشته و چون نام عضد را در دیوان وی دیده، بدون هیچ تحقیقی عضد را همان عضدالدوله دیلمی شمرده است.

[۱۶] فروزانفر، بدیع‌الزمان، سخن و سخنوران، ص۴۹۳.

۳ – ملاقات‌ها

قطران ، ناصرخسرو قبادیانی را در سفر خود از تبریز در سال ۴۳۸ (هجری قمری) ملاقات کرده است.
او در این زمان در سنین جوانی و مشغول مطالعه آثار شعرای خراسان بود، اما در بعضی از واژه‌های دری مشکل داشت و برای رفع آن‌ها به ناصرخسرو مراجعه می‌کرد.

[۱۷] صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات در ایران، ج۲، ص۴۲۲.

ناصر خسرو در این‌باره می‌گوید: در تبریز قطران نام شاعری را دیدم که شعری نیک می‌گفت، اما زبان فارسی نیکو نمی‌دانست، دیوان منجیک و دیوان دقیقی بیاورد و پیش من بخواند و هر معنی که مشکل بود از من پرسید، با او بگفتم، شرح آن بنوشت و اشعار خود بر من‌ خواند.

[۱۸] قبادیانی، ناصرخسرو، گزیده سفر ناصرخسرو، ص۱۲۵.

وی همچنین با معین‌الدین طنطرانی معاصر بوده و هر کدام قصایدی در تجنیس، ترصیع و ذوقافیتین در مدح ابوخلیل و نظام‌الملک به فارسی و تازی گفته‌اند. معلوم نیست کدام یک از این دو، در این شیوه مبدع و مخترع بوده‌اند.

[۱۹] تبریزی، قطران، دیوان قطران، ص۴۵.

۴ – سبک شعری

تبریزی دارای طبع شعری والایی بود و اشعارش نزد ادبا اهمیت بسیاری داشت. وی با آن‌که در قصایدش صنایع شعری را در بهترین حالت رعایت کرده است، مضامین لطیف را نیز به کار برده تا اشعارش از زیبایی و تناسب معنایی برخوردار باشند.
اشعار او به همین علت از