پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌سوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌سوم) دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌سوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌سوم) :

منبع: پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌سوم)

مقالات مرتبط: قطب‌الدین راوندی (مقالات مرتبط).

ابوالحسین سعید (سعد) بن هبه اللّه بن حسن بن عیسی قطب‌الدین راوندی (۵۷۳ق) از مفسران، فقها و محدثان برجسته شیعه در سده ششم هجری بود.
وی در علوم مختلف از جمله فقه، حدیث، کلام و ادبیات مهارت داشت و شاگردانی مانند ابن شهر آشوب تربیت کرد.
آثار او بالغ بر ۵۶ کتاب است که مهم‌ترین آن‌ها «منهاج‌ البراعه فی شرح نهج‌ البلاغه»، «الخرائج و الجرائح» و «فقه‌ القرآن» می‌باشد.
وی در سال ۵۷۳ هجری در قم درگذشت و در حرم حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی قطب‌الدین راوندی
۲ – شهرت علمی
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی قطب‌الدین راوندی

ابوالحسین سعید (سعد) بن هبه اللّه بن حسن بن عیسی قطب‌الدین راوندی مفسر، فقیه و محدث شیعی سده ششم هجری. در بیشتر منابع کنیه وی ابوالحسین آمده، اما ابن فوطی (م ۷۲۳ق) ابوالفرج را کنیه وی خوانده است.

[۱] ابن فوطی، عبدالرزاق بن احمد، مجمع الآداب، ج۳، ص۳۷۹.

۲ – شهرت علمی

ابن شهر آشوب (م ۵۸۸ق) وی را استاد خویش خوانده و تألیفاتی را به وی نسبت داده است.

[۲] ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ص۵۵.

منتجب الدین نیز راوندی را از فقهای بزرگ و برجسته عصر خویش یاد کرده و او را فردی موثق و صالح دانسته است.

[۳] منتجب الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب الدین، ص۶۸.

ابن حجر می‌نویسد: «راوندی در بیشتر علوم متداول و رایج زمان خویش مهارت داشت و از مشایخ بسیاری بهره گرفت».

[۴] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۳، ص۴۸.

وی دانشمندی پرتلاش و پرکار بود و علاوه بر فقه و حدیث در ادبیات و علم کلام نیز ماهر و چیره دست بود، افزون برآن در شعر هم دستی توانا داشت.

[۵] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۲، ص۴۱۹.

پاره‌ای از اشعار او در اعیان الشیعه آمده است.

[۶] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۶۰.

ابن فوطی نوشته است راوندی از دانشمندان شیعی بود و در تمام علوم روزگار خویش دستی داشت.

[۷] ابن فوطی، عبدالرزاق بن احمد، مجمع الآداب، ج۳، ص۳۷۹.

ابن طاوس (م ۶۶۴ق) نیز در کتاب خویش بسیار او را ستوده و تصنیفات متعدد و گوناگون او را دلیل بر تسلط و مهارت او در علوم گوناگون دانسته است.

[۸] سید بن طاووس، علی بن موسی، کشف المحجه، ص۶۴.

۳ – اساتید

در منابع به نام بسیاری از استادانی که وی از محضر آن‌ها استفاده برده یا از آن‌ها روایت کرده اشاره شده، اما به صورت پراکنده است. علامه امینی در الغدیر ۲۴ تن را به عنوان استادان و شیوخ وی نام برده و هفت تن را از شاگردان و راویان وی ذکر کرده است. از میان استادان وی نام افرادی چون ابوالسعادات هبه اللّه بن علی بغدادی، ابوعلی طبرسی صاحب مجمع البیان، ابوعبداللّه حسین بن مؤدب قمی و محمد بن علی بن حسن حلبی به چشم می‌خورد.

۴ – شاگردان

از میان شاگردان وی کسانی چون احمد بن علی طبرسی قاضی، محمد بن حسن علوی بغ