پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌دوم) دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قطب‌الدین راوندی (مقاله‌دوم) :

مقالات مرتبط: قطب‌الدین راوندی (مقالات مرتبط).

در این مقاله به زندگانی مرحوم قطب الدین راوندی متوفای ۵۷۳ ق، محدث فقیه خواهیم پرداخت.

فهرست مندرجات

۱ – ایران در عصر قطب راوندی
۲ – زادگاه و نیاکان
۳ – تحصیل
۴ – برخی از استادان
۵ – استاد بزرگ
۶ – شاگردان
۷ – دانش و آثار
۷.۱ – علم تفسیر
۷.۲ – نهج البلاغه
۷.۳ – کلام و فلسفه
۷.۴ – فقه
۷.۵ – حدیث
۷.۶ – تاریخ
۷.۷ – اصول فقه
۷.۸ – شعر و ادب
۷.۸.۱ – شعر ایشان
۸ – از نگاه دیگران
۹ – فرزندان قطب
۱۰ – غروب خورشید
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – ایران در عصر قطب راوندی

سده ششم هجری دوران حاکمیت دو سلسله بزرگ از پادشاهان ایرانی بود. سلجوقیان سلسله‌ای بودند که پس از جدا شدن از حوزه خلافت بغداد حکومت مستقلی تشکیل دادند و از سال ۴۲۹الی ۵۵۳ ق. در سرتاسر ایران فرمانروایی کردند. آنان از مقتدرترین حکومتهای این سرزمین بودند. پیروزی مسلمانان در جنگ با مسیحیان روم شرقی (بیزانس) و گسترش قلمرو آنان، از نقطه‌های برجسته در دوران حکومت این خاندان است.
پس از آنان خوارزمشاهیان بر ضد سلجوقیان طغیان کردند و اقتدار سیاسی ایران را به دست گرفتند. در این عصر – بخصوص در دوره سلجوقیان – افکار مذهبی و سنت گرایی بر گرایشهای عقلی غلبه کرد و بسیاری از کتب علوم عقلی و فلسفی سوزانده شد.
دولتمردان سلجوقی، بویژه وزیر معروف آنان «خواجه نظام الملک» از سنت گرایان و سردمداران شورش ضد عقلی بودند.

[۱] تاریخ علم در ایران، مهدی فرشاد، ج۱، ص۹۰.

[۲] تاریخ مفصل ایران از صدر اسلام تا انقراض قاجاریه، عباس اقبال آشتیانی، ص۳۰۳ – ۳۰۷.

وقوع جنگهای صلیبی و هجوم و آگاهی اروپائیان به جهان اسلام عواقبی چون به تاراج بردن گنجینه‌های علمی مسلمانان را دربر داشت ولی به رغم حوادث فوق، قرن ششم را می‌بایست سده علم و معرفت نامید. چرا که دانشمندان بسیاری در این دوران پا به عرصه وجود نهاده، با تلاش علمی و بی وقفه خویش خدمات بسیاری به اسلام انجام دادند.

[۳] تاریخ ادبیات در ایران، دکتر ذبیح الله صفا، ج۲، ص۳۳۱ – ۳۲۰.

از جمله این اندیشمندان تلاشگر، دانشمند عالی مقام، فقیه و محدث مشهور، «سعید بن هبه الله راوندی» معروف به «قطب راوندی» بود که در این نوشتار به تماشای زندگی پرافتخارش می‌نشینیم.

۲ – زادگاه و نیاکان

«راوند» که در آن زمان روستایی در نزدیکی کاشان بود زادگاه عالمان بسیاری شناخته می‌شد به گونه‌ای که آقا بزرگ تهرانی بیش از ده نفر از بزرگان راوند را منحصر قرن ششم یاد می‌کند.

[۴] الثقات العیون فی سادس القرون، آقا بزرگ تهرانی، ص۱۰۳.

«سعید» گلی از بوستان مکتب محمدی بود که از آن دیار بر خاست و قطب الدین لقب یافت او فرزند «هبه الله بن حسین بن هبه الله بن حسن راوندی» بود. گر چه اطلاعات کافی از همه نیاکان او به دست نیامده، همین اندازه معلوم است که پدر و جد قطب الدین، از عالمان و برجستگان آن دیار بوده‌اند.

[۵] الثقات العیون فی سادس القرون، آقا بزرگ تهرانی، ص۱۲۴.

[۶] امل الامل، شیخ حر عاملی، ج۲، ص۱۲۵.

[۷] اعیان الشیعه، سید محسن امین عاملی، ج۷، ص۲۶۰.

با تاسف تاریخچه و شرح حالی از تولد و دوران کودکی او نیز به دست نیامده است.

۳ – تحصیل

فرزانه برومند راوند، علاوه بر پدر، از محضر بزرگان دیگری استفاده کرده است. قطب الدین خوشه چین خرمن عالمانی است که ثمره اندیشه شان قرنهای متمادی مشام انسانها را معطر ساخته است. افکار بزرگ شخصیتهایی چون شیخ صدوق، سید مرتضی، سید رضی و شیخ طوسی، در اندیشه و تفکر او جای پیدا کرده و با نقل حدیث از شاگردان آنان، جوهره علمی و عملی او نضج یافته است.
بنابر آنچه در ریاض العلماء آمده است، قطب الدین روایاتی از بزرگان حدیث در شهرهای اصفهان، خراسان و همدان شنیده و نقل کرده است

[۸] ریاض العلماء، میرزا عبدالله افندی، ج۲، ص۴۳۵.

و از این روزنه می‌توان به مسافرتهای علمی او به شهرهای مختلف پی برد. چنانکه قرار داشتن قبر شریف او در شهر قم، دلیلی براستفاده او از محضر استادان آن دیار است.

۴ – برخی از استادان

۱ – ابوجعفر محمد بن علی بن محسن حلبی. او موفق به درک محضر شیخ طوسی شده و قطب الدین راوندی از وی روایت نقل کرده است.
۲ – ابوالحسن محمد بن علی بن عبدالصمد تمیمی نیشابوری. او از شاگردان فرزند شیخ طوسی بوده است.
۳ – سید ابوالبرکات محمد بن اسماعیل مشهدی. وی از شاگردان شیخ طوسی بوده است و علاوه بر قطب الدین منتجب الدین (صاحب کتاب الفهرست) و امام ضیاءالدین از جمله شاگردانش بوده‌اند.
۴ – صفی الدین مرتضی بن داعی بن قاسم. او از شاگردان شیخ طوسی و مؤلف کتاب تبصره العوام است.
۵ – شیخ الساده مجتبی بن داعی بن قاسم. ایشان نیز همچون برادرش از محدثان بزرگ بوده و قطب الدین از این دو برادر روایت نقل کرده است.
۶ – ابوالفضل عبدالرحیم بن احمد شیبانی.
۷ – ابوجعفر محمد بن مرزبان. از شاگردان شیخ مفید است که قطب الدین در کتاب قصص الانبیاء از او روایت نقل کرده است.
۸ – هبه الله بن دعویدار. از شاگردان شیخ صدوق به شمار آمده است.
۹ – ابوجعفر بن کمیح.
۱۰ – ابونصرالغاری.
۱۱ – ابوصمصام احمد بن سعید طوسی.
۱۲ – ابوالحسین احمد بن محمد بن علی مرشکی.
۱۳ – ابوسعید حسن بن علی الارآباردی.
۱۴ – ابوالقاسم حسن بن محمد حدیقی.
۱۵ – ابوصمصام ذوالفقار بن محمد بن معبد حسـینی. علاوه بر آنها، نام هفت نفر از بزرگان و اندیشهوران آن عصر در شمار استادان قطب الدین قرار دارد.

[۹] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۱۵.

[۱۰] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۶۲.

[۱۱] الثقات العیون فی سادس القرون، ۶۶.

[۱۲] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۸۲.

[۱۳] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۹۹.

[۱۴] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۱۳۵.

[۱۵] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۱۵۸.

[۱۶] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۱۷۸.

[۱۷] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۱۹۶.

[۱۸] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۴۰.

[۱۹] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۴۲.

[۲۰] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۵۰.

[۲۱] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۷۴.

[۲۲] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۷۶.

[۲۳] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۸۸.

[۲۴] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۹۷.

[۲۵] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۹۹.

[۲۶] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۳۰۲.

[۲۷] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۳۳۲.

[۲۸] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۳۳۳.

[۲۹] ریاض العلماء، میرزا عبدالله افندی، ج۵، ص۶۲.

[۳۰] الغدیر، علامه امینی، ج۵، ص۳۸۱.

۵ – استاد بزرگ

ابوعلی فضل بن حسن بن فضل طبرسی، معروف به «امین الدین» از بزرگترین دانشمندان و مفسران شیعی در قرن ششم هجری است. شیخ طبرسی با خلق تفسیر بی نظیری از قرآن کریم به نام «مجمع البیان» جاودانگی نام و یاد خویش را موجب گشت.
گر چه او بیش از دهها اثر مفید همچون «اعلام الوری» از خود به جا گذاشت، تفسیر قرآن (مجمع البیان) برای شناساندن شخصیت علمی اش از همه ممتازتر است. (شرح زندگانی این مفسر بزرگ را در کتاب شیخ طبرسی (از مجموعه دیدار با ابرار) نوشته محمد باقر پورامینی مطالعه کنید.) قطب راوندی شاگرد ممتاز شیخ طبرسی بوده است و این امتیاز و شایستگی شاگرد، به حدی رسیده که قطب را با او و او را با قطب می‌شناسند.
قطب راوندی خود به قرآن، عشق می‌ورزید و در راه نشر معارف آن پرتلاش بود اما تاثیر نفس قدسی استادش طبرسی بزرگ، در اندیشه و آثار گران سنگ او نقش بسزایی داشت و از این رو، آثار و تالیفات قطب راوندی، رنگ خدایی و بوی وحی به خود گرفت.

[۳۱] الغدیر، علامه امینی، ج۵، ص۳۸۰.

[۳۲] روضات الجنات، میزرا محمد باقر خوانساری، ج۴، ص۷.

۶ – شاگردان

راوندی دانشمند بزرگ و وارسته قرن ششم از چهره‌های درخشانی است که فرزانگان بسیاری از محضر نورانی اش به فیض رسیده و دانش اندوخته و خود نیز شمع فروزان محافل علمی گردیده‌اند.
از میان انبوه جویندگان علم که از خرمن فضل راوندی خوشه چینی کرده‌اند نام فرزندان وی درخششی ویژه دارد. او نه تنها در مسجد و منزل و مکتب بلکه در سفر و حضر، به نورافشانی پرداخته و شاگردان بسیاری را به جامعه اسلامی آن روز ارائه داده است. شاگردان قطب الدین چهره‌های برجسته‌ای هستند که از وی به نقل روایت پرداخته‌اند. برخی از آنان عبارت‌اند از:
۱ – احمد بن علی بن عبدالجبار طبرسی. او علاوه بر قضاوت به نقل حدیث نیز می‌پرداخت.
۲ – حسین بن سعید بن هبه الله. وی فرزند دانشور قطـب الدین بوده و از او به عنوان شهید یـاد شـده است.
۳ – علی بن عبدالجبار بن محمد. از دانشمندان و فقهای بنام.
۴ – علی بن محمدالمدائنی.
۵ – محمد بن الحسن البغدادی.
۶ – محمد بن سعید بن هبه الله. او فرزند دیگر قطب راوندی است که به ظهیرالدین معروف بود.

[۳۳] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۱۳.

[۳۴] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۷۵.

[۳۵] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۱۹۲.

[۳۶] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۰۶.

[۳۷] الثقات العیون فی سادس القرون، ص۲۵۴.

محمد بن علی معروف به «ابن شهر آشوب» از ستارگان درخشان تشیع و برجسته‌ترین شاگردان قطب بود. «ابن شهر آشوب» در کتاب خویش «معالم العلماء» با یادی از قطب الدین به عنوان استاد خویش نام چند کتاب وی را ثبت کرده است.

[۳۸] معالم العلماء، ابن شهر آشوب، ص۱۵.

(شرح حال این دانشمند بزرگ در مجموعه دیدار با ابرار به قلم آقای محمد رحیم بیگ محمدی نگاشته شده است.)

۷ – دانش و آثار

مردان خدا الگوهای روشنی هستند که به رغم مشکلات و کمبودهای عصر خویش، همه تلاش و همتشان خدمت به اسلام عزیز و احیای مجد و عظمت آن بوده است.
آنان با عشق به قرآن مجید و اهل بیت علیهم‌السّلام به نشر و پخش آثار ایشان پرداخته، همواره از سرچشمه زلال ابدیت سیراب می‌شوند.
قطب الدین راوندی در زمره مردان بزرگی است که با دانش فراوان خود پس از بهره مندی از علوم مختلف و تبحر در آنها، حلقه زرینی در سلسله حافظان و راویان معارف اسلامی گردید و در بیشتر رشته‌های علوم اسلامی تبحر و تخصص خود را به نمایش گذارد.

۷.۱ – علم تفسیر

تفسیر قرآن، درک معانی عمیق و دقیق آیات و تدوین و نگارش آن، از خدمات بزرگ عالمان دینی است. علی بن ابراهیم قمی، شیخ طوسی و علامه طبرسی و دیگر رادمردان عرصه علم و معرفت از پیشگامان این حرکت عظیم بودند.
قطب الدین نیز در کنار این دانشوران قرار داشته و چندین تفسیر به شرح ذیل به نام وی ثبت شده است.
۱ – «ام المعجزات‌».
۲ – «تفسیرالقرآن» در دو جلد.
۳ – «خلاصه التفاسیر» در ده جلد.
۴ – «شرح آیات المشکله فی التنزیه».
۵ – «اللباب فی فضل آیه الکرسی».
۶ – «الناسخ والمنسوخ من القرآن».

[۳۹] الذریعه، آقا بزرگ تهرانی، ج۲، ص۳۰۳.

[۴۰] الذریعه، آقا بزرگ تهرانی، ج۴، ص۳۰۱.

[۴۱] الذریعه، آقا بزرگ تهرانی، ج۷، ص۲۲۰.

[۴۲] الذریعه، آقا بزرگ تهرانی، ج۱۳، ص۵۶.

[۴۳] الذریعه، آقا بزرگ تهرانی، ج۱۸، ص۲۸۰.

[۴۴] الذریعه، آقا بزرگ تهرانی، ج۲۴، ص۱۴.

۷.۲ – نهج البلاغه

راوندی نه تنها در فقاهت و حدیث ژرف نگر و ناخدای دریای تفسیر قرآن است بلکه غواص کلام امیرالمؤمنین علیه‌السّلام بود.
ابن ابی الحدید، دانشمند بزرگ اهل سنت در تمجید از قطب می‌نویسد.
«کسی قبل از من تا آن اندازه که اطلاع دارم به تفسیر نهج البلاغه نپرداخته است بجز یک نفر و آن سعید بن هبه الله بن حسین معروف به قطب الدین راوندی است»

[۴۵] شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید معتزلی، ج۱، ص۵.

«منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه» کتابی است در دو جلد قطور که راوندی در آن به شرح و توضیح سخنان مولای متقیان علیه‌السّلام پرداخته است.
ابن ابی الحدید این شرح را چونان کتاب مرجع به کار گرفته و از آن استفاده‌های فراوان برده است.

۷.۳ – کلام و فلسفه

سابقه علم کلام که درباره مسائل اعتقادی اسلام و اصول دین به بحث می‌نشیند به سده‌های اول تاریخ دینی ما باز می‌گردد. کلام به دو دسته تقسیم می‌شود. کلام عقلی و کل