پاورپوینت کامل قُرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قُرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قُرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قُرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: قُرْب (مفردات نهج البلاغه (جلد ۵))

مقالات مرتبط: قُرْب (مفردات‌قرآن)، مَقْرَبَه (لغات‌قرآن)، تقرب.

قُرْب (به ضم قاف) از واژگان نهج البلاغه به معنای نزدیکی، خواه قرب مکانی باشد، یا زمانی و یا نسبی، یا قرب مقام و منزلت و امثال آن است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:
اِستِقراب (به کسر الف و تاء) به معنای نزدیک به حساب آوردن است.
قَرابَه (به فتح قاف و باء) به معنای نزدیکی خویشی و نسبی و مطلق نزدیکی است.
قُربان (به ضم قاف) به معنای در اصل مصدر است به معنای نزدیک شدن مثل عدوان و خسران و نیز اسم به کار می‌رود مثل برهان و سلطان و آن هر کار خیری است که بنده به وسیله آن به خدا تقرب جوید.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره دنیا و آخرت و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قُرْب
۲ – کاربردها
۲.۱ – قَرُبَ – حکمت ۹۸ (دنیا و آخرت)
۲.۲ – الْقَرابَهِ – حکمت ۲۹۹ (قرابت)
۲.۳ – قُرْبانُ – حکمت ۱۳۱ (نماز)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قُرْب

قُرْب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۵۰.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۱۴۲.

به معنای نزدیکی، خواه قرب مکانی باشد، یا زمانی و یا نسبی، یا قرب مقام و منزلت و امثال آن آمده است.
اِستِقراب به معنای نزدیک به حساب آوردن و قَرابَه نزدیکی خویشی و نسبی و مطلق نزدیکی آمده است.
قُربان در اصل مصدر است به معنای نزدیک شدن مثل عدوان و خسران و نیز اسم به کار می‌رود مثل برهان و سلطان و آن هر کار خیری است که بنده به وسیله آن به خدا تقرب جوید.

[۳] راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ج۱، ص۶۶۴.

راغب گوید: در تعارف اسم ذبیحه عبادات است.

[۴] راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ج۱، ص۶۶۴.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – قَرُبَ – حکمت ۹۸ (دنیا و آخرت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره دنیا و آخرت فرموده است:
«إِنَّ الدُّنْیا وَ الاْخِرَهَ عَدُوّانِ مُتَفاوِتانِ… وَ هُما بِمَنْزِلَهِ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ماشٍ بَیْنَهُما کُلَّما قَرُبَ مِنْ واحِدٍ بَعُدَ مِنَ الْآخَرِ وَ هُما بَعْدُ ضَرَّتانِ!.»

[۵] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۹۳، حکمت ۹۸.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۷۳، حکمت ۱۰۳.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۸۶، حکمت ۱۰۳.

«دنیا و آخرت دو دشمن مختلف و دو جاده جداگانه‌اند کسى که دنیا را دوست دارد و به آن عشق مى‌ورزد آخرت را دشمن مى‌دارد و با آن عداوت مى‌کند و این دو همچون مشرق و مغرب هستند و انسان همچون کسى که میان این دو راه مى‌رود هر زمان به یک