پاورپوینت کامل قتل (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قتل (مقاله‌دوم) دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قتل (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قتل (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل قتل (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: قتل.

قتل به معنای کشتن است و نسبت به انسان و حیوان رخ می‌دهد. قتل به سه قسم عمدی، شبه عمد و خطایی تقسیم می‌شود.
از احکام آن در بسیاری از ابواب همچون جهاد، امر به معروف و نهی از منکر، ارث، قضا، شهادات، حدود، قصاص و دیات سخن گفته‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – اقسام
۲ – حکم تکلیفی
۳ – ملاک عمد یا غیر عمدی بودن قتل
۴ – ثبوت قتل
۵ – دیه
۶ – کفاره
۷ – احکام قتل عمد
۸ – احکام قتل شبه عمد
۹ – احکام قتل خطا
۱۰ – دیگر احکام
۱۰.۱ – قتل و اضطرار
۱۰.۲ – قتل و جهاد
۱۰.۳ – قتل و ارث
۱۰.۴ – قتل و زنا
۱۰.۵ – قتل و دیگر افراد دخیل در آن
۱۰.۶ – قتل و بیت المال
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – اقسام

قتل یا نسبت به انسان رخ می‌دهد و یا نسبت به حیوان.
احکام مرتبط با قتل حیوان در عناوینی چون شکار، ذبح، تذکیه، نحر، حیوان و پرنده ذکر شده است، از این‌رو، در این نوشتار به احکام قتل انسان پرداخته می‌شود که یا از روی عمد صورت می‌گیرد، یا شبه عمد و یا از روی خطا.

۲ – حکم تکلیفی

از نظر شرع مقدس، انسانها دو گونه‌اند: بعضی محترم‌اند و جان و مال و عِرض ایشان محفوظ و در امان است و بعضی دیگر غیر محترم.
کشتن انسان غیر محترم، همچون کافر حربی و ناصبی و مسلمانی که بر امام معصوم (علیه‌السّلام) خروج کرده جایز است. کشتن انسان محترم از روی عمد، مانند مسلمان و کافر غیر حربی حرام است، بلکه کشتن مؤمن از گناهان بزرگی است که خدای تعالی کیفر آن را جهنم ابدی قرار داده است،

[۱] نساء/سوره۴، آیه۹۳.

[۲] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۲، ص۹.

مگر آنکه کشتن از نظر شرع اشکالی نداشته باشد، مانند کشتن فرد مهاجم در مقام دفاع از خود یا کشتن قاتل توسط اولیای دم به عنوان قصاص و یا بزهکاری که حدّ او قتل است، از قبیل زناکار محصن.

۳ – ملاک عمد یا غیر عمدی بودن قتل

ملاک در قتل عمد این است که قاتل بالغ و عاقل باشد و قصد فعلی را که منجر به قتل شده و نیز قصد قتل را داشته باشد و یا قصد فعلی را که غالبا موجب قتل می‌شود، داشته باشد، هرچند قصد قتل را نداشته باشد، مانند تیراندازی کردن با اسلحه گرم.

[۳] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۲، ص۱۲.

ملاک در قتل شبه عمد این است که قاتل بالغ و عاقل باشد و قصد فعلی را که منجر به قتل شده است، داشته باشد، اما قصد قتل را نداشته باشد و نیز آن فعل از افعالی که غالبا منجر به قتل می‌شود، نباشد، مانند آنکه معلم به قصد ادب کردن، در حدّ متعارف شاگرد را بزند و بر حسب اتفاق، شاگرد بر اثر آن بمیرد.

[۴] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۳.

ملاک در قتل خطا این است که مرتکب شونده نه قصد فعل منجر به قتل را داشته باشد و نه قصد خود قتل را، مانند آنکه کسی بی‌اختیار از بلندی روی دیگری بیفتد و او بر اثر آن بمیرد.

[۵] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۳-۴.

قتل عمدی توسط کودک و نیز دیوانه از نظر شرع، ملحق به قتل خطا است، چنان‌که کشتن دیگری به گمان کافر یا مستحق قصاص بودن وی، ملحق به قتل شبه عمد است.

[۶] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۴.

اگر کسی بر دیگری آسیبی وارد کند که منجر به بیماری، سپس مرگ آسیب دیده شود، آیا اقدام او قتل عمد به شمار می‌رود یا در صورتی که قصد قتل داشته، قتل عمد و در غیر این صورت، قتل شبه عمد به شمار می‌رود؟ مسئله محل اختلاف است.

[۷] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۲، ص۲۳-۲۴.

[۸] فاضل هندی، محمد بن حسن، کشف اللثام، ج۱۱، ص۱۷.

چنانچه دایه در حال خواب، بر روی کودک بغلتد و منجر به قتل او گردد، آیا چنین قتلی در حکم قتل شبه عمد است تا دیه بر عهد دایه باشد یا قتل خطا، تا دیه بر عهد عاقل وی باشد؟ مسئله اختلافی است. برخی تفصیل داده و گفته‌اند: اگر پذیرش دایگی کودک از روی فقر و نیاز باشد، حکم قتل خطا را دارد و دیه بر عهد عاقله است، اما اگر با هدف فخرفروشی باشد، حکم قتل شبه عمد را دارد و دیه بر عهد دایه است.

[۹] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۸۵-۸۶.

[۱۰] خوئی، سیدابوالقاسم، مبانی تکمله المنهاج، ج۲، ص۲۲۳-۲۲۴.

اگر فردی با تحریک سگ درنده به سوی کسی، موجب قتل او گردد، در صورتی که قصد کشتن او را داشته یا سگ غالبا کشنده باشد، قتل عمد به شمار می‌رود.

[۱۱] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۲، ص۴۲.

همچنین ساحری که با سحر کردن دیگری موجب مرگ او شود، در صورتی که قصد قتل داشته باشد یا سحر به گونه‌ای باشد که غالبا منجر به کشته شدن سحر شده می‌شود، قتل عمد محسوب می‌گردد.

۴ – ثبوت قتل

قتل با یکی از این سه راه ثابت می‌شود:
اقرار قاتل، بیّنه و قسامه

[۱۲] ابن حمزه‌ طوسی، محمد بن علی، الوسیله، ص۴۵۸.

به قول مشهور در ثبوت قتل، یک بار اقرار کفایت می‌کند.

[۱۳] صیمری بحرانی، مفلح، غایه المرام، ج۴، ص۳۹۲.

[۱۴] خوئی، سیدابوالقاسم، مبانی تکمله المنهاج، ج۲، ص۹۰.

برخی، دو بار اقرار را لازم دانسته‌اند.

[۱۵] شیخ طوسی، النهایه، ص۷۴۲.

[۱۶] قاضی ابن براج، عبدالعزیز بن برّاج، المهذب، ج۲، ص۵۰۲.

[۱۷] ابن ادریس حلی، کتاب السرائر، ج۳، ص۳۴۱.

[۱۸] حلی، یحیی بن سیعد، الجامع للشرائع، ص۵۷۷.

بنابر قول مشهور، قتل عمد تنها با شهادت دو مرد عادل ثابت می‌گردد، بنابراین، با شهادت دو شاهد زن و نیز یک شاهد مرد و یک شاهد زن ثابت نمی‌شود،

[۱۹] صیمری بحرانی، مفلح، غایه المرام، ج۴، ص۳۹۳.

لیکن قتل شبه عمد و خطا با گواهی دو مرد عادل و نیز یک مرد و دو زن و یا یک مرد به ضمیم سوگند یاد کردن، بلکه بنابر قول مشهور، دو زن ثابت می‌شود.

۵ – دیه

دیه قتل یکی از شش چیز است:
صد شتر، دویست گاو، هزار گوسفند، هزار دینار، ده هزار درهم و دویست حُلّه (هر حُلّه دو لباس از برد یمانی) که در صورت مطالبه اولیای مقتول، قاتل بین پرداخت هر یک از آنها مخیّر است و اولیای مقتول نمی‌توانند او را بر یکی از آنها مجبور کنند،

[۲۰] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۴-۷.

مگر در قتل عمد، چنان‌که خواهد آمد.
به تصریح جمعی، دادن بخشی از دیه از یک نوع و بخشی دیگر از نوعی دیگر کفایت نمی‌کند،

[۲۱] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۱۶.

لیکن برخی در عدم کفایت اشکال کرده‌اند.

[۲۲] علامه حلی، قواعد الاحکام، ج۳، ص۶۶۶.

[۲۳] فخرالمحققین حلی، محمد بن حسن، ایضاح الفوائد، ج۴، ص۶۷۹.

دیه در ماه‌های حرام (ذیحجه، ذیقعده، محرم و رجب) به مقدار یک سوم افزایش می‌یابد و قاتل – در صورت مطالب ولی دم – باید علاوه بر دی کامل، یک سوم دیه کامل را بپردازد.

[۲۴] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۲۶.

آیا حرم مکه نیز در تغلیظ دیه ملحق به ماه‌های حرام است یا نه‌؟ مسئله اختلافی است.
قول نخست، مشهور، بلکه بر آن ادعای اجماع شده است.

[۲۵] شیخ مفید، المقنعه، ص۷۴۳-۷۴۴.

[۲۶] ابویعلی دیلمی، حمزه بن عبدالعزیز، المراسم العلویه، ص۲۳۷.

[۲۷] شیخ طوسی، الخلاف، ج۵، ص۲۲۲.

[۲۸] قاضی ابن براج، عبدالعزیز بن برّاج، المهذب، ج۲، ص۵۱۶.

[۲۹] بیهقی کیدری، قطب‌الدین، اصباح الشیعه، ص۵۰۰.

[۳۰] علامه حلی، قواعد الاحکام، ج۳، ص۶۶۷.

[۳۱] شهید اول، غایه المراد (حاشیه الارشاد)، ج۴، ص۴۹۷.

[۳۲] مقدس اردبیلی، مجمع الفائده، ج۱۴، ص۳۱۸.

الحاق مشاهد مشرّفه معصومان (علیهم‌السّلام) به حرم مکه، به برخی قدما نسبت داده شده است،

[۳۳] علامه حلی، تحریر الاحکام، ج۵، ص۵۶۲.

اما برخی این نسبت را صحیح ندانسته‌اند.

[۳۴] ابن ادریس حلی، کتاب السرائر، ج۳، ص۳۶۳-۳۶۴.

[۳۵] شهید اول، غایه المراد، ج۴، ص۴۹۹.

در صورت اجتماع دو سبب افزایش دیه، مانند کشتن فردی در حرم، در ماه حرام، آیا دو سبب تداخل می‌کنند و دیه تنها یک سوم افزایش می‌یابد و یا تداخل نمی‌کنند و علاوه بر دیه کامل، دو سوم دیه ثابت می‌شود؟ مسئله محل اختلاف است.

[۳۶] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۲۹.

دی خنثی نصف دیه مرد و زن (سه چهارم دی کامل) است

[۳۷] شهید ثانی، الروضه البهیه، ج۱۰، ص۱۸۹.

[۳۸] شهید ثانی، الروضه البهیه، ج۱۰، ص۲۸۶.

و دی برده، قیمت آن است.

[۳۹] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۴۲.

۶ – کفاره

کشتن مؤمن علاوه بر قصاص یا دیه، کفاره نیز دارد و کفار آن، آزاد کردن برده و در صورت عدم امکان آن، دو ماه روزه گرفتن و با ناتوانی از آن، اطعام شصت فقیر است. در قتل عمد، کفاره جمع (آزاد کردن برده، دو ماه روزه گرفتن و شصت فقیر اطعام کردن) واجب می‌شود و در قتل شبه عمد و خطا بنابر قول مشهور، کفاره مرتّبه (یکی از سه خصال یاد شده به ترتیب ذکر شده) واجب خواهد بود.

[۴۰] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۳، ص۴۰۷.

در کفاره روزه، باید یک ماه و یک روز آن از ماه بعدی پی‌درپی باشد، از این‌رو، اگر زمانی شروع به روزه گرفتن کند که امکان پی‌درپی بودن ۳۱ روز آن وجود نداشته باشد، مانند آنکه با عید قربان یا فطر یا ماه ر