پاورپوینت کامل قال (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قال (لغات‌قرآن) دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قال (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قال (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل قال (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: قول (مفردات‌قرآن)، قول (مفردات‌نهج‌البلاغه)، قول.

قال:

(وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَهِ إِنّی جاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلیفَهً)

[۱] بقره/سوره۲، آیه۳۰.

از مادّه «قول» گرفته شده

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۸۸.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۴۵۷.

و قول به چندین معنی استعمال شده است:

• سخن معمولی و متداول
• سخن خدا، یا با خلق و ایجاد صوت و یا به‌ وسیله فهماندن مطلب و الهام و وحی
• سخنی که در دل می‌گذرد (قول نفسی و باطنی)
• اجابت تکوینی
• علم خدا و وعده عذاب

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱، ص۲۱۳.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر قال
۱.۱ – قال (آیه ۳۰ سوره بقره)
۱.۲ – قال (آیه ۵ سوره نساء)
۱.۲.۱ – قال در المیزان و مجمع البیان
۱.۳ – در معنای سخن خدا
۱.۴ – قال (آیه ۸ سوره مجادله)
۱.۴.۱ – قال در المیزان و مجمع البیان
۱.۵ – قال (آیه ۱۱ سوره فصلت)
۱.۵.۱ – قال در المیزان و مجمع البیان
۱.۵.۲ – قال در تفسیر نمونه
۱.۶ – قال (آیه ۷ سوره یس)
۱.۶.۱ – قال در المیزان و مجمع البیان
۱.۶.۲ – قال در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر قال

به مواردی از کاربرد قال در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – قال (آیه ۳۰ سوره بقره)

(وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَهِ إِنّی جاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلیفَهً قالُواْ أَتَجْعَلُ فیها مَن یُفْسِدُ فیها وَ یَسْفِکُ الدِّماء وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ قالَ إِنّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۳۰.

((به یاد آور) هنگامى را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: «من بر روى زمین، جانشینى (نماینده‌اى‌) قرار خواهم داد.» فرشتگان گفتند: « (پروردگارا! آیا کسى را در آن قرار مى‌دهى‌که فساد و خونریزى کند؟! حال آنکه ما تسبیح و حمد تو را بجا مى‌آوریم و تو را تقدیس مى‌کنیم (و براى جانشینى شایسته‌تریم).» فرمود: «من حقایقى را مى‌دانم که شما نمى‌دانید.»)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶.

۱.۲ – قال (آیه ۵ سوره نساء)

(وَ لا تُؤْتُواْ السُّفَهاء أَمْوالَکُمُ الَّتی جَعَلَ اللّهُ لَکُمْ قیامًا وَ ارْزُقُوهُمْ فیها وَ اکْسُوهُمْ وَ قُولُواْ لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا)

[۷] نساء/سوره۴، آیه۵.

(اموالتان را که خداوند وسیله قوام زندگى شما قرار داده به دست سفیهان نسپارید؛ و از منافع آن به آنها روزى دهید؛ و لباس بر آنان بپوشانید و با آنها سخن شایسته بگویید.)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۷.

(قال به معنای) سخن معمولی و متداول، یعنی سخنی که از زبان بیرون می‌آید.

(وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلاً مَعْرُوفاً.)

«و به گفتار خوش آنها را خرسند کنید.»

[۹] نساء/سوره۴، آیه۵.

۱.۲.۱ – قال در المیزان و مجمع البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید:
جمله:

(وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً)

جمله‌اى است اخلاقى، که با رعایت آن امر ولایت اصلاح مى‌شود براى اینکه افراد سفیه هر چند که محجور و ممنوع از تصرف در اموال خویشند، لیکن حیوان زبان بسته هم نیستند که سخن خوب را از بد تشخیص ندهند، بلکه انسانند و باید با آنان معامله انسان بشود و اولیایشان با ایشان همانطور سخن بگویند که با افراد معمولى انسان سخن مى‌گویند نه بطور ناشایست، و همچنین معاشرتشان با آنان معاشرت با یک انسان باشد.
از اینجا روشن مى‌شود که ممکن است جمله مورد بحث را به معناى لغویش یعنى سخن گفتن به تنهایى نگیریم، بلکه به معناى کنائیش یعنى مطلق معاشرت گرفته و بگوئیم: معنایش این است که اولیاى افراد سفیه، باید با آنان از هر جهت معامله یک انسان را بکنند، چه در سخن گفتن و چه در نشست و برخاست کردن، هم چنان که در جمله:

(وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً)

[۱۰] بقره/سوره۲، آیه۸۳.

گفتیم قول به معناى مطلق معاشرت است.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۲۷۴.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۱۷۲.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۲۵.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۴.

)

۱.۳ – در معنای سخن خدا

۲-سخن خدا، یا با خلق و ایجاد صوت، مانند صدایی که از درخت به موسی (علیه‌السّلام) رسیدن و یا به‌ وسیله فهماندن مطلب و الهام و وحی، مانند آیه مورد بحث که در پانوشت مذکور است.

[۱۵] قصص/سوره۲۸، آیه۳۰.

۱.۴ – قال (آیه ۸ سوره مجادله)

(أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذینَ نُهُوا عَنِ النَّجْوَى ثُمَّ یَعُودُونَ لِما نُهُوا عَنْهُ وَ یَتَناجَوْنَ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ مَعْصِیَتِ الرَّسُولِ وَ إِذا جاؤُوکَ حَیَّوْکَ بِما لَمْ یُحَیِّکَ بِهِ اللَّهُ وَ یَقُولُونَ فی أَنفُسِهِمْ لَوْلا یُعَذِّبُنا اللَّهُ بِما نَقُولُ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ یَصْلَوْنَها فَبِئْسَ الْمَصِیرُ)

[۱۶] مجادله/سوره۵۸، آیه۸.

(آیا ندیدى کسانى را که از نجوا (سخنان در گوشى‌) نهى شدند، سپس به کارى که از آن نهى شده بودند باز مى‌گردند و براى انجام گناه و تعدّى و نافرمانىِ پیامبر به نجوا مى‌پردازند و هنگامى که نزد تو مى‌آیند تو را تحیّتی مى‌گویند که خدا به تو نگفته است تحیتى توهین‌آمیز)، و در دل خود مى‌گویند: «چرا خداوند ما را به خاطر گفته‌هایمان عذاب نمى‌کند؟!» جهنم براى آنان کافى است، وارد آن مى‌شون