پاورپوینت کامل قاعده ضمان الید

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قاعده ضمان الید دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قاعده ضمان الید،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قاعده ضمان الید :

مقالات مرتبط: قاعده ضمان (مقاله‌دوم)، قاعده عَلَی الیَد.

مفاد این قاعده این است که، هر کسی که بر مال دیگری تسلّط پیدا کند، به هر نحوی؛ ظلماً، جهلاً، امانهً، احساناً، ضامن آن مال می‌شود و تا زمانی که آن را به صاحبش باز نگرداند، این ضمان از عهده‌اش ساقط نمی‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – تفاوت پاورپوینت کامل قاعده ضمان الید و قاعده «ید»
۲ – موضوع قاعده
۳ – مدرک قاعده
۳.۱ – سیره عقلاء
۳.۲ – نبوی مشهور
۳.۳ – تسالم فقهاء
۳.۴ – ادله دال بر احترام مال مسلمان
۳.۵ – صحیحه ابن اسامه زید شحّام از امام صادق (علیه السلام)
۴ – منابع
۵ – منبع

۱ – تفاوت پاورپوینت کامل قاعده ضمان الید و قاعده «ید»

مفاد پاورپوینت کامل قاعده ضمان الید، اثبات ضمان بر کسی است که بر مال دیگری استیلا یافته است در حالی که قاعده ید، درصدد اثبات اماره بر مالک بودن «ید» است.

۲ – موضوع قاعده

این قاعده، شامل موارد ذیل می‌شود:
۱) ید عدوانی و امانی که ید امانی، مادامی که امانی است، تخصیصاً خارج می‌شود؛
۲) ضمان منافع مستوفاه – منافعی که از آن‌ها استفاده شده – و غیر مستوفاه.

۳ – مدرک قاعده

۳.۱ – سیره عقلاء

میان عقلاء مرسوم است که هر کس بر مال دیگری استیلا یافت، او را ضامن می‌دانند و این سیره، به علت عدم ردع شارع، حجیت دارد و امضاء شده است.

۳.۲ – نبوی مشهور

«علی الید،ما اخذت حتی تودیه»
اولین شخصی که این خبر را نقل کرده، “احسائی” در عوالی الئالی می‌باشد و سپس “محقق نوری”، در مستدرک الوسائل به تبع “احسائی” نقل کرده است. در مورد سند این روایت دو احتمال وجود دارد: از طرفی به نظر می‌رسد مصدر اولیه آن، کتب روایی اهل سنت می‌باشد. مثل سنن ابن‌ماجه، ابن داود و ترمذی، بدین علت که در هیچ یک از جوامع اولیه روائی شیعه ذکر نشده است و به همین علت شهرت روایی ندارد و چون مورد عمل قدماء نبوده است، شهرت فتوائی هم ندارد و نقل شیخ طوسی، ابن زهره، سید مرتضی هم احتمالاً در مقام احتجاج و الزام اهل سنت است. پس چون شهرتی در میان نیست، ضعف سندی آن قابلیت جبران را ندارد. ولی از طرف دیگر افرادی مثل ابن ادریس – که خبر واحد را حجت نمی‌دانند ـ، بر آن اعتماد کرده‌اند و همین موجب حصول اطمینان به صدور این روایت می‌شود و عدم نقل در جوامع روائی شیعه هم شاید بدین جهت بوده که مفاد آن با قواعد مسلّم بین عقلاء منافاتی نداشته است. از نظر دلالی هم این روایت تمام است. «ید»، ظهور در مطلق ید دارد.

۳.۳ – تسالم فقهاء

ایشان بر این مطلب اتفاق نظر دارند که ید غاصب، ضامن است و تا زمانی که مال ماخوذه را باز گرداند؛ این تسالم نمی‌تواند مدرک قاعده باشد چون:
اولاً: تسالمی حجت است که شامل متقدمین هم بشود در حالی که این تسالم مربوط به متأخرین است.
ث