پاورپوینت کامل قاعده تسبیب به حرام

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قاعده تسبیب به حرام دارای ۲۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قاعده تسبیب به حرام،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قاعده تسبیب به حرام :

منبع: پاورپوینت کامل قاعده تسبیب به حرام

مقالات مرتبط: تسبیب، حرام.

قاعد تسبیب به حرام از قواعد فقهی به معنای اینکه ایجاد سببِ وقوع حرام، حرام است.
بسیاری از فقها از این عنوان تعبیر به قاعده نکرده‌اند، لیکن در باب‌هایی نظیر اجتهاد و تقلید و طهارت به مفاد آن استدلال کرده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – مفاد
۲ – شرایط
۲.۱ – علم مسبِّب
۲.۲ – قصد یا علم به وقوع
۲.۳ – جهل مسبَّب‌له
۲.۴ – ثبوت حرمت تکلیفی یا وضعی بر مباشر
۳ – تفاوت با قاعده حرمت اعانت بر گناه
۴ – موارد تطبیق
۴.۱ – اجتهاد و تقلید
۴.۲ – طهارت
۵ – مستند
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – مفاد

تسبیب به حرام عبارت است از فراهم کردن مقدّمات و زمینه‌های بروز حرام توسط دیگری، مانند اینکه میزبان برای مهمان غذایی نجس بیاورد و او آن را بخورد.

[۱] طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی، ج۱، ص۱۹۳.

[۲] خوئی، سیدابوالقاسم، موسوعه الخوئی، ج۲، ص۲۷۷.

مقصود از حرام، عملی است که از ارتکاب آن در شرع مقدس نهی شده است. مفاد قاعده، حرمت ایجاد سبب و مقدمات وقوع و صدور فعل حرام از دیگری است.

۲ – شرایط

در تحقق تسبیب به حرام – که موضوع حرمت در قاعده است – امور زیر شرط است:

۲.۱ – علم مسبِّب

مسبِّب باید هم به حکم (حرمت) و هم به موضوع (مصداق حرام) علم داشته باشد، بنابراین، اگر میزبان بدون علم به نجس بودن غذایی، آن را برای میهمان بیاورد، تسبیب به شمار نمی‌رود.

[۳] سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۱، ص۴۸۸.

۲.۲ – قصد یا علم به وقوع

مسبِّب باید قصد وقوع حرام از دیگری را داشته باشد و یا به ترتّب فعل حرام بر سبب عالم باشد.

[۴] موسوی خلخالی، سیدمحمدمهدی، فقه الشیعه (الطهاره)، ج۴، ص۱۲۱.

۲.۳ – جهل مسبَّب‌له

از دیگر شرایط تحقق تسبیب به حرام آن است که مسبَّب‌له (کسی که تسبیب نسبت به او انجام می‌گیرد) جاهل به واقع باشد، بنابراین، در مثال بالا، اگر مهمان از نجس بودن غذا آگاه باشد، در عین‌حال، از روی بی‌مبالاتی آن را بخورد، تسبیب محسوب نمی‌گردد،

[۵] موسوی خلخالی، سیدمحمدمهدی، فقه الشیعه (الطهاره)، ج۴، ص۱۲۱-۱۲۲.

[۶] تبریزی، جواد، تنقیح مبانی العروه (الطهاره)، ج۲، ص۳۸۸.

لیکن برخی، با قصد مسبِّب برای وقوع و صدور حرام از مسبَّب‌له، تسبیب را صادق دانسته‌اند، حتی با علم مسبَّب‌له به واقع.

[۷] سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۱، ص۴۸۸.

در مقابل، برخی گفته‌اند: این موارد از مصادیق اعانت بر گناه است نه تسبیب به حرام.

[۸] موسوی خلخالی، سیدمحمدمهدی، فقه الشیعه (الطهاره)، ج۴، ص۱۲۱.

۲.۴ – ثبوت حرمت تکلیفی یا وضعی بر مباشر

از شرایط تحقق تسبیب به حرام این است که عمل صادر شده – از مباشرِ جاهل به حرمت – در واقع مبغوض و یا فاقد شرط صحّت باشد، بدین‌معنا که علم و جهل مکلف در ثبوت آن نقشی نداشته باشد، بنابراین، اگر بر عمل حرامی در حال جهل، اثری – نه تکلیفاً و نه وضعاً – مترتب نشود، تسبیب به حرام نیز تحقق نمی‌یابد، مانند آنکه کسی لباسی نجس را به دیگری بدهد تا در آن نماز بخواند و او با جهل به نجاست، در آن نماز بگزارد، و یا به دیوانه یا کودکی غذای نجس بدهد، در این‌گونه موارد، تسبیب به حرام تحقق نمی‌یابد، زیرا در مثال بالا نماز برای جاهل به نجاست لباس، جایز و صحیح است، چنان‌که خور