پاورپوینت کامل قاعده لطف (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قاعده لطف (فقه سیاسی) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قاعده لطف (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قاعده لطف (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل قاعده لطف (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: قاعده لطف (مقالات مرتبط).

قاعده لطف در کلام اسلامی به معنای افعال الهی است که به گرایش انسان‌ها به طاعت و دوری از معصیت کمک می‌کند.
این قاعده پایه وجوب تکالیف دینی، بعثت پیامبران، عصمت انبیاء، وعده و وعیدهای الهی است.
لطف الهی از سه منظر قابل بررسی است:

• لطف مستقیم خداوند؛
• لطف از طریق اقدامات مکلف؛
• لطف از طریق دیگر افراد مکلف.

وجوب لطف بر خداوند بر اساس اصل حکمت، جود و کرم الهی توجیه شده است.
نمونه‌های قرآنی و عملی لطف شامل ارسال پیامبران، انزال کتاب‌های آسمانی، انذار و تبشیر، مصائب، نعمت‌ها و امدادهای غیبی است.
فقها احکام شرعی را از باب لطف و امتنان خداوند بر انسان دانسته و معتقدند همه نتایج و خیرات احکام به انسان بازمی‌گردد.

فهرست مندرجات

۱ – قاعده لطف در کلام اسلامی
۲ – معنا در لغت
۳ – معنا در اصطلاح متکلمان
۴ – دیدگاه متکلمان درباره لطف
۵ – تقسیم‌بندی لطف
۵.۱ – از منظر بهره مکلف
۵.۲ – از منظر فاعل
۶ – دلیل عقلی وجوب لطف
۷ – دلیل نقلی وجوب لطف
۸ – مظاهر لطف الهی
۹ – اهمیت قاعده لطف در فقه
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

۱ – قاعده لطف در کلام اسلامی

یکى از قواعد و اصول مهم در کلام، قاعده لطف (Mercy / Grace Pineapple) (Mercy Rule) است که پس از قاعده حسن و قبح عقلی مهم‌ترین قاعده کلامى به شمار مى‌رود.
وجوب تکالیف دینى، لزوم بعثت پیامبران، وجوب عصمت انبیاء، وعده و وعیدهاى الهى، حسن آلام ابتدایى و وجوب امامت از جمله مسائلى هستند که بر این قاعده استوار شده‌اند.

۲ – معنا در لغت

واژه لطف در لغت در معناى مهربانى و اکرام، قرب و نزدیکى، کوچکى وزیرى، خفا و پنهانى، نرمى و آشکارى به کار رفته است.

[۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۵۰.

[۲] مصطفی، ابراهیم، المعجم الوسیط، ج۲، ص۸۲۶.

۳ – معنا در اصطلاح متکلمان

لطف در اصطلاح متکلمان از صفات فعل الهى است، یعنى افعالى که به مکلفان مربوط مى‌شود.
مقصود این است که خداوند آن‌چه مایه گرایش مکلفان به طاعت و دورى گزدیدن آنان از معصیت است را در حق آنان انجام داده و این امر مقتضاى عدل و حکمت الهی است.

۴ – دیدگاه متکلمان درباره لطف

اکثریت قریب به اتفاق متکلمان عدلیه طرفدار قاعده لطف بوده‌اند.
از متکلمان معروف امامیه در این باره رأى مخالفى نقل نشده، ولى از متکلمان معتزله از بشر بن معتمر (متوفاى ۲۱۰ هـ.ق) و جعفر بن حرب (متوفاى ۳۶۰ هـ.ق) به عنوان منکر قاعده لطف یادشده است.

[۳] شهرستانی، محمد بن عبد الکریم، الملل و النحل، ج۱، ص۷۸.

از قرائن و شواهد گوناگون به دست مى‌آید که این قاعده همچون قاعده حسن و قبح عقلی، از نخستین مسائل کلامى است که مورد توجه متکلمان عدلیه قرار گرف