پاورپوینت کامل قاعده قرعه

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قاعده قرعه دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قاعده قرعه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قاعده قرعه :

منبع: پاورپوینت کامل قاعده قرعه

مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل قاعده قرعه (مقاله‌دوم)، قرعه (مقالات مرتبط).

قاعد قُرعَه از قواعد فقهی به معنای رجوع به قرعه برای بر طرف شدن تحیّر و تردید در مجهولاتی که برای رفع تردید و تحیّر راهی جز قرعه وجود ندارد.
قاعد قرعه از قواعد معروف فقهی و شکل کامل آن القرعهُ لِکُلِّ امرٍ مُشکِل یا «مُشتَبَه» است.
از آن در اصول فقه، بحث استصحاب و در فقه به مناسبت در باب‌های مختلف، همچون نکاح سخن گفته‌اند، لیکن در برخی کتب دربردارنده قواعد فقهی به تفصیل از آن بحث کرده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – پیشینه
۲ – موارد جریان قاعده
۳ – اماره یا اصل عملی
۴ – اختصاص قرعه به امام یا عمومیت آن
۵ – چگونگی قرعه زدن
۶ – آداب
۷ – عزیمت یا رخصت
۸ – وجوب عمل به قرعه
۹ – مستند
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

۱ – پیشینه

قرعه در ادیان و امت‌های پیشین نیز وجود داشته و به آن عمل می‌شده است، چنان‌که خدای تعالی در جریان تعیین سرپرست برای حضرت مریم (علیها‌السّلام)

[۱] آل عمران/سوره۳، آیه۴۴.

و نیز داستان حضرت یونس (علیه‌السّلام) بدان اشاره می‌کند.

[۲] صافات/سوره۳۷، آیه۱۴۱.

داستان نذر حضرت عبدالمطلب و قرعه‌ انداختن وی میان حضرت عبداللّه، پدر رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و شتران نیز در تاریخ معروف است. روایات نیز به آن اشاره دارد.

[۳] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۲۶۰.

بر پای روایتی، نخستین کسی که قرعه بر او زده شد، حضرت مریم (علیهاالسّلام) بوده است.

[۴] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۲۶۰.

۲ – موارد جریان قاعده

موارد جریان قاعده به‌طور کلی به دو قسم تقسیم می‌شود:

۱) مواردی که حق در واقع معیّن است، لیکن در ظاهر به سبب عارضی، مشتبه شده است که از آن به مجهول تعبیر می‌شود.
۲. مواردی که حق حتی در واقع نیز معیّن نیست، بلکه بین دو یا چند چیز مردد است که از آن به مشکل و معضل تعبیر می‌شود.

[۵] نراقی، احمد، عوائد الایام، ص۶۵۸.

[۶] موسوی بجنوردی، سیدحسن، القواعد الفقهیه، ج۱، ص۶۵-۶۶.

قرعه در قسم اول، واسطه و دلیل در عالم اثبات است، زیرا حق در واقع معیّن است، لیکن در قسم دوم واسطه در ثبوت می‌باشد، زیرا حق در واقع معیّن نیست و با قرعه تعیین می‌شود. بنابراین، در مواردی که حکم آن با یکی از راه‌ها و موازین شرعی معلوم باشد، قرعه در آن موارد جریان ندارد، از این‌رو، قاعد قرعه در شبهات حکمی جاری نمی‌شود، زیرا در آنها حکم مشخص و معلوم است، نه مجهول و مشتبه، خواه حکم واقعی باشد یا ظاهری. همچنین در شبهات موضوعی بدوی – که علم اجمالی در آن وجود ندارد – جاری نمی‌شود، زیرا در این موارد نیز حکم معلوم است، خواه برائت باشد یا احتیاط. و نیز در موارد شبهات موضوعی مقرون به علم اجمالی جریان ندارد، خواه شبهه محصور باشد یا غیر محصور، زیرا بنابر قول مشهور، حکم در صورت نخست، احتیاط و در صورت دوم، برائت است. بنابراین، قرعه تنها در شبهات موضوعی‌ای که حکم آن – اعم از واقعی و ظاهری، خواه به اماره یا اصل – بیان نشده است، جاری می‌شود، هرچند در اینکه قرعه به موارد تزاحم و تنازع در حقوق – که نیازمند مراجعه به قاضی است – اختصاص دارد یا شامل غیر موارد خصومت و نزاع نیز می‌شود، اختلاف وجود دارد.

[۷] نراقی، احمد، عوائد الایام، ص۶۶۱-۶۶۲.

[۸] حسینی، سیدمیرعبدالفتاح، العناوین الفقهیه، ج۱، ص۳۵۲-۳۵۹.

[۹] موسوی بجنوردی، سیدحسن، القواعد الفقهیه، ج۱، ص۶۶-۶۷.

[۱۰] فاضل لنکرانی، محمد، القواعد الفقهیه، ص۴۳۲-۴۳۳.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، القواعد الفقهیه، ج۱، ص۳۵۷-۳۵۸.

برخی، مورد قرعه را به صورتی که حق در واقع معیّن، لیکن بر حسب ظاهر مبهم باشد اختصاص داده‌اند، مانند مشتبه شدن گوسفند وطی شده توسط انسان در میان گله. در این صورت برای رفع اشتباه و مشخص شدن آن، قرعه‌ انداخته می‌شود، اما در مواردی که حق در واقع نیز معیّن نباشد، به قرعه رجوع نمی‌شود، مانند آنکه مردی بگوید: احدی زوجاتی طالق (یکی از همسرانم را طلاق دادم) بدون آنکه در نیّت خود، آن را معیّن کند. در این صورت برای تعیین مطلّقه به قرعه رجوع نمی‌شود، مگر آنکه دلیلی خاص برای اجرای قرعه وارد شده باشد، مانند آنکه مردی بگوید: اولین برده‌ای که مالک شوم، آزاد است، سپس هم‌زمان مالک سه برده شود. در این صورت، به دلیل خاص برای تعیین برد آزاد قرعه‌ انداخته می‌شود.

[۱۲] بروجردی، محمدتقی، نهایه الافکار، ج۵، ص۱۰۴.

[۱۳] حکیم، سیدمحسن، مستمسک العروه، ج۱۴، ص۱۰۴.

[۱۴] واعظ حسینی، سیدمحمد، مصباح الاصول، ج۳، ص۳۴۳.

۳ – اماره یا اصل عملی

آیا قاعد قرعه از امارات است یا از اصول عملی‌؟ مسئله اختلافی است.

[۱۵] موسوی بجنوردی، سیدحسن، القواعد الفقهیه، ج۱، ص۶۸ – ۷۰.

[۱۶] فاضل لنکرانی، محمد، القوا