پاورپوینت کامل قُرْبان (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قُرْبان (مفردات‌قرآن) دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قُرْبان (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قُرْبان (مفردات‌قرآن) :

منبع: قُرْبان (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: قربان.

دیگر کاربردها: قربان (ابهام‌زدایی).

قُرْبان (به ضم قاف و سکون راء) از واژگان قرآن کریم به معنای نزدیک شدن است.
اگر به صورت اسم به کار رود هر کار خیری است که بنده به‌ وسیله آن بر خدا تقرب جوید.
این لفظ سه بار در قرآن ذکر شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قُرْبان
۲ – کاربردها
۲.۱ – قُرْباناً (آیه ۲۸ سوره احقاف)
۲.۲ – بِقُرْبانٍ‌ (آیه ۱۸۳ سوره آل عمران)
۲.۲.۱ – تفسیر قربان
۲.۳ – قُرْباناً (آیه ۲۷ سوره مائده)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قُرْبان

قُرْبان

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۹۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۴.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۴۱.

در اصل مصدر است به معنای نزدیک شدن است، مثل عدوان و خسران.
«قَرُبَ‌ منه‌ قُرْبَاناً: دنا.»

[۴] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۲۹۷.

به صورت اسم به کار می‌رود، مثل برهان و سلطان و آن هر کار خیری است که بنده به وسیله آن بر خدا تقرب جوید.
چنان‌که در مجمع، مفردات و اقرب الموارد گفته است.

[۵] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۴۱.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۴.

[۷] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۲۹۷.

راغب اضافه کرده: در تعارف اسم ذبیحه عبادت است. جمع آن قرابین و واحد و جمع در آن یکسان می‌باشد.

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۴.

۲ – کاربردها

به مواردی از قُرْبان که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – قُرْباناً (آیه ۲۸ سوره احقاف)

(فَلَوْ لا نَصَرَهُمُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ قُرْباناً آلِهَهً بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ.)

[۹] احقاف/سوره۴۶، آیه۲۸.

یعنی: «چرا خدایان و آن‌ها که وسیله تقرب به خدا می‌دانستند یاریشان نکردند بلکه از آنها ناپدید و گم شدند.»

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۳۲۵.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۲۱۴.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۱۸-۱۹.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۳۹.

قربان به قرینه «آلهه» به معنای جمع و «آلِهَهً» بدل یا بیان است از «قُرْباناً». آیه درباره هلاکت مشرک قبل از اسلام است که خدایان یاریشان نکردند.
مراد از قربان اخذ کردن بت‌ها همان است که مشرکین می‌گفتند: اینان ما را به خدا نزدیک‌ می‌کنند،

(ما نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِیُقَرِّبُونا اِلَی اللَّهِ.)

[۱۴] زمر/سوره۳۹، آیه۳.

(این‌ها را نمى‌پرستیم مگر به خاطر این‌که ما را به خداوند نزدیک کنند).

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۸.

۲.۲ – بِقُرْبانٍ‌ (آیه ۱۸۳ سوره آل عمران)

(الَّذِینَ قالُوا اِنَّ اللَّهَ عَهِدَ اِلَیْنا اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّی یَاْتِیَنا بِقُرْبانٍ‌ تَاْکُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَکُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِی بِالْبَیِّناتِ وَ بِالَّذِی قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ اِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ‌)

[۱۶] آل عمران/سوره۳، آیه۱۸۳.

این قول یهود است که می‌گفتند: «خدا به ما عهد کرده ایمان نیاوریم مگر به پیامبری که قربانیی بیاورد که آن را آتش بخورد…» در جواب فرموده: «پیامبران پیشین هم معجزات آوردند و هم آن‌چه را که گفتید پس چرا آنها را کشتید.»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۱۳۰.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۸۳.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۷۱.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۹۰۱.

۲.۲.۱ – تفسیر قربان

آیا منظورشان از قربان ذبیحه است؟ آتش قربانی را بخورد یعنی چه؟ پیامبران گذشته چه قربانی آوردند که آتش آن را خورد؟
در مجمع از ابن عباس نقل شده علامت قبول قربانی بنی اسرائیل آن بود که آتشی از آسمان نازل شده آن را می‌سوزاند و آن دلیل خلوص نیّت قربانی دهنده بود.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۷۱.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۹۰۱.

در المنار گوید: مفسران گفته‌اند: مراد یهود کاریست که در میان آنها شایع بود و آن اینکه قربانی را ذبح کرده و یا از غیر ذبیحه در محلّی می‌گذاشتند، آتشی سفید از آسمان می‌آمد آن را می‌گرفت یا می‌سوزاند. ابن جریر از ابن عباس نقل کرده: مردی از یهود هر گاه صدقه‌ای می‌کرد علامت قبول آن بود که آتشی از آسمان می‌آمد و آن صدقه را می‌سوزاند.

[۲۳] رشید رضا، محمد، تفسیر المنار، ج۴، ص۲۱۸.

آن‌گاه المنار مقداری از احکام قربانی یهود را از سفر لاویان نقل کرده که یهود قسمتی از قربانی‌های خود را به نام قربان سوختنی می‌سوزاندند،

[۲۴] کتاب مقدس، عهد عتیق، سفر لاویان، فصل اول.

سپس گفته: اظهر آن است که معنی‌

(حَتَّی یَاْتِیَنا بِقُرْبانٍ‌ تَاْکُلُهُ النَّارُ)

آن است که بر ما قربانی فرض کند که سوختنی باشد زیرا از جمله احکامشان این بود که بعضی از قربانی‌ها