پاورپوینت کامل قَضاء (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَضاء (مفردات‌قرآن) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَضاء (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَضاء (مفردات‌قرآن) :

منبع: قَضاء (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: قضاء (لغات‌قرآن)، قَضاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)، قضاء.

قَضاء (به فتح قاف) از واژگان قرآن کریم به معانی اراده، حکم و الزام، إعلام و خبر دادن، تمام کردن و فعل است.
این لفظ در قرآن مجید در چندین معنا به کار رفته که هر یک نوعی فیصله دادن و تمام کردن است: اراده، حکم و الزام، اعلام و خبردادن، تمام کردن و فعل است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَضاء
۲ – کاربرد
۲.۱ – قَضی‌ (آیه ۱۱۷ سوره بقره)
۲.۲ – قَضی‌ (آیه ۲۳ سوره اسراء)
۲.۳ – قَضَیْنا (آیه ۴ سوره اسراء)
۲.۴ – قَضَیْنا (آیه ۶۶ سوره حجر)
۲.۵ – قَضی‌ (آیه ۲۹ سوره قصص)
۲.۶ – قَضَیْتُمْ‌ (آیه ۲۰۰ سوره بقره)
۲.۷ – قَضی‌ – قَضَوْا (آیه ۳۷ سوره احزاب)
۲.۸ – فَاقْضِ‌ – قاضٍ (آیه ۷۲ سوره طه)
۲.۹ – فَقَضی‌ (آیه ۱۵ سوره قصص)
۲.۱۰ – لِیَقْضِ‌ (آیه ۷۷ سوره زخرف)
۲.۱۱ – یُقْضی‌ (آیه ۳۶ سوره فاطر)
۲.۱۲ – فَقَضاهُنَ‌ (آیه ۱۲ سوره فصلت)
۲.۱۳ – اقْضُوا (آیه ۷۱ سوره یونس)
۲.۱۴ – الْقاضِیَهَ (آیه ۲۷ سوره حاقه)
۲.۱۵ – مَقْضِیًّا (آیه ۲۱ سوره مریم)
۲.۱۶ – قُضِیَ‌ (آیه ۴۱ سوره یوسف)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای قَضاء

قَضاء

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۷۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۳۴۳.

در اصل به معنی فیصله دادن به امر است قولی باشد یا فعلی از خدا باشد یا از بشر.
طبرسى ذیل آیه ۱۱۷ بقره

[۴] بقره/سوره۲، آیه۱۱۷.

فرموده: قضا و حکم نظیر هم‌اند و اصل آن بمعنى فیصله دادن و محکم کردن شى‌ء است:
قاموس آن را حکم، صنع، حتم و بیان معنی کرده است.

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۳۷۸.

این لفظ در قرآن مجید در چندین معنا به کار رفته که هر یک نوعى فیصله دادن و تمام کردن است.
۱. اراده

[۶] بقره/سوره۲، آیه۱۱۷.

۲. حکم و الزام

[۷] اسراء/سوره۱۷، آیه۲۳.

۳- اعلام و خبر دادن.

[۸] اسراء/سوره۱۷، آیه۴.

[۹] حجر/سوره۱۵، آیه۶۶.

۴- تمام کردن.

[۱۰] قصص/سوره۲۸، آیه۲۹.

[۱۱] احزاب/سوره۳۳، آیه۳۷.

۵- فعل.

[۱۲] طه/سوره۲۰، آیه۷۲.

[۱۳] قصص/سوره۲۸، آیه۱۵.

[۱۴] زخرف/سوره۴۳، آیه۷۷.

[۱۵] فصلت/سوره۴۱، آیه۱۲.

[۱۶] فاطر/سوره۳۵، آیه۳۶.

۲ – کاربرد

به مواردی از قَضاء که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – قَضی‌ (آیه ۱۱۷ سوره بقره)

(وَ اِذا قَضی‌ اَمْراً فَاِنَّما یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ‌)

[۱۷] بقره/سوره۲، آیه۱۱۷.

(و هنگامى که فرمان وجود چیزى را صادر کند، تنها مى‌گوید: «موجود باش!» و آن، چیز، بى‌درنگ موجود مى‌شود.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۸.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۳۹۵.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۲۶۲.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۰.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۳۶۸.

در این آیه قضی به معنای اراده است.
در آیه دیگر به جای «قضی» اراده آمده است‌.

(اِنَّما اَمْرُهُ اِذا اَرادَ شَیْئاً اَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ‌)

[۲۳] یس/سوره۳۶، آیه۸۲.

(فرمان او چنین است که هرگاه چیزى را اراده کند، تنها به آن مى‌گوید: «موجود باش!»، آن نیز بى‌درنگ موجود مى‌شود.)

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۵.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۱۷۰.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۱۴.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۴۴۴.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۷۹.

۲.۲ – قَضی‌ (آیه ۲۳ سوره اسراء)

(وَ قَضی‌ رَبُّکَ اَلَّا تَعْبُدُوا اِلَّا اِیَّاهُ‌)

[۲۹] اسراء/سوره۱۷، آیه۲۳.

«پروردگار تو حکم کرده که جز او را نپرستید.»

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۱۰۷.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۷۹.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۱۷.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۳۰.

در این آیه قضی به معنای حکم و الزام است.

۲.۳ – قَضَیْنا (آیه ۴ سوره اسراء)

(وَ قَضَیْنا اِلی‌ بَنِی اِسْرائِیلَ فِی الْکِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِی الْاَرْضِ مَرَّتَیْنِ…)

[۳۴] اسراء/سوره۱۷، آیه۴.

«به بنی‌اسرائیل در کتاب اعلام کردیم که حتما حتما دو بار در زمین افساد خواهید کرد.»

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۹.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۸.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۸۹.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۱۴.

در این آیه قضی به معنای اعلام و خبر دادن است.

۲.۴ – قَضَیْنا (آیه ۶۶ سوره حجر)

(وَ قَضَیْنا اِلَیْهِ ذلِکَ الْاَمْرَ…)

[۳۹] حجر/سوره۱۵، آیه۶۶.

«به لوط (علیه‌السّلام) آن کار را اعلام کردیم.»

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۷۰.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۸۳.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۰۴.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۲۵.

در این آیه نیز قضی به معنای اعلام و خبر دادن است.

۲.۵ – قَضی‌ (آیه ۲۹ سوره قصص)

(فَلَمَّا قَضی‌ مُوسَی الْاَجَلَ وَ سارَ بِاَهْلِهِ…)

[۴۴] قصص/سوره۲۸، آیه۲۹.

«چون موسی مدت را تمام کرد و با اهلش به راه افتاد…»

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۴۳.

[۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۱.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۸۷.

[۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۹۱.

در این آیه قضی به معنای تمام کردن است.

۲.۶ – قَضَیْتُمْ‌ (آیه ۲۰۰ سوره بقره)

(فَاِذا قَضَیْتُمْ‌ مَناسِکَکُمْ فَاذْکُرُوا اللَّهَ‌)

[۴۹] بقره/سوره۲، آیه۲۰۰.

(و هنگامى که مناسک حجّ خود را انجام دادید، خدا را یاد کنید…)

[۵۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۱.

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۱۱۸.

[۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۸۰.

[۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۵۸.

[۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۲۹.

در این آیه قضی به معنای تمام کردن است.