پاورپوینت کامل قَسَم

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَسَم دارای ۵۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَسَم،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَسَم :

منبع: پاورپوینت کامل قَسَم

مقالات مرتبط: قسم – به فتح قاف و سین (مفردات‌قرآن)، تَقاسَمُوا (لغات‌قرآن)، قسم (مفردات‌نهج‌البلاغه)، قسم (مقالات مرتبط).

دیگر کاربردها: قسم (ابهام‌زدایی)، یمین (ابهام‌زدایی).

قسم خوردن یا یمین به معنای سوگند خوردن به خدا بر فعل یا ترک کاری که احتمال آن در آینده می‌رود، است. مقصود از احتمال، امکان عقلی وقوع یا ترک عمل است نه امکان شرعی، از این‌رو، قسم خوردن بر فعل واجب و ترک حرام صحیح است، اما بر ممتنع صحیح نیست.

[۱] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۲۳.

عنوان اَیْمان یا یمین بابی مستقل در فقه است که از احکام آن به تفصیل در این باب سخن رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – انواع قسم
۱.۱ – قسم خوردن لغو
۱.۲ – قسم خوردن غموس یا فاجره
۱.۳ – قسم مناشده
۱.۴ – قسم خوردن در آینده
۲ – حکم تکلیفی
۳ – ارکان
۳.۱ – صیغ قسم
۳.۲ – قسم خورنده
۳.۳ – متعلق قسم
۴ – حنث قسم
۴.۱ – کفّار حنث قسم
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – انواع قسم

قسم خوردن چند نوع متصور است.

۱.۱ – قسم خوردن لغو

برای این نوع قسم دو معنا ذکر شده است.
قسم خوردن بر گذشته یا آینده، بدون قصد و اراده قسم، مانند قسم خوردن در حال اکراه یا غضب شدید؛
جاری شدن قسم بر زبان بدون قصد (سبق لسان)
این نوع قسم به هر دو معنای آن حرام نیست و کفّاره ندارد، زیرا نیّت و قصد در تحقق قسم معتبر است.

[۲] سیوری، مقداد بن عبدالله، التنقیح الرائع، ج۳، ص۵۰۲.

[۳] فیض کاشانی، محمدحسن، مفاتیح الشرائع، ج۲، ص۴۰.

[۴] طباطبائی، سیدعلی، ریاض المسائل، ج۱۱، ص۴۴۷.

[۵] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۲۳.

۱.۲ – قسم خوردن غموس یا فاجره

اکثر این نوع قسم را به سوگند دروغ یاد کردن بر گذشته یا حال تعریف کرده‌اند. برخی، آن را به قسم دروغ خوردن بر گذشته (ماضی) تعریف کرده‌اند.

[۶] یوسفی، حسن ب ابی‌طالب، کشف الرموز، ج۲، ص۳۲۴.

برخی دیگر، بر سوگند یاد کردن به دروغ بر گذشته در گرفتن مال (حق) دیگری تعریف کرده‌اند.

[۷] ابن ادریس، محمد بن منصور، کتاب السرائر، ج۳، ص۴۳.

[۸] موسوی عاملی، سیدمحمدعلی، نهایه المرام، ج۲، ص۳۳۶.

[۹] فیض کاشانی، محمدمحسن، الوافی، ج۱۶، ص۱۰۴۷.

برخی نیز به معنای اعم تعریف کرده و گفته‌اند: چنین قسمی عبارت است از سوگند یاد کردن به دروغ بر وقوع امری یا ثبوت حقی برای دیگری و یا منع دیگری از حقش.

[۱۰] حکیم، سیدمحسن، منهاج الصالحین، ج۱، ص۱۲.

[۱۱] خوئی، سیدابوالقاسم، منهاج الصالحین، ج۱، ص۱۰.

علت نام‌گذاری آن به غموس این است که این نوع قسم، سوگند خورنده را در گناه یا آتش فرومی‌برد. این نوع، حرام و در برخی روایات، از گناهان کبیره شمرده شده است، لیکن کفّاره ندارد.

۱.۳ – قسم مناشده

این نوع قسم عبارت است از قسم دادن دیگری بر فعل یا ترک کاری، مانند آنکه بگوید: تو را به خدا قسم می‌دهم سؤال مرا پاسخ بده یا چیزی به من ببخش. قبول چنین درخواستی بر دیگری واجب نیست.

۱.۴ – قسم خوردن در آینده

قسم خوردن بر انجام دادن یا ترک کاری در آینده

[۱۲] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۲۵-۲۲۶.

این نوع قسم، موضوع اصلی این مقاله است، گرچه به مناسبت به احکام دیگر انواع نیز اشاره خواهیم کرد.

۲ – حکم تکلیفی

قسم راست بدون نیاز به آن، بویژه بر مال‌ اندک در گذشته، مکروه است.

[۱۳] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۳۴۰-۳۴۱.

قسم خوردن برای رهایی مسلمانی، یا مال و یا عرض او از دست ستمگری و یا دفع ستمی از او واجب است.

[۱۴] شیخ بهائی، جامع عباسی، ج۱، ص۴۵۷.

برخی در این فرض، توریه را در صورت آشنایی با آن واجب دانسته‌اند.

[۱۵] حلی، جعفر بن محمد، شرائع الاسلام، ج۳، ص۷۲۱.

[۱۶] حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج۳، ص۲۷۰.

در مقابل برخی آن را واجب ندانسته‌اند.

[۱۷] شیخ بهائی، جامع عباسی، ج۱، ص۴۵۷.

[۱۸] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۳۴۲-۳۴۳.

قسم دروغ و سوگند خوردن به بت و مانند آن، حرام و سوگند خوردن برای کاری که دارای مصلحت است، مانند اصلاح میان دو خصم، مستحب می‌باشد.

[۱۹] شیخ بهائی، جامع عباسی، ج۱، ص۴۵۷.

۳ – ارکان

قسم خوردن بر فعل یا ترک کاری در آینده که موضوع احکامی خاص می‌باشد، دارای ارکان و شرایطی است که بدون آنها منعقد نمی‌شود. ارکان قسم عبارت است از صیغ قسم، قسم خورنده و متعلق قسم.

۳.۱ – صیغ قسم

به قول مشهور، قسم تنها به خدا یا نام‌های مختص به او و یا منصرف به او تحقق می‌یابد. اولی، مانند «والذی نفسی بیدهِ‌، قسم به آن که جانم در دست او است» یا «والذی فَلَقَ الحَبَّهَ و بَرا النَّسَمَهَ‌، قسم به آن که دانه را شکافت و خلق را آفرید». دومی، نام‌هایی است که برای غیر خدا به کار نمی‌رود، مانند الله، رحمان و رب العالمین و سومی، نام‌هایی است که بر خدا و غیر خدا اطلاق می‌شود، لیکن بیشتر درباره خدا به کار می‌رود، مانند رحیم، خالق، رازق، متکبر و قاهر.

[۲۰] شهید ثانی، مسالک الافهام، ج۱۱، ص۱۸۱-۱۸۲.

[۲۱] شهید ثانی، مسالک الافهام، ج۱۱، ص۱۸۹-۱۹۰.

[۲۲] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۲۶-۲۲۷.

قسم با نام‌هایی که انصراف به خدای تعالی ندارد، منعقد نمی‌شود، هرچند آنها را به قصد سوگند خوردن به کار ببرد، مانند موجود، حیّ‌، سمیع و بصیر،

[۲۳] حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج۳، ص۲۶۵.

[۲۴] محقق کرکی، رسائل، ج۱، ص۲۰۷.

هرچند برخی در صورت قصد داشتن سوگند خوردن به خدا، در عدم انعقاد قسم اشکال کرده و مراعات احتیاط را لازم دانسته‌اند.

[۲۵] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۳۳-۲۳۴.

[۲۶] اصفهانی، ابوالحسن، وسیله النجاه، ص۵۷۴.

اگر قسم چنین باشد: «و قُدرَهِ اللّه، قسم به قدرت خدا» یا «و علمِ اللّه، سوگند به علم خدا» در صورتی که مقصود قادر و عالم بودن خدا باشد، به منزل قسم خوردن به خدای قادر و عالم بوده و صحیح است.
همچنین قسم به «جلال اللّه» یا «عظمه اللّه» و «کبریاء اللّه» منعقد می‌شود.

[۲۷] حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج۳، ص۲۶۵-۲۶۶.

[۲۸] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۳۴-۲۳۵.

[۲۹] اصفهانی، ابوالحسن، وسیله النجاه، ص۵۷۴.

برخی در صحّت قسم به قدرت، علم، جلال، عظمت و کبریایی خدا تردید کرده‌اند.

[۳۰] حلی، جعفر بن محمد، شرائع الاسلام، ج۳، ص۷۱۰.

[۳۱] شهید ثانی، مسالک الافهام، ج۱۱، ص۱۸۵ .

چنانچه سوگند خورنده بگوید: «اُقسِمُ‌، سوگند می‌خورم» یا «اَقسَمتُ‌» یا «اَحلِفُ‌» یا «حَلَفتُ‌» بدون آنکه نام خدا را بیاورد، قسم منعقد نمی‌شود و اگر نام خدا را بیاورد و بگوید: «اُقسِمُ باللّه» با قصد سوگند خوردن، قسم منعقد می‌شود.

[۳۲] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۳۵-۲۳۶.

اگر قسم چنین باشد: «لَعَمرُ اللّه، قسم به جان خدا» (عَمْر مبتدا و خبر آن محذوف است؛ لَعَمری یا پاورپوینت کامل قَسَمی لِعَمرِ اللّه) قسم با آن منعقد می‌شود.

[۳۳] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۳۹.

آیا قسم با گفتن «وحقِ اللّه، قسم به حق خدا» محقق می‌شود یا نه‌؟ مسئله محل اختلاف است.

[۳۴] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۴۰-۲۴۱.

اگر قسم بدون نیّت صورت گیرد، مانند آنکه برای دفع ضرر یا از روی سبق لسان و سهو باشد، منعقد نمی‌شود.

[۳۵] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۴۱.

تعلیق سوگند بر مشیّت خدا جایز و صحیح است و مانع انعقاد قسم می‌شود،

[۳۶] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۲۴۱-۲۴۲.

مگر آنکه متعلق سوگند، واجب یا مستحب باشد که برخی در این صورت، تعلیق بر مشیت را مانع انعقاد قسم ندانسته‌اند.

[۳۷] حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج۳، ص۲۶۷.

تعلیق در صورتی مانع انعقاد می‌شود که استثنا به مشیت، متصل به قسم باشد، یا در صورت فاصله افتادن، زمان فاصله