پاورپوینت کامل قَرْیَه (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَرْیَه (مفردات‌قرآن) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَرْیَه (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَرْیَه (مفردات‌قرآن) :

منبع: قَرْیَه (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: قَرْیَه (لغات‌قرآن)، قَرْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)، قریه (مقالات مرتبط).

قَرْیَه (به فتح قاف و سکون را) از واژگان قرآن کریم به معنای نام موضعی است که مردم در آن جمع شوند.
به مردم نیز قریه گویند و در هر دو معنی استعمال می‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَرْیَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – نسبت افعال
۲.۱.۱ – قَرْیَه (آیه ۴ سوره اعراف)
۲.۱.۲ – قَرْیَه (آیه ۹۸ سوره یونس)
۲.۱.۳ – قَرْیَه (آیه ۱۱۲ سوره نحل)
۲.۱.۴ – الْقَرْیَهَ (آیه ۵۸ سوره بقره)
۲.۲ – ذمّ
۲.۲.۱ – قَرْیَه (آیه ۱۱ سوره انبیاء)
۲.۲.۲ – قَرْیَه (آیه ۴۵ سوره حج)
۲.۲.۳ – الْقَرْیَهَ (آیه ۱۶۱ سوره اعراف)
۲.۲.۴ – الْقَرْیَهَ (آیه ۸۲ سوره یوسف)
۲.۳ – نسبت بین قریه و مدینه
۲.۳.۱ – الْمَدِینَهِ (آیه ۴۸ سوره نمل)
۲.۳.۲ – الْمَدِینَهِ (آیه ۶۷ سوره حجر)
۲.۳.۳ – الْقَرْیَهَ (آیه ۷۴ سوره انبیاء)
۲.۳.۴ – الْقَرْیَهَ (آیه ۱۶۳ سوره اعراف)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای قَرْیَه

قَرْیَه

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۳-۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۰۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۲، ص۲۷-۲۸.

: راغب گوید: قریه نام موضعی است که مردم در آن جمع شوند، به مردم نیز قریه گویند و در هر دو معنی استعمال می‌شود.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۰۲.

قریه از قری به معنی جمع کردن است پس قریه موضعی است که خانه‌ها را جمع کرده یا مردم را اعمّ از آن‌که ده باشد یا شهر.
نمی‌شود گفت: معنای قریه فقط ده است. در قاموس آمده: «القَرْیَهُ: المصر الجامع»

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۳۷۷.

در اقرب الموارد گوید «القَرْیَهُ: المصر الجامع… و تقع علی المدینه و غیرها» حتی به لانه مورچگان قریه النمل گویند علی هذا باید با قرینه فهمید که آیا مراد شهر است یا ده.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۳۳۰.

در المنار ذیل آیه ۵۸ سوره بقره

[۷] بقره/سوره۲، آیه۵۸.

گوید مراد از قریه شهر است. ماده‌اش دلالت بر اجتماع دارد، بر امّت نیز اطلاق شده. سپس به طور غلبه در بلاد صغیره به‌کار رفته ولی در این آیه بلاد صغیره درست نیست زیرا عیش رغد در بلاد بزرگ میسّر است.

[۸] رشید رضا، محمد، تفسیر المنار، ج۸، ص۲۷۵-۲۷۶.

۲ – کاربردها

به مواردی از قَرْیَه که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – نسبت افعال

در بسیاری از آیات نسبت افعال به قریه داده شده مثل‌:

۲.۱.۱ – قَرْیَه (آیه ۴ سوره اعراف)

(وَ کَمْ مِنْ‌ قَرْیَهٍ اَهْلَکْناها فَجاءَها بَاْسُنا بَیاتاً)

[۹] اعراف/سوره۷، آیه۴.

(چه بسیار شهرها و آبادی‌ها که آن‌ها را بر اثر گناه فراوانشان هلاک کردیم.)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۵۱.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۸.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۹.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۴۸.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۱۳.

۲.۱.۲ – قَرْیَه (آیه ۹۸ سوره یونس)

(فَلَوْ لا کانَتْ‌ قَرْیَهٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها اِیمانُها اِلَّا قَوْمَ یُونُسَ)

[۱۵] یونس/سوره۱۰، آیه۹۸.

(چرا هیچ یک از شهرها و آبادی‌ها ایمان نیاوردند تا ایمانشان سبب نجاتشان شود؟! مگر قوم یونس.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۲۰.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۱۸۶.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۱۲۵.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۳۶۰.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان،ج۵، ص۲۰۳.

۲.۱.۳ – قَرْیَه (آیه ۱۱۲ سوره نحل)

(وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْیَهً کانَتْ آمِنَهً مُطْمَئِنَّهً)

[۲۱] نحل/سوره۱۶، آیه۱۱۲.

(خداوند براى آنان که کفران نعمت مى‌کنند، مثلى زده است: سرزمینى که امن و آرام بود.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۸۰.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۵۲۱.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۶۱.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۶۲.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۰۰.

در این‌گونه آیات اگر قول راغب را پذیرفتیم هیچ و گرنه باید لفظ «اهل» مقدّر شود ولی در آیاتی نظیر آیه ذیل و غیره مسلما شهر و آبادی مراد است.

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، الامثل فی تفسیر کتاب الله المنزل، ج۱۰، ص۲۰۹.

۲.۱.۴ – الْقَرْیَهَ (آیه ۵۸ سوره بقره)

(وَ اِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هذِهِ‌ الْقَرْیَهَ)

[۲۸] بقره/سوره۲، آیه۵۸.

(و یاد کنید زمانى را که گفتیم: «در این شهر (بیت‌المقدس‌) وارد شوید.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۹.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۸۸.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۴۷.

در این‌ آیه مسلما شهر و آبادی مراد است.

[۳۲] مکارم شیرازی، ناصر، الامثل فی تفسیر کتاب الله المنزل، ج۱۰، ص۲۰۹.

۲.۲ – ذمّ

لفظ قریه و جمع آن قری در قرآن اغلب در موارد ذمّ به کار رفته در آبادی‌هایی که اهل ایمان نبوده و در جهالت زندگی می‌کرده‌اند مثل‌:

۲.۲.۱ – قَرْیَه (آیه ۱۱ سوره انبیاء)

(وَ کَمْ قَصَمْنا مِنْ‌ قَرْیَهٍ کانَتْ ظالِمَهً)

[۳۳] انبیاء/سوره۲۱، آیه۱۱.

(چه بسیار آبادی‌هاى ستمکارى را که در هم شکستیم.)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۲۳.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۳۵۷.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۵۵.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۰۵.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۶۶.

۲.۲.۲ – قَرْیَه (آیه ۴۵ سوره حج)

(فَکَاَیِّنْ مِنْ‌ قَرْیَهٍ اَهْلَکْناها)

[۳۹] حج/سوره۲۲، آیه۴۵.

(چه بسیار اهل شهرها و آبادی‌هایى که آنها را نابود و هلاک کردیم.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۳۷.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۵۴۸.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۸۸.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۲۲۳.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۴۱.

۲.۲.۳ – الْقَرْیَهَ

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

  راهنمای خرید:

• همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
• ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
• در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.