پاورپوینت کامل قَرْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَرْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَرْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَرْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: قَرْع (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: قَرْع (مفردات‌قرآن)، قارِعِه (لغات‌قرآن).

قَرْع (به فتح قاف) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای کوفتن چیز به چیزى است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در نامه معاویه و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَرْع
۲ – کاربردها
۲.۱ – قَرَّعْتُهُ – خطبه ۱۷۰ (مناظره)
۲.۲ – تَقْرَعُ – نامه ۷۳ (خطاب به معاویه)
۲.۳ – الْمُقَارَعَهَ – خطبه ۱۹۲ (پشت کردن به اسلام)
۲.۴ – قَارِعَه – نامه ۵۵ (خطاب به معاویه)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای قَرْع

قَرْع

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۵۵.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۳۷۷.

به معنای کوفتن چیز به چیزى آمده است. «قَرَعَ الباب: دقَّهُ‌ و نقر علیهِ‌».

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۳۱۶.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – قَرَّعْتُهُ – خطبه ۱۷۰ (مناظره)

آنگاه مردى به امام (صلوات‌الله‌علیه) گفت: تو بر امر خلافت حریص هستى، ایشان فرمود: به خدا قسم شما از من حریص‌ترید و دورتر … بعد فرمود:
«فَلَمَّا قَرَّعْتُهُ بِالْحُجَّهِ فِی الْمَلَإِ الْحَاضِرِینَ هَبَّ کَأَنَّهُ بُهِتَ لاَ یَدْرِی مَا یُجِیبُنِی بِهِ»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۸۱، خطبه ۱۷۰.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۰۳، خطبه ۱۶۷.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۲۴۶، خطبه ۱۷۲.

«یعنی چون او را با دلیل کوبیدم، یاوه‌گویى مى‌کرد، گویى مبهوت شده نمى‌داند چه جوابى بدهد».

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۷۹، خطبه ۱۷۱.

[۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۶۰۴.

(شرح‌های خطبه:

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۶۰۵.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۶، ص۴۸۴.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۳۲.

[۱۲] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۳۰۵.

)

۲.۲ – تَقْرَعُ – نامه ۷۳ (خطاب به معاویه)

حضرت (علیه‌السلام) به معاویه مى‌نویسد:
«وَ أُقْسِمُ بِاللهِ لَوْ لاَ بَعْضُ الاِْسْتِبْقَاءِ لَوَصَلَتْ إِلَیْکَ مِنِّی قَوَارِعُ، تَقْرَعُ الْعَظْم، وَ تَهْلِسُ اللَّحْمَ»؛

[۱۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص، نامه ۷۳.

[۱۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۴۷، نامه ۷۳.

[۱۵] صبحی صالح، نهج البل