پاورپوینت کامل قَرار (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَرار (مفردات‌قرآن) دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَرار (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَرار (مفردات‌قرآن) :

منبع: قَرار (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: قَرار (لغات‌قرآن)، قَرار (مفردات‌نهج‌البلاغه)، قرار.

قَرار (به فتح قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای ثبات و محل استقرار است.
مشتقات قَرار که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الْقَرارِ (به فتح قاف) به معنای استقرار؛

قُرَّتُ‌ (به ضم قاف و فتح راء) به معنای مایه سرور و روشنی؛

تَقَرَّ (به فتح تاء و قاف) به معنای شاد گردد؛

اَقْرَرْتُمْ‌ (به فتح الف، سکون قاف و فتح راء) به معنای اقرار کردید؛

اسْتَقَرَّ (به کسر الف، سکون سین و فتح تاء) به معنای در جایش ثابت ماند؛

مُسْتَقَرٌّ (به ضم میم و سکون سین) به معنای قرارگاه؛

قَوارِیرَ (به فتح قاف) به معنای شیشه‌ها؛

قَرْنَ‌ (به فتح قاف و سکون راء) به معنای بمانید؛

قَدَّرُوها (به فتح قاف و دال) به معنای ظرف‌هاى بلورینى از نقره شفاف است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَرار
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْقَرارِ (آیه ۳۹ سوره غافر)
۲.۲ – قَرارٍ (آیه ۲۶ سوره ابراهیم)
۲.۳ – الْقَرارُ (آیه ۲۹ سوره ابراهیم)
۲.۴ – قَرارٍ (آیه ۱۳ سوره مؤمنون)
۲.۵ – نُقِرُّ (آیه ۵ سوره حجّ)
۲.۶ – اَقْرَرْتُمْ‌ (آیه ۸۴ سوره بقره)
۲.۷ – اسْتَقَرَّ (آیه ۱۴۳ سوره اعراف)
۲.۸ – مُسْتَقَرٌّ (آیه ۳۶ سوره بقره)
۲.۹ – فَمُسْتَقَرٌّ (آیه ۹۸ سوره انعام)
۲.۱۰ – مُسْتَقَرَّها (آیه ۶ سوره هود)
۲.۱۱ – قَرارٍ (آیه ۱۳ سوره مؤمنون)
۲.۱۲ – قَوارِیرَ (آیه ۴۴ سوره نمل)
۲.۱۳ – قَدَّرُوها (آیه ۱۶ سوره انسان)
۲.۱۴ – قَرْنَ‌ (آیه ۳۳ سوره احزاب)
۲.۱۵ – قره عین
۲.۱۵.۱ – قُرَّتُ‌ (آیه ۹ سوره قصص)
۲.۱۵.۲ – قُرَّهَ (آیه ۷۴ سوره فرقان)
۲.۱۵.۳ – تَقَرَّ (آیه ۴۰ سوره طه)
۳ – کاربرد در نهج‌البلاغه
۳.۱ – مُسْتَقَرَّهُمْ‌ – خطبه ۸۹
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قَرار

قَرار

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۳۰۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۶۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۴۵۴.

ثبات و محل استقرار است.
راغب گفته: اصل آن از قرّ (بر وزن قُفْل) به معنی سرما است و سرما مقتضی سکون است چنان‌که حرارت مقتضی حرکت.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۶۲.

«قَرار» در این دو آیه مصدر است.
«قُرَّهُ عین» چیزی است که سبب سرور و شادی باشد.
اِقْرار به معنای اثبات شی‌ء است‌.
اسْتِقْرار به معنای ثابت شدن‌ است.
مُسْتَقَرّ به معنای محل قرار گرفتن‌ است.
قَواریر جمع قاروره به معنای شیشه است، مثل زجاجه.
قَرْن جمع مؤنّث فعل امر به معنای ماندگار و ساکن شوید.

۲ – کاربردها

به مواردی از قَرار که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْقَرارِ (آیه ۳۹ سوره غافر)

(وَ اِنَّ الْآخِرَهَ هِیَ دارُ الْقَرارِ)

[۵] غافر/سوره۴۰، آیه۳۹.

«آخرت خانه ثبات و استقرار است‌.»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۰۴.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۳۲.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۲۷۰.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۸۱۶.

۲.۲ – قَرارٍ (آیه ۲۶ سوره ابراهیم)

(کَشَجَرَهٍ خَبِیثَهٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ ما لَها مِنْ‌ قَرارٍ)

[۱۰] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۶.

(و «کلمه خبیثه» و سخن ناپاک را به درخت ناپاکى تشبیه کرده که از زمین ریشه کن شده و قرار و ثباتى ندارد.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۹.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۷۴.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۵۲.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۲۸.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۸۱.

۲.۳ – الْقَرارُ (آیه ۲۹ سوره ابراهیم)

«قَرار» در این دو آیه و نظائر آن به معنی قرارگاه می‌باشد:

(جَهَنَّمَ یَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ‌ الْقَرارُ)

[۱۶] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۹.

(سراى نیستى و نابودى، همان دوزخ است که آن‌ها در آتش آن وارد مى‌شوند و چه بد قرارگاهى است.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۹.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۸۰.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۵۶.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۳۳.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۸۳.

۲.۴ – قَرارٍ (آیه ۱۳ سوره مؤمنون)

(ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَهً فِی‌ قَرارٍ مَکِینٍ‌)

[۲۲] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۱۳.

(سپس او را نطفه‌ای در قرارگاهِ مطمئن رَحِم قرار دادیم.)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۴۲.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۴.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۰.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۳۶.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۶۱.

۲.۵ – نُقِرُّ (آیه ۵ سوره حجّ)

(وَ نُقِرُّ فِی الْاَرْحامِ ما نَشاءُ اِلی‌ اَجَلٍ مُسَمًّی)

[۲۸] حجّ/سوره۲۲، آیه۵.

«آنچه را که می‌خواهیم تا مدّت معین در ارحام نگاه می‌داریم.»

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۸۶.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۴۴.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۸۲.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۴.

اقرار به توحید و نبوت و امثال آن برقرار کردن و اظهار ثابت بودن آن‌ها است.

۲.۶ – اَقْرَرْتُمْ‌ (آیه ۸۴ سوره بقره)

(ثُمَ‌ اَقْرَرْتُمْ‌ وَ اَنْتُمْ تَشْهَدُونَ‌)

[۳۳] بقره/سوره۲، آیه۸۴.

«سپس در حالی که حاضر بودید، اقرار کردید و به ثابت بودن آن اذعان نمودید.»

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۴۳.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۰۰.

۲.۷ – اسْتَقَرَّ (آیه ۱۴۳ سوره اعراف)

(فَاِنِ‌ اسْتَقَرَّ مَکانَهُ فَسَوْفَ تَرانِی‌)

[۳۶] اعراف/سوره۷، آیه۱۴۳.

«اگر در جایش ثابت ماند پس زود مرا خواهی دید.»

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۳۰۵.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۳۷.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۴۶.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۳۱.

۲.۸ – مُسْتَقَرٌّ (آیه ۳۶ سوره بقره)

(وَ لَکُمْ فِی الْاَرْضِ‌ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ اِلی‌ حِینٍ‌)

[۴۱] بقره/سوره۲، آیه۳۶.

«برای شما در زمین تا مدتی قرارگاه و متاع هست.»

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۳۸.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۹۸.

۲.۹ – فَمُسْتَقَرٌّ (آیه ۹۸ سوره انعام)

(وَ هُوَ الَّذِی اَنْشَاَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَهٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَفْقَهُونَ‌)

[۴۴] انعام/سوره۶، آیه۹۸.

«خدا شما را از نفس واحدی آفریده بعضی از شما در قرارگاه و در زمین هستید و متولد شده‌اید و بعضی در ودیعه‌گاه ارحام و اصلاب‌اند که بعدا به دنیا خواهند آمد.»

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۳۹۹.

[۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۸۸.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۹۹.

[۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۲۶.

قرائت مشهور در «مستقرّ» فتح قاف است گر چه با کسر آن نیز خوانده‌اند.

۲.۱۰ – مُسْتَقَرَّها (آیه ۶ سوره هود)

نظیر این آیه است‌:

(وَ ما مِنْ دَابَّهٍ فِی الْاَرْضِ اِلَّا عَلَی اللَّهِ رِزْقُها وَ یَعْلَمُ‌ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها کُلٌّ فِی کِتابٍ مُبِینٍ‌)

[۴۹] هود/سوره۱۱، آیه۶.

یعنی: «خدا شما را از نفس واحدی آفریده بعضی از شما در قرارگاه و در زمین هستید و متولد شده‌اید و بعضی در ودیعه‌گاه ارحام و اصلاب‌اند که بعدا به دنیا خواهند آمد.»

[۵۰] باطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۲۲۰.

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۱۴۸.

[۵۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۲.

[۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۱۷.

«مستقرّ» بنابر قرائت فتح نمی‌تواند اسم مفعول باشد زیرا لازم است نه متعدی.
پس اسم مکان است. بنابر قرائت فتح به نظر المیزان مستقرّ و مستودع در آیه اول هر دو اسم‌ مکان‌اند و قرارگاه