پاورپوینت کامل قَدْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَدْح (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَدْح (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَدْح (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: قَدْح (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: قَدْح (مفردات‌قرآن)، قَدْح (لغات‌قرآن).

قَدْح (به فتح قاف) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای زدن و نیز به معنای طعن، عیب گرفتن و تنقیص است. این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند: قَدَح (به فتح قاف و دال) به معنای کاسه و قِدح (به کسر قاف) به معنای تیر قرعه و قمار.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره خدای تعالی و تکبر و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قِدْح و قَدَح
۲ – کاربردها
۲.۱ – قَدَحَتْ – خطبه ۱۳۳ (درباره خدا)
۲.۲ – قَدَحَتِ – خطبه ۱۹۲ (درباره تکبر)
۲.۳ – یَقْدَحُوا – خطبه ۱۹۲ (درباره قبول نکنندگان اسلام)
۲.۴ – قِدْحٌ – نامه ۲۸ (در جواب معاویه)
۲.۵ – یَنْقَدِحُ – حکمت ۱۳۹ (درباره انسان بی‌بصیرت)
۲.۶ – الْقِدْحِ – خطبه ۱۱۸ (درباره جهاد)
۲.۷ – بِقَدْحِهِ – خطبه ۳۵ (درباره حکمیّت)
۲.۸ – قِدَاحِهِ – غریب ۸ (موعظه)
۲.۹ – قِداحِهِ – خطبه ۲۳ (درباره پیروزی)
۲.۱۰ – الْقِداحِ – خطبه ۱۹۳ (وصف متقین)
۲.۱۱ – قَدَحَتْ – خطبه ۹۰ (وصف ملائکه)
۲.۱۲ – الْقَادِحَهِ – خطبه ۲۳۰ (خدمات پیامبر)
۲.۱۳ – بِالْقَوادِحِ – خطبه ۱۱۰ (وصف دنیا)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قِدْح و قَدَح

قَدْح

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۴۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۴۰۲.

به معنای زدن، مثل زدن آهن بر سنگ برای بیرون آمدن آتش آمده است. «قدح بالزند: رام الایراءَ بهِ‌»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۲۸۱.

و نیز به معنای طعن، عیب گرفتن و تنقیص آید. «قدح فی عرضه او نسبه او عدالته قدحا: طعن فیه، عابه و تنقصّه».

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۲۸۱.

قَدَح (بر وزن شرف) به معنای کاسه و قِدح (بر وزن جسر) تیر قرعه و تیر قمار است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – قَدَحَتْ – خطبه ۱۳۳ (درباره خدا)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره خدای تعالی فرموده است:
«وَ سَجَدَتْ لَهُ … الاَْشْجَارُ النَّاضِرَهُ، وَ قَدَحَتْ لَهُ مِنْ قُضْبَانِهَا النِّیرَانَ الْمُضِیئَهَ»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۹۶، خطبه ۱۳۳.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۲۲، خطبه ۱۲۹.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۹۱، خطبه ۱۳۳.

«یعنی درختان سرسبز و باطراوت به خدا سجده کرده و از شاخه‌هایش به او آتش روشن، برآورده است»،

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۸۷، خطبه ۱۳۳.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۸۰.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۸۱.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین، ج۵، ص۴۵۰.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۰۷.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۲۷۲.

) «منظور» سائیدن دو درخت سبز به هم و آتش گرفتن آنهاست.

۲.۲ – قَدَحَتِ – خطبه ۱۹۲ (درباره تکبر)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره تکبر فرموده است:
«وَ قَدَحَتِ الْحَمِیَّهُ»؛

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۵۴، خطبه ۱۹۲.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۱۶۵، خطبه ۱۸۷.

[۱۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۲۸۹، خطبه ۱۹۲.

«یعنی حمیّت و تعصب آتش گرفته و شعله‌ور شد».

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۵۱، خطبه ۱۹۲.

[۱۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۴۱۹.

(شرح‌های خطبه:

[۱۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۴۴۰

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۷، ص۳۸۵.

[۲۱] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۱، ص۲۹۳.

[۲۲] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۱۴۹.

)

۲.۳ – یَقْدَحُوا – خطبه ۱۹۲ (درباره قبول نکنندگان اسلام)

حضرت (صلوات‌الله‌علیه) درباره کسانی که اسلام را قبول نکردند فرموده است:
«لَمْ یَسْتَضِیئُوا بِأَضْوَاءِ الْحِکْمَهِ، وَ لَمْ یَقْدَحُوا بِزِنَادِ الْعُلُومِ الثَّاقِبَهِ»؛

[۲۳] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص، خطبه ۱۰۷.

[۲۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۲۰۶، خطبه ۱۰۶.

[۲۵] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۵۶، خطبه ۱۰۸.

«یعنی از انوار حکمت کسب نور نکرده و با چخماق‌های علوم نافذ آتش نیافروخته‌اند».

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۲۹، خطبه۱۰۸.

[۲۷] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۷۳.

(شرح‌های حکمت:

[۲۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۷۵.

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۴، ص۵۲۲.

[۳۰] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۲۹۲.

[۳۱] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۸۷.

)

۲.۴ – قِدْحٌ – نامه ۲۸ (در جواب معاویه)

معاویه به آن حضرت نامه‌ای نوشت و در آن خود را از مسلمانان با سابقه و مشمول فضیلت‌ها خواند، حضرت در جواب نوشت:
«وَ مَا لِلطُّلَقَاءِ وَ أَبْنَاءِ الطُّلَقَاءِ، وَ الـتَّمْییزَ بَیْنَ الْمُهَاجِرِینَ الاَْوَّلِینَ، وَ تَرْتِیبَ دَرَجَاتِهِمْ… هَیْهَاتَ لَقَدْ حَنَّ قِدْحٌ لَیْسَ مِنْهَا، وَطَفِقَ یَحْکُمُ فِیهَا مَنْ عَلَیْهِ الْحُکْمُ لَهَا!»؛

[۳۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص، نامه ۲۸.

[۳۳] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۳۴، نامه ۲۸.

[۳۴] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۸۶، نامه ۲۸.

«آزاد شده‌ها و فرزندان آزاد شده‌ها را چه رسد که میان مهاجران نخستین و مقامات آنها سخن گویند هرگز «آواز کرد تیری که از آنها نیست» و شروع کرده به‌ داوری کسی که در حکم آنها محکوم است».

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۰۲.

[۳۶] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۷۴۸.

(شرح‌های خطبه:

[۳۷] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۷۵۴.

[۳۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۹، ص۳۸۹.

[۳۹] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۹، ص۱۱۰.

[۴۰] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۱۹۱.

)

«حقّ قدح لیس منها» یعنی صدا کرد تیری که از جنس تیرهای دیگر نیست اگر در میان تیرها یکی از جنس دیگر باشد صدایش با آنها متفاوت می‌شود و آن مثلی است بر کسی که به قومی افتخار می‌کند در حالی که از آنها نیست.

۲.۵ – یَنْقَدِحُ – حکمت ۱۳۹ (درباره انسان بی‌بصیرت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره انسان مطیع ولی بی‌بصیرت فرموده است:
«یَنْقَدِحُ الشَّکُّ فِی قَلْبِهِ»؛

[۴۱] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۰۹، حکمت ۱۳۹.

[۴۲] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۸۷، حکمت ۱۴۷.

[۴۳] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۹۶، حکمت ۱۴۷.

«شعله‌ور می‌شود شک در قلبش».

[۴۴] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص.

[۴۵] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۴۵.

(شرح‌های حکمت:

[۴۶] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۴۹.

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۳، ص۲۰۲.

[۴۸] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۲۲۲.

[۴۹] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۳۴۷.

)

۲.۶ – الْقِدْحِ – خطبه ۱۱۸ (درباره جهاد)

امام (علیه‌السلام) در هنگام ترغیب به جهاد فرموده است:
«أَتَقَلْقَلُ تَقَلْقُلَ الْقِدْحِ فِی الْجَفِیرِ»؛

[۵۰] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۷۲، خطبه ۱۱۸.

[۵۱] عبده، محمد، نهج البلا