پاورپوینت کامل قَدَم (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَدَم (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَدَم (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَدَم (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: قَدَم (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: قَدَم (مفردات‌قرآن)، اَقدام (لغات‌قرآن)، پا.

قَدَم (به فتح قاف) از واژگان نهج البلاغه به معنای پا و جمع آن اقدام است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

قُدُوم (به ضم قاف و دال) به معنای آمدن است.
اِقدَام (به کسر الف و دال) به معنای قدم نهادن است.
تَقَدُّم (به فتح تاء و قاف) به معنای پیشی گرفتن و پیش‌ انداختن است.

حضرت علی (علیه‌السلام) در نامه‌ که به معاویه و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَدَم و مشتقات آن
۲ – کاربردها
۲.۱ – قَدِمَ – حکمت ۴۲۰ (زیانمند ترین فرد)
۲.۲ – بِقَدَمی – نامه ۹ (در جواب معاویه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قَدَم و مشتقات آن

قَدَم

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۴۷.

(بر وزن شرف) به معنای پا و جمع آن اقدام است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۰.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۳۵.

قُدُوم به معنای آمدن است.
اِقدَام به معنای قدم نهادن و تَقَدُّم پیشی گرفتن و پیش‌ انداختن آمده است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – قَدِمَ – حکمت ۴۲۰ (زیانمند ترین فرد)

امام (صلوات‌الله‌علیه) حکمت ۴۲۰ فرموده است:
«فَخَرَجَ مِنَ الدُّنْیا بِحَسْرَتِهِ، وَ قَدِمَ عَلَی الاْخِرَهِ بِتَبِعَتِهِ.»

[۴] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۸۴، حکمت ۴۲۰.

[۵] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۵۲، حکمت ۴۳۰.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغ