پاورپوینت کامل قَتَر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَتَر (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَتَر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَتَر (مفردات‌قرآن) :

منبع: قَتَر (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: قَتَرَه (لغات‌قرآن).

دیگر کاربردها: قتر (ابهام‌زدایی).

قَتَر (به فتح قاف و تاء) از واژگان قرآن کریم به معنای غبار و دودی‌ که از بریان، چوب و نحو آن بلند شود.
مراد از «قتر» ظاهرا سیاهی، کدورت و تیرگى است که در اثر گناهان بر چهره شخص ظاهر شود.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَتَر
۲ – کاربردها
۲.۱ – قَتَرٌ (آیه ۲۶ سوره یونس)
۲.۲ – قَتَرَهٌ (آیه ۴۱ سوره عبس)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای قَتَر

قَتَر

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۳۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۵۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۴۷.

(بر وزن فَرَس) غبار و دودی‌ که از بریان، چوب و نحو آن بلند شود.
طبرسی و بعضى دیگر آن را غبار معنى کرده‌اند.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۵۷.

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۲۸۴.

در مصباح گفته: دودی‌ که از مطبوخ برخیزد.

[۶] فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۴۸۹.

در مفردات گوید: دودی‌ که از بریان و چوب و نحو آن بلند شود.

[۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۵۵.

۲ – کاربردها

به مواردی از قَتَر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – قَتَرٌ (آیه ۲۶ سوره یونس)

(لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى‌ وَ زِیادَهٌ وَ لا یَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ‌ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّهٌ أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّهِ.)

[۸] یونس/سوره۱۰، آیه۲۶.

یعنى: «براى آنان که نیکى کرده‌اند عاقبت یا مثوبت بهترى هست و زیاده از آن‌چه مستحق‌اند، سیاهى و ذلت چهره آن‌ها را فرا نمی‌گیرد آن‌ها اهل بهشت‌اند.»

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۶۰.