پاورپوینت کامل اختلاف الفقها (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اختلاف الفقها (فقه سیاسی) دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اختلاف الفقها (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اختلاف الفقها (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل اختلاف الفقها (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: اختلاف الفقهاء.

اختلاف الفقها، شاخه‌ای از علم فقه است که به بررسی و مقایسه دیدگاه‌های فقیهان می‌پردازد.
از عصر صحابه اختلاف‌نظرهایی در مسائل فقهی وجود داشت که بعدها در میان تابعین و فقیهان سرزمین‌های مختلف گسترش یافت.
این اختلافات ابتدا به‌صورت شفاهی و سپس در قالب کتاب‌هایی مدون شد و همزمان روش‌های مختلفی برای مواجهه با آن شکل گرفت.
حدیث «اختلاف امتی رحمه» در سده‌های نخست برای توجیه مثبت این اختلافات رایج شد، هرچند در منابع امامی این تفسیر مردود دانسته شد.
از سده ۲ (هجری قمری) به بعد، آثاری مستقل در این موضوع نوشته شد، مانند: آثار ابویوسف، شیبانی و واقدی.
در سده‌های بعد، نگارش کتاب‌های «اختلاف الفقها» به اوج رسید و آثاری از طبرى، ابن منذر، طحاوی و دیگران پدید آمد.
در میان امامیه نیز کتاب‌هایی همچون «الخلاف» شیخ طوسی و «مختلف الشیعه» علامه حلی نگاشته شد.
این جریان در طول قرون بعد ادامه یافت و آثار فراوانی در میان اهل‌سنت، امامیه، زیدیه و ظاهریه برای مقایسه آرا و تسهیل اجتهاد تدوین گردید.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف اختلاف الفقها
۲ – پیشینه اختلافات
۳ – روش‌های مواجهه
۳.۱ – احادیث مربوط
۳.۲ – شروع نگارش آثار اختلافی
۳.۳ – دوران اوج تدوین آثار
۴ – آثار مشهور
۵ – سایر تألیفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – تعریف اختلاف الفقها

اختلاف الفقها، عنوان شاخه‌اى از علم فقه است که در آن به مقایسه‌ی آراى فقیهان پرداخته مى‌شود.

۲ – پیشینه اختلافات

در سخن از پیشینه‌ی اختلاف الفقها، باید سرآغاز آن را با پیدایش رأی و نظر در فقه همزمان دانست. برپایه‌ی اشارات موجود در منابع، پاره‌اى از موضوعات فقهى وجود داشته که میان صحابه مورد بحث و اختلاف نظر بوده است؛ گاه این اختلاف نظر به دو گروه از اصحاب، چون مهاجرین و انصار یا حجازیان و عراقیان باز مى‌گشته است.
از آن میان، محمد بن ادریس شافعی، اختلاف آراى منتسب به دو تن از فقیهان بزرگ صحابه، امام علی (علیه‌السلام) و ابن مسعود را در کتابى گردآورده است.
به طور کلى اختلاف‌هاى فقهى میان صحابه و پس از آنان تابعین، در برخى از آثار تألیف شده در موضوع اختلاف الفقها، چون «الاشراف» ابن منذر و الخلاف طوسی بازتاب یافته است.

۳ – روش‌های مواجهه

با دور شدن از عصر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)، به‌موازات گسترش دامنه‌ی اختلاف آراى میان تابعین و فقیهان سرزمین‌هاى گوناگون، روش‌هایى نیز در برخورد با این اختلافات پیشنهاد مى‌شد.
روش‌هایى که در طیفى وسیع، از تخییر در انتخاب یکى از دو یا چند قول، تا سخت‌گیرى بر حذف سایر اقوال و یافتن یک قول مصیب را در بر مى‌گرفت.

۳.۱ – احادیث مربوط

در برابر نگرش بدبینانه از سوى نقادان «رأى» نسبت به اختلاف آراى فقیهان، یک نگرش خوش‌بینانه در این باره غالب بود.
این تفکر خوش‌بینانه در قالب احادیثى به نقل از صحابیانى چون عمرو بن عاص و ابو هریره از زبان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در نیمه‌ی دوم سده ۱ (هجری قمرى) رواج داشت که اگر فقیهى اجتهاد کند، حتى در صورت خطا کردن، سزاوار پاداش الهى خواهد بود.
در همین زمینه حدیث دیگرى نیز -دست‌کم در سده ۲ (هجری قمرى)- بر سر زبان‌ها بود که برپایه‌ی آن اختلاف امت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)- (یا اصحاب آن حضرت) رحمتى الهى پنداشته مى‌شد.
در تفسیر این حدیث، چنین مى‌گفتند که اتفاق آراى فقیهان، مردم را در تنگنا قرار مى‌دهد و اختلاف آنان گونه‌اى از توسع را براى مکلفان ایجاد مى‌کند. در منابع امامى، با وجود تأیید اصل حدیث، چنین تفسیرى از آن به‌شدت محکوم شده است.
بدون سخن از متن حدیث «اختلاف امتى رحمه»، شواهد نشان از آن دارند که تفکر ارائه‌شده در آن، در اواخر سده ۱ (هجری قمرى) از جایگاه ویژه‌اى برخوردار بوده است؛ چه آن هنگام که برخى نگرانى خود را از تشتت آراى فقیهان بیان داشتند و از خلیفه‌ فقیه عمر بن عبدالعزیز درخواستند تا مردم را بر مذهبى واحد گرد آورد، او از این امر ناخرسند بود و با نامه‌هایى که به سرزمین‌هاى مختلف ارسال داشت، اختلاف میان مذاهب بومى را پذیرا شد.
تحلیل نظرى این برخورد را در گفتار عالم کوفى معاصر وى، عون بن عبدالله مى‌توان یافت که اگر اختلاف آرا در میان باشد، گونه‌اى از امکان انتخاب براى مکلفان وجود خواهد داشت.

۳.۲ – شروع نگارش آثار اختلافی

از میانه‌ی سده ۲ (هجری قمرى)، همزمان با آغاز دوره تدوین در فقه و تألیف آثارى در زمینه‌هاى گوناگون آن، این نکته نیز به‌خوبى احساس مى‌شد که کنار هم آوردن آراى پیشینیان مى‌تواند در مسیر اجتهاد، راه را هموار کند.
قاضی ابو یوسف در یکى از آثار خود با عنوان «اختلاف ابی‌حنیفه و ابن ابی‌لیلی» به بررسى اختلاف نظرهاى فقهى این دو فقیه برجسته‌ی مکتب کوفه، پرداخت.
محمد بن حسن شیبانی نیز در کتاب «الحجه» به تفصیل به بررسى استدلالى اختلاف آراى میان فقیهان مکتب ابوحنیفه و حجازیان پرداخت.
در اواخر سده ۲ (هجری قمرى)، باید از نوشته مورخ پرآوازه، محمد بن عمر واقدی با عنوان کتاب «الاختلاف» یاد کرد که به گواهى ابن ندیم در آن اختلاف اهل مدینه و اهل کوفه را در ابواب گوناگون فقه بررسى کرده بود.

۳.۳ – دوران اوج تدوین آثار

دوره‌اى بسیار مهم در تاریخ تدوین اختلاف فقها، نیمه دوم سده ۳ (هجری قمرى) و آغاز سده ۴ (هجری قمرى) است که روزگار تألیف مشهورترین کتب در این موضوع و اغلب با عنوان «اختلاف الفقها» است.
حرکتى که در این دوره آغاز شده بود، در سده‌هاى پس از آن شاید با استقبال کمتر استمرار یافت و به‌ کوشش پیروان مذاهب گوناگون، آثارى در این رشته پدید آمد؛ این کتاب‌ها بر خلاف نوشته‌هاى سده ۳ (هجری قمرى)، بیشتر عنوان‌هاى «الخلاف و الخلافیات» یا عناوین استحسانی بر خود داشتند.
گفتنى است که در هزار سال گذشته، آثارى نیز پدید آمده‌اند که در آن‌ها تنها آراى ابوحنیفه و شافعی مقایسه شده‌اند و در سویى دیگر باید کتاب‌هایى را علاوه کرد که در اختلافات داخلى میان فقیهان یک مذهب نوشته‌شده اند.
از این دست کتاب‌ها مى‌توان به «التقریب» ابوالحسین قدوری در مسائل مورد اختلاف میان ابوحنیفه و اصحابش، و مختلف الشیعه علامه حلى در اختلاف آراى میان فقیهان امامیه اشاره کرد.

۴ – آثار مشهور

برخى از کتاب‌هاى تألیف شده در باب اختلاف الفقها که به اعتبار تقدم در تألیف یا رواج کتاب از اهمیت ویژه‌اى برخوردار بوده‌اند، عبارتند از:

۱. اختلاف العلماء، اثر محمد بن نصر مروزی.
نسخه‌اى مشتمل بر مجموع ابواب فقهی از این کتاب در دست است که به کوشش صبحى سامرایى در بیروت به‌چاپ رسیده و چنین مى‌نماید که تحریر مختصر از اختلاف الفقهاى کبیرى باشد که ابن ندیم از آن سخن گفته است. مؤلف که خود به مکتب اصحاب حدیث گرایش دارد، نظریات سفیان ثوری را بر دیگر فقیهان مقدم داشته است؛

۲. الاختلاف و الائتلاف، تألیف ابومُضَر عالم معتزلی در نیمه‌ دوم سده ۳ (هجری قمرى).
وى به‌دور از انتظار در این اثر خود، آراى فقیهان اصحاب حدیث چون اسحاق بن راهویه و احمد بن حنبل را در کنار آراى دیگر فقیهان قرار داد و همین امر اعتراض ابوعلی جبایی را برانگ