پاورپوینت کامل فقه (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فقه (فقه سیاسی) دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فقه (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فقه (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل فقه (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: فقه (مقالات مرتبط).

فقه در اصطلاح شرعی، فقه علمی است که احکام عملی اسلام را از منابع معتبر مانند قرآن، سنت، اجماع و عقل استنباط می‌کند.
این دانش شامل حوزه‌های عبادات، معاملات، اخلاق و روابط اجتماعی و بین‌المللی است.
فقه در دو شاخه تقلیدی و اجتهادی تقسیم می‌شود که دومی مبتنی بر استدلال و استنباط است.
تدوین فقه در میان اهل سنت پس از تابعین و در میان شیعه از عصر غیبت کبری آغاز شد.
در مکتب شیعه، اجتهاد و استنباط فقهی با تأکید ائمه (علیه‌السلام) گسترش یافت و به شکل‌گیری نخستین متون فقهی در قرن (سوم هـ.ق) انجامید.

فهرست مندرجات

۱ – معناى فقه
۲ – تحولات معناى فقه در اسلام
۲.۱ – فقه در قرآن
۲.۲ – معناى لغوى و اصطلاحى فقه
۳ – دو معناى فقه در میان فقها
۴ – اقسام احکام فقه
۵ – تعریف جدید فقه
۶ – موضوع و وظیفه علم فقه
۷ – فقه در معناى عرفانى
۸ – تفاوت علم حقوق و فقه
۹ – اجتهاد و شرایط فقیه
۱۰ – تحول تاریخى فقه
۱۱ – آغاز فقه در میان شیعه و اهل سنت
۱۲ – فقه در میان اهل سنت
۱۳ – شیوه اجتهاد صحابه و تابعین
۱۴ – آغاز تدوین فقه در اهل سنت
۱۵ – آغاز تدوین فقه در میان شیعه
۱۶ – نخستین فقه مدون شیعه
۱۷ – پانویس
۱۸ – منبع

۱ – معناى فقه

فقه در لغت به معناى فهم، دانستن با تأمل و اندیشیدن است و به معناى گشودن و شکافتن نیز آمده است.
برخى چون راغب اصفهانی در مفردات خود آن را به نوعى دانش توأم با استدلال تفسیر کرده‌اند. «هو التوصل الى علم غائب بعلم شاهد.»

[۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۴۲.

در اصطلاح قرآنى که مبتنى بر معناى لغوى است، کلمه فقه بیشتر به معناى دانش مبتنى بر کاوش، تفکر، ژرف‌نگرى، آگاهى یافتن، گذشتن از مانع محسوسات و ظواهر و توجه به عمق به کار رفته است.
در اصطلاح فقها، فقه به آن بخش از شریعت گفته مى‌شود که مربوط به احکام عملى انسان در رابطه با خدا، خویشتن و دیگران است.

۲ – تحولات معناى فقه در اسلام

معناى کلمه فقه در اسلام تحولاتى به خود دیده و در معانى مختلفى به کار رفته است.

۲.۱ – فقه در قرآن

قرآن این کلمه را بیشتر بر علم دین به مفهوم عام آن اطلاق کرده است.

(فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَهٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَهٌ…)

[۲] توبه/سوره۹، آیه۱۲۲.

به این لحاظ تفقه بیانگر تصور درست از اندیشه اسلامى است. «تفقه فى الدین فان الفقهاء ورثه الانبیاء»

[۳] محمدی ری‌شهری، محمد، علم و حکمت در قرآن و حدیث، ج۲، ص۵۰۶.

[۴] علامه مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ص۲۱۶.

۲.۲ – معناى لغوى و اصطلاحى فقه

در واقع مى‌توان گفت که مفهوم لغوى فقه فهم و دانایى از روى بصیرت و آگاهى است.
معناى اصطلاحى آن شناخت استدلالى و استنباط احکام الهی اسلام از ادله معتبر – یعنى کتاب (قرآن) و سنت (گفتار، عمل و امضاى معصوم) و اجماع (اتفاق نظر فقها) و عقل (اصول عقلیه و عملیه) – است.
به دست آوردن چنین علمى نسبت به احکام الهى نیازمند دانستن رشته‌هاى متعددى از علوم است که به عنوان مقدمات علمى اجتهاد در حوزه‌هاى علمیه مطرح است.
از قبیل علوم ادبی (صرف، نحو و معانى بیان)، منطق، اصول فقه، علم رجال، علم درایه، حدیث و علوم قرآن.

۳ – دو معناى فقه در میان فقها

واژه فقه در میان فقها اغلب به دو معنا اطلاق مى‌شود و در هر دو معناى اصطلاحى، مفهوم و معنى لغوى آن‌که درک و بینش و فهمیدن بوده، ملحوظ شده است:

۱. فقه عبارت است از علم به احکام شرعی متعلق به افعال مکلفین به صورت مجرد از دلیل.
بر اساس این اصطلاح است که به کتاب‌هایى چون شرایع و لمعه، کتب فقهى اطلاق مى‌شود (فقه تقلیدى)؛
۲. علم به احکام و قواعدى که از ادله شرعیه معتبر در رابطه با افعال مکلفین استنباط مى‌شود.

نوع اول مى‌تواند فقه تقلیدى باشد، در حالى که دومى فقه اجتهادى است.
در تحقق معناى اول کافى است که شخص احکامى را که دیگران استنباط کرده‌اند بداند ولى در معناى دوم فقه، استنباط، اجتهاد و استخراج احکام از ادله شرعیه، ملاک صدق عنوان است.

۴ – اقسام احکام فقه

در هر حال، احکام فقه شامل تمامى مسائلى است که در شریعت اسلام نسبت به افعال مکلفین مقرر شده است، این احکام و قواعد شامل چهار زیر مجموعه به قرار ذیل است:

الف – آن سلسله احکامى که بالاصاله، رابطه انسان و خدا را تنظیم مى‌بخشد (عبادات)؛
ب – آن بخش از احکام که مربوط به تنظیم رابطه خلقى انسان با خویشتن، افراد دیگر و جامعه است که هدف از آن خودسازى و استقرار ارزش‌ها در اخلاق و رفتار و اندیشه فرد و اجتماع است و به این بخش از احکام شرع، اخلاقیات گفته مى‌شود، مانند: تعالیم مربوط به ایثار و یا بخل.
این‌گونه احکام اغلب در شرایط عادى غیر الزامى هستند؛
ج – آن قسمت از احکام که به روابط اجتماعى مربوط مى‌شوند و هدف از آن احکام، تنظیم روابط اجتماعى، استقرار نظم، عدالت و حفظ منافع عمومى است، مانند: ابواب معاملات؛
د – احکام مربوط به تنظیم روابط ملت‌ها که به وسیله مرزهاى جغرافیایى، یا عقیدتى از یکدیگر جدا، به صورت تشکل‌هاى سیاسى متمایز و با حاکمیت‌هاى مستقل زندگى مى‌کنند.

[۵] شهید اول، محمد بن جمال‌الدین، القواعد والفوائد، ص۳۰.

۵ – تعریف جدید فقه

با پیدایش علوم اسلامى و اختلاف نظر در احکام عملى و نیاز به استخراج آن از ادله معتبره شرعیه، اصطلاح جدیدى در معناى فقه به وجود آمد که تا به امروز نیز ادامه داشته است.
بنابر اصطلاح جدید، فقه عبارت است از فهم دقیق و استنباط مقررات عملى اسلام از منابع و مدارک تفصیلى مربوط به آن «الفقه هو العلم بالاحکام الشرعیه الفرعیه عن ادلتها التفصیلیه»

[۶] فاضل مقداد، مقداد بن عبد الله، ج۱، ص۵.

[۷] شهید اول، محمد بن جمال‌الدین، القواعد والفوائد، ص۳۰.

گاه به معناى مجموعه مسائل شرعى عملى استنباط شده و به آراى مستدل فقها نیز اطلاق مى‌شود.

۶ – موضوع و وظیفه علم فقه

در علم فقه، کار فقیه تعیین تکلیف عملى هر حادثه در زندگى انسان است و موضوع آن احکام شرعی و یا وظایف عملى از نظر استنباط از ادله است.
برخى نیز موضوع علم فقه را احوال مکلفین از نظر این‌که متعلق حکم، اقتضایى یا تغییرى است، دانسته‌اند.

۷ – فقه در معناى عرفانى

فقه در معنى علم راه آخرت و حصول ملکه‌اى که احاطه به حقائق امور دنیوى و معرفت دقائق آفات نفوس را تعلیم مى‌دهد به کار رفته است.
هدف از فقه در این تعبیر آن بوده که پرهیز کافى براى اعراض از امور فانى و اقبال به امور باقى به دست آید.
در حدیثى از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نقل‌شده که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمود:
آیا به شما خبر دهم از فقیه، کسی‌ که به طور کامل فقیه است؟
مستمعین گفتند: آرى فرمود: فقیه کسى است که مردم را از رحمت خدا ناامید نکند و آن‌ها را از مجازات خدا بى‌خیال نسازد.
از روح الهى آن‌ها را مأیوس نگرداند و به جاى قرآن به چیز دیگرى دل نبندند.

[۸] شیخ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ص۳۶.

۸ – تفاوت علم حقوق و فقه

با توضیحات مذکور مى‌توان به تفاوت و افتراق اصولى علم حقوق و فقه پى‌برد.
زیرا علم حقوق رشته‌اى از علوم اجتماعى است، به این معنا که هدف آن جست‌و جوى قواعدى است که به منظور استقرار عدالت، نظم و تأمین سعادت مردم، حالتى را بر اشخاص از این جهت که عضو جامعه هستند، تحمیل مى‌کند.
تأمین نظم جامعه را بر عهده داشته و روابط اجتماعى اشخا