پاورپوینت کامل فضل و رحمت (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فضل و رحمت (لغات‌قرآن) دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فضل و رحمت (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فضل و رحمت (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل فضل و رحمت (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: فضل (مفردات‌قرآن)، رحمت (مفردات‌قرآن)، فضل (مفردات‌نهج‌البلاغه)، رحمت (مفردات‌نهج‌البلاغه)، فضیلت، رحمت.

فضل و رحمت:

(قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ)

[۱] یونس/سوره۱۰، آیه۵۸.

• فضل (به فتح فاء و سکون ضاد) به معنای زیادت است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳۹.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۴۴۳.

• رحمت (به فتح راء و سکون حاء و فتح میم) به معنای مهربانی است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۴۷.

[۵] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۶، ص۶۹.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر فضل و رحمت
۱.۱ – فضل و رحمت (آیه ۵۸ سوره یونس)
۱.۲ – فضل و رحمت در المیزان و مجمع‌البیان
۱.۳ – فضل و رحمت در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر فضل و رحمت

به موردی از کاربرد «فضل و رحمت» در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – فضل و رحمت (آیه ۵۸ سوره یونس)

(قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِکَ فَلْیَفْرَحواْ هُوَ خَیْرٌ مِّمّا یَجْمَعونَ)

[۶] یونس/سوره۱۰، آیه۵۸.

«بگو: تنها به فضل خدا و رحمت او باید خوش‌حال شوند؛ که این، از تمام آن‌چه گردآورى مى‌کنند، بهتر است.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۱۵.

۱.۲ – فضل و رحمت در المیزان و مجمع‌البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرمایند:

(قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلْیَفْرَحوا هُوَ خَیْرٌ مِمّا یَجْمَعونَ)

کلمه فضل به معناى زیادت است.
و اگر عطیه را فضل مى‌نامند بدین جهت است که عطاء کننده غالبا چیزى را عطاء مى‌کند که مورد احتیاج خودش نیست. بنا بر این، اگر در آیه مورد بحث فیض‌هایى را که خداى تعالى بر بندگانش افاضه فرموده فضل خوانده براى این است که اشاره کند به این‌که خداى تعالى بى‌نیاز است، نه احتیاج دارد به این‌که چیزى را به خلق افاضه کند و نه به آن خلقى که مورد افاضه اوست نیازمند است (پس هم ایجاد خلق مورد افاضه‌اش فضل است، و هم افاضه به آنان).
و این نیز بعید نیست که منظور از فضل خدا رحمت رحمانیه او و عطائى باشد که بر عامه خلق خود دارد، و منظور از کلمه رحمت خصوص افاضه‌اى باشد که بر مؤمنین از خلقش دارد، چون رحمت