پاورپوینت کامل فاعل افعال مدح و ذمّ (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فاعل افعال مدح و ذمّ (صرف و نحو) دارای ۲۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فاعل افعال مدح و ذمّ (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل فاعل افعال مدح و ذمّ (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل فاعل افعال مدح و ذمّ (صرف و نحو)

فاعل افعال مدح و ذمّ از اصطلاحات ادبیات عرب، اسمی مرفوع و مسندالیه افعال مدح و ذمّ می‌باشد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – انواع افعال مدح و ذمّ
۳ – فاعل نِعْمَ، بِئْسَ، سَاءَ
۴ – فاعل حَبَّذَا
۵ – شواهد قرآنی
۵.۱ – بِئْسَمَا (سوره بقره/سوره۲، آیه۹۰)
۵.۲ – بِئْسَ الرِّفْدُ (سوره هود/سوره۱۱، آیه۹۹)
۵.۳ – سَاءَ (سوره مجادله/سوره۵۸، آیه۱۵)
۵.۴ – سَاءَ (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۷۷)
۵.۵ – نِعْمَ الْمَوْلَی (سوره انفال/سوره۸، آیه۴۰)
۵.۶ – لَبِئْسَ الْمِهَادُ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۰۶)
۵.۷ – بِئْسَمَا (سوره بقره/سوره۲، آیه۹۳)
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – تعریف

فاعل افعال مدح و ذمّ در اصطلاح ادبیات عرب اسمی مرفوع و مسندالیه افعال مدح و ذمّ می‌باشد.

۲ – انواع افعال مدح و ذمّ

۱. «بِئْسَ»:

فعل جامد براى انشاء مذمّت و بدگویى مبالغه‌آمیز است.

[۱] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۳۱۴.

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۲۵.

۲. «نِعْمَ»:

فعل جامد و براى انشاء مدح بر سبیل مبالغه است.

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۶۹۲.

۳. «سَاءَ»:

فعل جامد و براى إنشاء (ذمّ‌) به شکل مبالغه است.

[۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۹۶.

۴. «حَبَّذَا»:

فعل جامدى است که براى مدح است و به مخصوص نیاز دارد.

[۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۴۱.

[۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۲۱۲.

[۷] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۲۱.

[۸] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۲۲۳.

[۹] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۱۲۷.

۳ – فاعل نِعْمَ، بِئْسَ، سَاءَ

۱. معرفه به «ال»:

[۱۰] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۳۱۵.

– نِعْمَ الوَالِدُ الشَّفِیقُ: چه نیکوست پدر دلسوز. نِعْمَ: فعل مدح و الوَالِدُ: فاعل مرفوع.

– بِئْسَ الوَلَدُ العَاقُّ: چه بد است پسر نافرمان. بِئْسَ: فعل ذم و الوَلَدُ: فاعل مرفوع.

۲. مضاف به معرفه به «ال»:

– نِعْمَ رَجُلُ الحَرْبِ خَالِدٌ: چه نیکوست مرد جنگی خالد. نِعْمَ: فعل مدح و رَجُلُ: مضاف و فاعل الحَرْبِ: مضاف الیه مجرور.

۳. مضاف به مضاف به معرفه به «ال»:

[۱۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۲۵.

– بِئْسَ مُهْمِلُ أَمْرِ اللُّغَهِ سَمِیرٌ: چه بد است کسی که امر زبان را اهمال کند، مثل سمیر. بِئْسَ: فعل ذم و مُهْمِلُ: مضاف و فاعل، أَمْرِ: مضاف الیه مجرور و مضاف به اللُّغَهِ معرفه به «ال».

۴ – فاعل حَبَّذَا

«حَبَّذَا» از «حَبَّ» فعل ماضى و «ذا» اسم اشاره؛ ترکیب شده است:

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۳۴۲.

[۱۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۲۱۲.

[۱۴] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۲۱.

[۱۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۲۲۳.

۱. نکره منصوب به عنوان تمییز:

[۱۶] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۲۱.

جایز است پس از «حبّذا» نکر منصوب، بنابر تمییز بودن، قرار گیرد: – حَبَّذَا رَجُلاً زَیْدٌ: