پاورپوینت کامل فُرْقان‌ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فُرْقان‌ (مفردات‌قرآن) دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فُرْقان‌ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فُرْقان‌ (مفردات‌قرآن) :

منبع: فُرْقان‌ (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: فُرْقان (لغات‌قرآن)، فُرْقان‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، فرقان (مقالات مرتبط).

فُرْقان‌ (به ضم فاء و سکون راء) از واژگان قرآن کریم به معنای فرق گذاشتن است.
سپس در معناى فارِق (جدا کننده) به‌ کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فُرْقان‌
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۱ سوره فرقان)
۲.۲ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۵۳ سوره بقره)
۲.۳ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۱۸۵ سوره بقره)
۲.۴ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۴۸ سوره انبیاء)
۲.۵ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۳ سوره آل عمران)
۲.۶ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۴۱ سوره انفال)
۲.۷ – فُرْقاناً (آیه ۲۹ سوره انفال)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای فُرْقان‌

فُرْقان‌

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۶۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۲۲۴.

در اصل مصدر و به معناى فرق گذاشتن است.
سپس در معنى فارِق (جدا کننده) به کار رفته است.
طبرسی فرموده: هر فرق گذارنده، فرقان نامیده شود و قرآن را از آن فرقان گوییم که فارق میان حق و باطل است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۸۲.

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۵۲.

ولى در قاموس و اقرب قید حق و باطل را اضافه کرده و گفته‌اند: فرقان هر آن چیزى است که با آن میان حق و باطل فرق گذاشته شود.

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۳، ص۲۷۵.

[۷] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۱۵۵.

در مفردات گفته: فرقان از فرق ابلغ است، که فرقان در فرق بین حق و باطل به کار رود و آن بنابر قولى اسم است نه مصدر ولى فرق در آن و غیر آن استعمال می‌شود.

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳۳.

على هذا قرآن را از آن فرقان گوییم که فارق میان حق و باطل است.

۲ – کاربردها

به مواردی از فُرْقان‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۱ سوره فرقان)

(تَبارَکَ الَّذِی نَزَّلَ‌ الْفُرْقانَ‌ عَلى‌ عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمِینَ نَذِیراً)

[۹] فرقان/سوره۲۵، آیه۱.

(زوال‌ناپذیر و پر برکت است کسى که قرآن را بر بنده‌اش نازل کرد تا بیم‌دهنده جهانیان باشد.)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۹.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۳۸-۲۳۹.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۷۳.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۸۲.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۵۲.

۲.۲ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۵۳ سوره بقره)

(وَ إِذْ آتَیْنا مُوسَى الْکِتابَ وَ الْفُرْقانَ‌ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ‌)

[۱۵] بقره/سوره۲، آیه۵۳.

(و نیز به یاد آورید هنگامى را که به موسی، کتاب و وسیله تشخیص حق از باطل دادیم؛ شاید هدایت شوید.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸.

ظاهرا

(وَ الْفُرْقانَ‌)

عطف تفسیر از کتاب است و در این آیه به تورات، فرقان اطلاق شده است.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۷۶.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۳۵.

۲.۳ – الْفُرْقانَ‌ (آیه ۱۸۵ سوره بقره)

(أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى‌ وَ الْفُرْقانِ‌)

[۱۹] بقره/سوره۲، آیه۱۸۵.

(ماهى که قرآن، به عنوان راهنماى مردم، و نشانه‌هاى هدایت و جدا کننده حق از باطل، در آن نازل شده است.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۵.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۶.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۰۹.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۹۷.

در مجمع ذیل این آیه فرموده: از ابی‌عبدالله (علیه‌السّلام) مروى است که فرمود: «الْقُرْآنُ جُمْلَهُ الْکِتَابِ وَ الْفُرْقَانُ‌ الْمُحْکَمُ الْوَاجِبُ الْعَمَلِ بِهِ» «قرآن همه کتاب است و فرقان قسمت محکم و واجب العمل از آن‌.»

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۰۹.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۹۷.

این روایت در المیزان از کافی نقل شده

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۶.

[۲۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۵.

[۲۹] کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۲، ص۶۳۰.

و نیز از اختصاص مفید نقل کرده که رسول خدا (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) در جواب عبدالله بن سلام که گفت: چرا پروردگارت آن‌را فرقان نامیده؟ فرموده: چون آیات، سوره‌هایش متفرّق و در غیر الواح نازل شده و غیر آن که صحف، تورات، انجیل و زبور باشد همه یک دفعه در الواح و اوراق نازل گردیده‌اند؛ گفت: صَدَقتَ یا محمد. باید در سند این روایت و تطبیق آن با آیه دقت کرد.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۷۸.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۴۵.

[۳۲] شیخ مفید، محمد بن محمد، الاختصاص، ص۴۴.