پاورپوینت کامل فُؤاد (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فُؤاد (مفردات‌قرآن) دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فُؤاد (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل فُؤاد (مفردات‌قرآن) :

منبع: فُؤاد (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: فؤاد (لغات‌قرآن)، فُؤاد (مفردات‌نهج‌البلاغه)، قلب.

فُؤاد (به ضم فاء) از واژگان قرآن کریم به معنای قلب است.
جمع آن اَفْئِده (به فتح الف و سکون فاء و کسر همزه) است و قلب را از آن فؤاد گویند که در آن توقّد و دلسوزی هست.
مشتقات فُؤاد که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الْفُؤادُ (به ضم فاء و دال) به معنای قلب؛

أَفْئِدَهً (به فتح الف، سکون فاء و کسر همزه) به معنای دل‌هایى؛

الأَفْئِدَهَ (به فتح الف، سکون فاء و کسر همزه) به معنای دل‌ها است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فُؤاد
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْفُؤادُ (آیه ۱۱ سوره نجم)
۲.۲ – أَفْئِدَهً (آیه ۳۷ سوره ابراهیم)
۲.۳ – الْفُؤادَ (آیه ۳۶ سوره اسراء)
۲.۴ – الأَفْئِدَهَ (آیه ۷۸ سوره نحل)
۲.۵ – الْأَفْئِدَهَ (آیه ۹ سوره سجده)
۲.۶ – الْأَفْئِدَهِ (آیه ۶ سوره همزه)
۲.۷ – فُؤادُ (آیه ۱۰ سوره قصص)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای فُؤاد

فُؤاد

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۴۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۴۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۱۱۸.

به معنای قلب است.
قلب را از آن فؤاد گویند که در آن توقّد و دلسوزی هست که «فأد» به معنى بریان کردن آمده است؛ به قولى علّت این تسمیه تأثر و تحوّل قلب است، که «فأد» در اصل به معنى حرکت و تحریک است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۱۱۰.

راغب وجه اول را گفته

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۴۶.

و نیز قلب را به علّت تقلّب و تحوّل آن قلب گفته‌اند.

۲ – کاربردها

به مواردی از فُؤاد که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْفُؤادُ (آیه ۱۱ سوره نجم)

(ما کَذَبَ‌ الْفُؤادُ ما رَأى‌)

[۶] نجم/سوره۵۳، آیه۱۱.

«آنچه چشم دید قلب تکذیب نکرد.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۴۶.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۹.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۸۶.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۶۴.

۲.۲ – أَفْئِدَهً (آیه ۳۷ سوره ابراهیم)

جمع آن افئده است‌،

(فَاجْعَلْ‌ أَفْئِدَهً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ‌)

[۱۱] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۷.

«دل‌هایى از مردم را وادار که به ایشان مایل باشند.»

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۱۱۲.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۷۷.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۴۳.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۹۰.

۲.۳ – الْفُؤادَ (آیه ۳۶ سوره اسراء)

(إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ کُلُّ أُولئِکَ کانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا)

[۱۶] اسراء/سوره۱۷، آیه۳۶.

یعنى: «از آن‌چه نمی‌دانى پیروى مکن که گوش و چشم و قلب همه مسؤولند.»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۱۲۵.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۹۴.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۳۶.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۴۱.

تقدیر آیه ظاهرا «مسؤلا عنه» است صدر آیه چنین است:

(وَ لا تَقْفُ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ …)

[۲۱] اسراء/سوره۱۷، آیه۳۶.

ظهور آیه در آن است که چشم و گوش و قلب باید بکوشند و یقین بدست آورند و به آن ترتیب اثر به دهند که‌

(إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً)

[۲۲] یونس/سوره۱۰، آیه۳۶.

(با آن‌که گمان، هرگز انسان را از حق بى‌نیاز نمى‌سازد (و به حق نمى‌رساند).)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶.

و اگر فقهاء در احکام جزیى عمل به ظنّ می‌کنند روى دلیل علمى است، که ناچار باید به ظنّ عمل کرد، احتمال دارد ضمیر «عَنْهُ» راجع به‌ «عِلْمٌ» باشد یعنى چشم و گوش و دل در تحصیل علم مسؤولند.
خلاصه آیه این است: آن‌چه را علم ندارى معتقد مباش، آنچه را علم ندارى مگو، آنچه را علم ندارى مکن، در روایات اهل بیت (علیهم‌السّلام) به جمله‌

(إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ …)

مستقلا استناد شده، بدون اشاره به صدر آیه، ولى با دقّت خواهیم دید که صدر آن نیز داخل در است