پاورپوینت کامل فَوْج (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فَوْج (مفردات‌قرآن) دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَوْج (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل فَوْج (مفردات‌قرآن) :

منبع: فَوْج (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: فوج (لغات‌قرآن)، فَوْج (مفردات‌نهج‌البلاغه)، طائفه.

فَوْج (به فتح فاء و سکون واو) از واژگان قرآن کریم به معنای گروه و طائفه است.
که جمع آن در قرآن به صورت اَفْواج می‌باشد.
این واژه در آیات قرآن در موضوعات قیامت و رجعت به کار رفته است.
در نظر امامیه رجعت حق است و آن را مرتبه‌ای از مراتب قیامت دانسته‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فَوْج
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَوْجٌ‌ (آیه ۸ سوره ملک)
۲.۲ – فَوْجٌ‌ (آیه ۵۹ سوره ص)
۲.۳ – أَفْواجاً (آیه ۲ سوره نصر)
۳ – رجعت‌
۳.۱ – فَوْجاً (آیه ۸۳ سوره نمل)
۴ – نظر نگارنده
۵ – حشر خصوصى
۵.۱ – لَنَحْشُرَنَّهُمْ (آیه ۶۸ سوره مریم)
۶ – نظر شیخ طبرسی
۷ – نظر شیخ مفید
۸ – نظر شیخ حر عاملی
۹ – نظر علامه طباطبایی
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

۱ – معنای فَوْج

فَوْج

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۰۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۲۵.

به معنای گروه و طائفه است.
راغب، فوج را «گروهی که به سرعت می‌روند» گفته است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۶.

۲ – کاربردها

به مواردی از فَوْج که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – فَوْجٌ‌ (آیه ۸ سوره ملک)

(کُلَّما أُلْقِیَ فِیها فَوْجٌ‌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ یَأْتِکُمْ‌ نَذِیرٌ)

[۵] ملک/سوره۶۷، آیه۸.

«هر وقت گروهى در آتش انداخته شوند دربانان آن می‌پرسند آیا شما را بیم دهنده‌اى نیامد.»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۹۰.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۵۲.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۷۴.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۸۶.

۲.۲ – فَوْجٌ‌ (آیه ۵۹ سوره ص)

(هذا فَوْجٌ‌ مُقْتَحِمٌ مَعَکُمْ لا مَرْحَباً بِهِمْ إِنَّهُمْ صالُوا النَّارِ)

[۱۰] ص/سوره۳۸، آیه۵۹.

ظاهرا مراد این است: «ملائکه به رؤساء گناهکاران گویند این پیروان شما گروهى‌اند که با شما وارد عذاب می‌شوند و رؤسا گویند: خوش و وسعت مباد بر آن‌ها که آن‌ها وارد شوندگان آتش‌اند.»

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۳۴.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۱۹.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۲۴.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۵۳.

۲.۳ – أَفْواجاً (آیه ۲ سوره نصر)

(وَ رَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ‌ أَفْواجاً)

[۱۵] نصر/سوره۱۱۰، آیه۲.

(و ببینى مردم گروه گروه وارد دین خدا مى‌شوند.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۰۳.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۵۲.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۷۷.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۳۲۷.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۸۴۴.

۳ – رجعت‌

به موردی از رجعت‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۳.۱ – فَوْجاً (آیه ۸۳ سوره نمل)

(وَ یَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کُلِّ أُمَّهٍ فَوْجاً مِمَّنْ یُکَذِّبُ بِآیاتِنا فَهُمْ یُوزَعُونَ • حَتَّى إِذا جاؤُ قالَ أَ کَذَّبْتُمْ بِآیاتِی وَ لَمْ تُحِیطُوا بِها عِلْماً أَمَّا ذا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ • وَ وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ بِما ظَلَمُوا فَهُمْ لا یَنْطِقُونَ‌.)

[۲۱] نمل/سوره۲۷، آیه۸۳-۸۵.

یعنى: «روزى که گروهى را از آنان‌که آیات ما را تکذیب می‌کنند، جمع می‌کنیم و از پراکنده شدن منع شوند. تا چون آمدند خدا فرماید: آیا آیات مرا بى‌آن‌که به آن‌ها دانا شوید، تکذیب نمودید، یا چه کارى می‌کردید؟ قول (عذاب) بر آن‌ها واقع شود و سخن نگویند.»

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۶۸.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۹۶.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۴۴.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۶۶.

از آیه اول به استناد «نحشر فوجا» به وجود رجعت استدلال شده، زیرا خدا درباره قیامت فرموده‌:

(وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً)

[۲۶] کهف/سوره۱۸، آیه۴۷.

یعنى: «همه را جمع کردیم و احدى را نگذاشتیم.»
پس حشر فوجى از هر امّت لابد قبل از روز قیامت است و آن نیست مگر رجعت.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۸۲.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۴۰۶.

۴ – نظر نگارنده

نگارنده گوید: باید دو مطلب مورد توجه باشد، یکى آن‌که اگر آیه راجع به رجعت باشد مخصوص به امت اسلامی نیست و لفظ

(نَحْشُرُ مِنْ کُلِّ أُمَّهٍ فَوْجاً)

مبیّن آن است که رجعت از هر امّت خواهد بود، لازمه این سخن آن است که در آینده و مثلا در زمان امام زمان (علیه‌السّلام) یا بعد از آن حضرت از هر امّت گروهى زنده خواهند شد و اثبات این مطلب احتیاج به فحص و کاوش در اخبار دارد. دیگرى آن‌که رجعت فقط مخصوص به بدکاران است، نه نیکوکاران و بدکاران، زیرا فرموده‌:

(فَوْجاً مِمَّنْ یُکَذِّبُ بِآیاتِنا)

حال آن‌که ظهور روایات رجعت در بعثت نیکوکاران و بدکاران است.
به قرینه بعضى از آیات می‌شود گفت: حشر فوجى از هر امّت بعد از حشر عمومى در قیامت است. یعنى چون همه مردم در آخرت زنده شدند، از هر امّت گروهى که مکذّب آیات خدا و سر دسته بدکاران‌اند جمع شده و مورد عذاب واقع می‌شوند.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۹۷.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۶۹.

۵ – حشر خصوصى

در آیات زیر دقّت شود:

۵.۱ – لَنَحْشُرَنَّهُمْ (آیه ۶۸ سوره مریم)

(فَوَ رَبِّکَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّیاطِینَ ثُمَّ لَ