پاورپوینت کامل فَرْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فَرْی (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَرْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فَرْی (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل فَرْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: فَرْی (مفردات‌قرآن)، فَریّ (لغات‌قرآن)، إفترا.

فَرْى (به فتح فاء و سکون راء) از واژگان نهج البلاغه به معنای قطع و بریدن است.
مشتقات آن عبارتند از:

اِفْتِراء ( به کسر الف و سکون فاء و کسر تاء) و فِرْیَه (به کسر فاء و سکون راء و فتح یاء) که به معنى جعل دروغ است.

این ماده دو بار در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فَرْى
۲ – کاربردها
۲.۱ – فِرْیَهً – خطبه ۱۴۷ (زمان بعد از امام)
۲.۲ – مُفْتَر – حکمت ۴۵۹ (هلاک شوندگان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای فَرْى

فَرْى

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۱۵.

[۲] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۳۲۹.

در اصل به معنى قطع و بریدن است.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳۴.

اِفْتِراء و فِرْیَه به معنى جعل دروغ است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۱۵۹.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۱۵۹.

۲ – کاربردها

مواردی که در نهج‌ البلاغه استفاده شده به شرح ذیل است:

۲.۱ – فِرْیَهً – خطبه ۱۴۷ (زمان بعد از امام)

امام علی (علیه‌السلام) درباره زمان بعد از خود می‌فرمایند: «وَ سَمَّوْا صِدْقَهُمْ عَلى اللهِ فِرْیَهً»

[۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۱۵، خطبه۱۴۷.

[۷] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه، ج۲، ص۴۲، خطبه۱۴۳.

[۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۰۵، خطبه۱۴۷.

«صدق و راستى آنان را افترا و دروغ بر خدا مى‌نامیدند.»

[۹]