شیعه فایل |
پاورپوینت کامل فَرْق (مفرداتقرآن)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل فَرْق (مفرداتقرآن) دارای ۸۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَرْق (مفرداتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل فَرْق (مفرداتقرآن) :
منبع: فَرْق (قاموس قرآن (جلد ۵))
مقالات مرتبط: یَفْرَقُونَ (لغاتقرآن)، فَرْق (مفرداتنهجالبلاغه)، فرق (مقالات مرتبط).
فَرْق (به فتح فاء و سکون راء) از واژگان قرآن کریم به معنای جدا کردن است.
مشتقات فَرْق که در آیات قرآن آمده عبارتند از:
یُفْرَقُ (به ضم یاء و سکون فاء) به معنای جدا و منفصل میشود؛
فَرَقْنا (به فتح فاء و راء) به معنای شکافتیم؛
فِرْقٍ (به کسر فاء و سکون راء) به معنای بشکافت؛
فَافْرُقْ (به فتح فاء و ضم راء) به معنای جدایى بیفکن؛
فَرَقْناهُ (به فتح فاء و راء) به معنای جدا کردیم؛
یَفْرَقُونَ (به فتح یاء و سکون فاء) به معنای منافقان؛
فَرَّقُوا (به فتح فاء و راء) به معنای تفرقه؛
یُفَرِّقُونَ (به ضم یاء و فتح فاء) به معنای اختلاف ایجاد میکردند؛
یُفَرِّقُوا (به ضم یاء و فتح فاء) به معنای فرق نگذاشتهاند؛
تَفَرَّقُوا (به فتح تاء و فاء) به معنای پراکنده شدند؛
الْفُرْقانَ (به ضم فاء و سکون راء) به معنای وسیله تشخیص حق از باطل؛
فِرْقَهٍ (به کسر فاء و سکون راء) به معنای گروه؛
فِراقُ (به کسر فاء) به معنای جدایىانداز است؛
فُرْقاناً (به ضم فاء و سکون راء) به معنای وسیله تشخیص حق از باطل؛
فَرْقاً (به فتح فاء و سکون راء) به معنای جدا مىکنند؛
فَرِیقٌ (به کسر فاء) به معنای گروهى است.
فهرست مندرجات
۱ – معنای فَرْق
۲ – کاربردها
۲.۱ – یُفْرَقُ (آیه ۴ سوره دخان)
۲.۲ – فَرَقْنا (آیه ۵۰ سوره بقره)
۲.۳ – فِرْقٍ (آیه ۶۳ سوره شعراء)
۲.۴ – فَافْرُقْ (آیه ۲۵ سوره مائده)
۲.۵ – فَرَقْناهُ (آیه ۱۰۶ سوره اسراء)
۲.۶ – یَفْرَقُونَ (آیه ۵۶ سوره توبه)
۲.۷ – فَرَّقُوا (آیه ۱۵۹ سوره انعام)
۲.۸ – یُفَرِّقُونَ (آیه ۱۰۲ سوره بقره)
۲.۹ – یُفَرِّقُوا (آیه ۱۵۰ سوره نساء)
۲.۱۰ – یُفَرِّقُوا (آیه ۱۵۲ سوره نساء)
۲.۱۱ – تَفَرَّقُوا (آیه ۱۰۵ سوره آل عمران)
۲.۱۲ – فِرْقٍ (آیه ۶۳ سوره شعراء)
۲.۱۳ – فَرِیقٌ (آیه ۷ سوره شورى)
۲.۱۴ – فِرْقَهٍ (آیه ۱۲۲ سوره توبه)
۲.۱۵ – فِراقُ (آیه ۷۸ سوره کهف)
۲.۱۶ – الْفُرْقانَ (آیه ۱ سوره فرقان)
۲.۱۷ – الْفُرْقانَ (آیه ۵۳ سوره بقره)
۲.۱۸ – الْفُرْقانِ (آیه ۱۸۵ سوره بقره)
۲.۱۹ – الْفُرْقانَ (آیه ۱ سوره فرقان)
۲.۲۰ – الْفُرْقانَ (آیه ۴۸ سوره انبیاء)
۲.۲۱ – الْفُرْقانَ (آیه ۳ سوره آل عمران)
۲.۲۲ – الْفُرْقانِ (آیه ۴۱ سوره انفال)
۲.۲۳ – فُرْقاناً (آیه ۲۹ سوره انفال)
۲.۲۴ – فَرْقاً (آیه ۴ سوره مرسلات)
۳ – پانویس
۴ – منبع
۱ – معنای فَرْق
فَرْق
[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۶۶.
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۲.
[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۲۲۴.
به معنای جدا کردن است.
راغب گوید فرق قریب به فَلَق است لیکن فلق، به اعتبار شکافته شدن و فرق، به اعتبار انفصال و جدایى گفته میشود.
[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۲.
فَرَق (بر وزن فَرَس) به معناى خوف است و فعل آن از باب عَلِمَ یَعْلَمُ آید.
تَفْریق به معنای پراکنده کردن و جدائى افکندن است.
تَفَرُّق به معنای پراکنده شدن و جدا گردیدن است.
فِرْق (بر وزن جِسْر) به معنای تکّه و قطعه جدا شده است.
[۵] ابن فارس، احمد، معجم مقاییس اللغه، ج۴، ص۴۹۴.
فَریق به معنای گروه جدا شده از دیگران است. همچنین است فِرْقَه.
فَراق به معنای جدایى است.
فُرْقان به معنای در اصل مصدر است به معنى فرق گذاشتن، سپس در معنى فارق به کار رفته است.
فارِقات به معنای جداکننده است.
۲ – کاربردها
به مواردی از فَرْق که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
۲.۱ – یُفْرَقُ (آیه ۴ سوره دخان)
(فِیها یُفْرَقُ کُلُّ أَمْرٍ حَکِیمٍ)
[۶] دخان/سوره۴۴، آیه۴.
«در آن شب هر کار با حکمت از هم جدا و منفصل میشود.»
[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۱۹۷.
[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۳۰.
[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۲۸۹.
[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۹۳.
۲.۲ – فَرَقْنا (آیه ۵۰ سوره بقره)
(وَ إِذْ فَرَقْنا بِکُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَیْناکُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ)
[۱۱] بقره/سوره۲، آیه۵۰.
(و یاد کنید هنگامى که دریا را برایتان شکافتیم و شما را نجات دادیم و فرعونیان را غرق ساختیم.)
[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸.
[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۲۸۶.
[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۱۸۸.
[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۱۶۸.
[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۲۲۸.
۲.۳ – فِرْقٍ (آیه ۶۳ سوره شعراء)
مراد از فرق در آیه شکافتن دریا و باز شدن راه در آن است چنان که در آیه دیگر آمده:
(فَانْفَلَقَ فَکانَ کُلُ فِرْقٍ کَالطَّوْدِ الْعَظِیمِ)
[۱۷] شعراء/سوره۲۶، آیه۶۳.
«دریا بشکافت و هر قسمت چون کوه بزرگى گردید.»
[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۸۷.
[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۷۷.
[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۲۵.
[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۰۰.
۲.۴ – فَافْرُقْ (آیه ۲۵ سوره مائده)
(فَافْرُقْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِینَ)
[۲۲] مائده/سوره۵، آیه۲۵.
«خدایا من جز به خود و برادرم قدرت ندارم، میان ما و قوم فاسق جدائى بیفکن.»
[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۴۷۶.
[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۲۹۳.
[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۲۷۸.
[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۸۰.
این کلمه دعاى موسی (علیهالسّلام) است آنگاه که بنیاسرائیل از دخول به ارض مقدسه امتناع کردند و گفتند: تو و پروردگارت بروید و بجنگید، ما در اینجا نشستهایم. موسى گفت: «خدایا من جز به خود و برادرم قدرت ندارم، میان ما و قوم فاسق جدائى بیفکن»؛ به قول طبرسی: بر ما جزا ده آنچه مستحقّیم و بر آنها جزا ده آنچه مستحقاند.
[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۸۱.
۲.۵ – فَرَقْناهُ (آیه ۱۰۶ سوره اسراء)
(وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُکْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِیلًا)
[۲۸] اسراء/سوره۱۷، آیه۱۰۶.
«نزول آیات قرآن را از حیث زمان از هم جدا کردیم تا با تأنّى آن را بر مردم بخوانى.»
[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۳۰۵.
[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۲۰.
[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۲۲۷.
[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۸۷.
ظاهرا مراد از
(فَرَقْناهُ)
نزول تدریجی قرآن است، یعنى: «نزول آیات قرآن را از حیث زمان از هم جدا کردیم تا با تأنّى آن را بر مردم بخوانى.» ظاهرا مراد از
(نَزَّلْناهُ)
نیز نزول تدریجى قرآن است.
۲.۶ – یَفْرَقُونَ (آیه ۵۶ سوره توبه)
(وَ یَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْکُمْ وَ ما هُمْ مِنْکُمْ وَ لکِنَّهُمْ قَوْمٌ یَفْرَقُونَ)
[۳۳] توبه/سوره۹، آیه۵۶.
«منافقان قسم میخورند که از شما اند، از شما نیستند لیکن میترسند (که اگر اظهار ایمان نکنند کشته یا اسیر گردند).»
[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۴۱۵.
[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۳۰۹.
[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۱۲۴.
[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۶۱.
راغب گوید آن تفرّق و تشویش قلب است از خوف.
[۳۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۴.
طبرسى فرموده اصل آن از مفارقت اموال است حین الخوف.
[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۶۱.
۲.۷ – فَرَّقُوا (آیه ۱۵۹ سوره انعام)
در قرآن مجید در اختلاف دینى و غیره به کار رفته است، مثل:
(فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعاً)
[۴۰] انعام/سوره۶، آیه۱۵۹.
(کسانى که در آیین خود تفرقه ایجاد کردند و به دستههاى گوناگون و مذاهب مختلف تقسیم شدند.)
[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۰.
[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۵۳۷.
[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۸۹.
[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۳۰.
[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۰۰.
۲.۸ – یُفَرِّقُونَ (آیه ۱۰۲ سوره بقره)
(فَیَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما یُفَرِّقُونَ بِهِ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ …)
[۴۶] بقره/سوره۲، آیه۱۰۲.
«از هاروت و ماروت چیزی را میآموختند که با آن میان مرد و زنش اختلاف ایجاد میکردند.»
[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۳۵۲.
[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۲۳۴.
[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۲۹۲.
[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۳۴۰.
۲.۹ – یُفَرِّقُوا (آیه ۱۵۰ سوره نساء)
(إِنَّ الَّذِینَ یَکْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ یُرِیدُونَ أَنْ یُفَرِّقُوا بَیْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ یَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَ یُرِیدُونَ أَنْ یَتَّخِذُوا بَیْنَ ذلِکَ سَبِیلًا • أُولئِکَ هُمُ الْکافِرُونَ حَقًّا …)
[۵۱] نساء/سوره۴، آیه۱۵۰-۱۵۱.
(کسانى که به خدا و پیامبران او کفر مىورزند و مىخواهند میان خدا و پیامبرانش جدایى بیفکنند و مىگویند: «به بعضى ایمان مىآوریم و بعضى را انکار مىکنیم» و مىخواهند در میان این دو، راهى براى خود انتخاب کنند؛ آنها کافران حقیقىاند.)
[۵۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۲.
[۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۲۰۶.
[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۲۶.
[۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۱۲۱.
[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۰۳.
فرق میان خدا و رسل آن است که به خدا و به بعضى از رسل ایمان آورند و بعض از رسل را تکذیب کنند، مثل یهود که به خدا و موسى ایمان آوردند و به عیسی و محمد کافر شدند و مثل نصاری که به خدا و موسى و عیسى ایمان آوردند و به محمد (صلواتاللهوسلامهعلیهماجمعین) کافر شدند.
[۵۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۲۰۶.
[۵۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۲۵.
جمله
(وَ یَقُولُونَ …)
بیان تفریق بین خدا و رسل است، خداوند این چنین کسان را کافر حقیقى خوانده که:
(أُولئِکَ هُمُ الْکافِرُونَ حَقًّا)
[۵۹] نساء/سوره۴، آیه۱۵۱.
(آنها کافران حقیقىاند.)
[۶۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۲.
۲.۱۰ – یُفَرِّقُوا (آیه ۱۵۲ سوره نساء)
و در آیه بعدى ایمان واقعى را چنین بیان فرموده:
(وَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ لَمْ یُفَرِّقُوا بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ ….)
[۶۱] نساء/سوره۴، آیه۱۵۲.
(ولى کسانى که به خدا و پیامبرانش ایمان آورده و میان هیچ یک از آنها فرق نگذاشتهاند…)
[۶۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۲.
[۶۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۲۰۷.
[۶۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۲۶.
[۶۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۱۲۲.
[۶۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان،، ج۳، ص۲۰۳.
۲.۱۱ – تَفَرَّقُوا (آیه ۱۰۵ سوره آل عمران)
(وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا …)
[۶۷] آل عمران/سوره۳، آیه۱۰۵.
(و مانند کسانى نباشید که پس از آن که نشانههاى روشن پروردگار به آنان رسید، پراکنده شدند و اختلاف کردند.)
[۶۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۳.
[۶۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۵۷۶.
[۷۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۳۷۲.
[۷۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۱۹۴.
[۷۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۰۷.
۲.۳ – فِرْقٍ (آیه ۶۳ سوره شعراء)
(فَانْ
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
