پاورپوینت کامل فَرْج (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فَرْج (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَرْج (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فَرْج (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل فَرْج (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: فَرْج (مفردات‌قرآن)، فَرج (لغات‌قرآن).

فَرْج (به فتح فاء و سکون راء) و فَرَج (به فتح فاء و راء) از واژگان نهج البلاغه به معنای زایل کردن است.
مشتق آن عبارت است از:

اِنْفراج (به کسر الف و سکون نون) که به معنی بازشدن است.

جمع آن عبارت است از:

فُروج (به ضم فاء) که به معنی شکاف‌ها است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فَرْج و فَرَج
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَرِّجْ – حکمت ۳۰۶ (خطاب به عبید الله بن ابى رافع)
۲.۲ – انْفَرَجْتُمْ – خطبه ۹۶ (بى‌وفائى یاران امام)
۲.۳ – الْفَرْجَهُ – حکمت ۳۴۱ (گشایش و آسایش)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای فَرْج و فَرَج

فَرْج و فَرَج

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۰۸.

[۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۱۳۴.

به معنای زایل کردن است.
«فَرَجَ‌ الله الغمَّ‌ عن فلانٍ‌ فَرْجاً: کشفهُ‌ و اذهبهُ‌»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۱۳۴.

همچنین به معنى شکاف است.

[۴] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۳۲۲.

جمع آن فُروج به معنی شکاف‌ها است.

[۵] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۳۲۲.

مشتق آن اِنْفراج به معنی باز شدن است.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۱۳۵.

[۷] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۳۲۳.

.

۲ – کاربردها

بعضی از مواردی که در نهج‌ البلاغه استفاده شده به شرح ذیل است:

۲.۱ – فَرِّجْ – حکمت ۳۰۶ (خطاب به عبید الله بن ابى رافع)

امام علی (علیه‌السلام) به کاتب خود، عبید الله بن ابی رافع فرمود: «أَلِقْ دَواتَکَ، وَ أَطِلْ جِلْفَهَ قَلَمِکَ، وَ فَرِّجْ بَیْنَ السُّطورِ»

[۸] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۵۳، حکمت۳۰۶.

[۹] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه، ج۳، ص۲۲۸، حکمت۳۱۵.

[۱۰] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۳۰، حکمت۳۱۵.

«دواتت را لیقه بیانداز نوک قلمت را دراز ساز میان سطرها را گشاده‌دار»

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۱۵، حکمت۳۱۵.

[۱۲] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۶۷۷.

(شرح‌های حکمت:

[۱۳] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۶۷۸.

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۴، ص۵۶۳.

[۱۵] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۴۰۳.

[۱۶] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۹، ص۲۲۳.

)

«لیقه» موى یا پشمى است که در دوات ریخته و مرکّب را بر آن مى‌ریختند.