پاورپوینت کامل فَخْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فَخْر (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَخْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فَخْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: فَخْر (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: فَخور (لغات‌قرآن)، فَخْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، تفاخر.

فَخْر (به فتح فاء و سکون خاء) از واژگان قرآن کریم به معنای بالیدن به مال و جاه است.
فَخور چهار بار در قرآن مجید آمده، سه بار توأم با «مختال» و یک‌بار با فَرِح است.
مشتقات فَخْر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

کَالْفَخَّارِ (به فتح فاء و خاء) به معنای سفال؛

فَخُورٍ (به فتح فاء و ضم خاء) به معنای فخرفروشى و متکبّرِ است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فَخْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – کَالْفَخَّارِ (آیه ۱۴ سوره الرحمن)
۲.۲ – فَخُورٍ (آیه ۱۸ سوره لقمان)
۲.۳ – فَخُورٌ (آیه ۱۰ سوره هود)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای فَخْر

فَخْر

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۵۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۷.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۴۳۶.

به معنای بالیدن به مال و جاه است.
«الْفَخْرُ الْمُباهاهُ فِى الأشْیاءِ الْخارِجَهِ عَنِ الإنْسانِ کَالْمالِ وَ الْجاهِ.»

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۷.

۲ – کاربردها

به مواردی از فَخْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – کَالْفَخَّارِ (آیه ۱۴ سوره الرحمن)

(خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ‌ کَالْفَخَّارِ)

[۵] الرحمن/سوره۵۵، آیه۱۴.

(انسان را از گلِ خشکیده‌اى همچون سفال آفرید.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۱.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۶۵.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۹۹.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن