پاورپوینت کامل فَتْل (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فَتْل (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَتْل (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فَتْل (مفردات‌قرآن) :

منبع: فَتْل (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: فَتیل (لغات‌قرآن)، فَتْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)، فتل (مقالات مرتبط).

فَتْل (به فتح فاء و سکون تاء) از واژگان قرآن کریم به معنای تابیدن است.
لفظ فتیل سه بار در قرآن آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فَتْل
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَتِیلًا (آیه ۴۹ سوره نساء)
۲.۲ – فَتِیلًا (آیه ۷۷ سوره نساء)
۲.۳ – فَتِیلًا (آیه ۷۱ سوره اسراء)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای فَتْل

فَتْل

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۴۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۴۳۹.

به معنای تابیدن است.
فَتیل به معنای تابیده است.
راغب گوید: چیزِ نخ مانند را که در شیار هسته خرماست، فتیل گویند، که به تابیده شبیه است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۳.

ایضا، فتیل نخى یا چرکى است که میان دو انگشت آن را می‌تابى چنان‌که راغب گفته است.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۲۳.

۲ – کاربردها

به مواردی از فَتْل که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – فَتِیلًا (آیه ۴۹ سوره نساء)

(وَ لا یُظْلَمُونَ‌ فَتِیلًا)

[۶] نساء/سوره۴، آیه۴۹.

(و کمترین ستمى به آن‌ها نخواهد شد.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸۶.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۹۴.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۷۳.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر م